«Արմավիա»–ն Սերժ Սարգսյանի քավության նոխա՞զ, թե՞ փրկության օղակ

Սննկացավ ազգային ավիափոխադրող «Արմավիա»-ն։ Այս ճանապարհն ավիափոխադրող ընկերությունը բռնել էր դեռ շատ վաղուց, երբ ռուսական բանկերից միլիոնավոր դոլարների չափով վարկեր էր վերցնում՝ խորացնելով սննկացման ռիսկայնությունը: Եվ ահա ապրիլի 1-ից «Արմավիա»–ն պաշտոնապես հայտարարեց իր սննկացման մասին, սակայն ուշագրավն այն չէ, թե ընկերության ինչպիսի սխալ քաղաքականություն վարելու պատճառով դա տեղի ունեցավ, այլ այն, թե ինչպիսի սառնասրտություն ցուցաբերեց կառավարությունը և նախագահ Սերժ Սարգսյանը։ «Արմավիա»-ն նմանվել էր թոքախտով հիվանդի, ով օր օրի հյուծվում էր և փորձելով ձեռք բերել «դեղամիջոցներ»՝ դիմում էր օտարներին՝ չստանալով աջակցություն «հարազատներից», իսկ այս պարագայում «հարազատները» կառավարության անդամներն էին՝ վարչապետի և ՀՀ նախագահի գլխավորությամբ, որոնք, սակայն, թույլ տվեցին «Արմավիա»-ի անփառունակ վախճանը:

Սակայն, ինչպես ամեն ինչ է Հայաստանում քաղաքականացվում, այս փաստն էլ է մեկնաբանվում այդ կերպ: Ո՞ւմ էր ձեռնտու «Արմավիա»-ի սնանկությունը։

Այն օրերին, երբ դեռ նոր-նոր էր հայտարարվել «Արմավիա»-ի սննկացման գործընթացի մասին, ադրբեջանական ողջ լրատվական «զինանոցը» գրում էր և շնչում էր դրանով, մասնավորապես՝ որպես հանգուցալուծում բոլորն իրենց հոդվածներն ու հարցազրույցները եզրափակում էին հետևյալ մտքով՝ «Իբր Սերժ Սարգսյանն այս տարբերակի դեպքում, այսինքն՝ «Արմավիա»-ի սննկացման դեպքում, չնայած նրան, որ ինչպես ինքն էր խոստացել, որ լինելու է Երևան-Ստեփանակերտ չվերթի առաջին ուղևորը՝ հենց «Արմավիա»-ի՝ Ազգային փոխադրողի օդանավով, այլևս կարելի է հետաձգել կամ բացառել»:

Նախ Սերժ Սարգսյանը վերջապես ստեղծված իրավիճակը հարթելու և լուծելու՝ այսինքն նախագահի աթոռում հաստատվելու, և միայն դրանից հետո այդ չվերթն իրականցնելու ավելի լավ նախապայմաններ ստեղծելու առաջնահերթությունները գնահատելով՝ ի ցույց է դնում իր հավասարակշռվածությունն ու հեռատեսությունը, սակայն այս առումով, իհարկե, եթե մեղադրել, ապա միայն ԱԳՆ-ին, որը կարծես մեռած լինի, իսկ մերթընդմերթ էլ շնչելիս՝ միայն օտար երկրներ այցելություններ կատարելու ու լավ ժամանակ անցկացնելու համար է. նախարարությունը սպառել է իրեն, ինչևէ:

Բացի վերը բերված առաջին քիչ հնարավոր, բայց ամեն դեպքում հավանական հիմքից, որը թույլ է տալիս եզրակացնել, որ «Արմավիա»-ի սնանկացումը նաև ձեռնտու էր Սերժ Սարգսյանին, նույն «Արմավիա»-ն կարող է դառնալ Երևանի ավագանու ընտրությունների հարցի լուծում, այսինքն այն կարող է հայտնվել ԲՀԿ խմբակցության նախագահ Գագիկ Ծառուկյանի «գրպանում», իսկ ինչպես արդեն այսօր շշուկներ են տարածվել «Միկա ցեմենտ»–ն էլ նույն օրինաչափությամբ կհայտնվի Օսկանյանների գրպանում՝ վերջ դնելով ավագանու ընտրություններին ավելի շատ գումար բաժանելու մրցակցությանը, որն էլ իր հերթին նույն «Արմավիա»-ն Սերժ Սարգսյանի համար դարձնում է յուրատեսակ փրկության օղակ:

Հակառակ դեպքում, սա ուղղակի պետության, իշխանության կողմից, այսինքն՝ «Արմավիա»–ի սնանկացման երևույթը, դրան որպես դիտորդ հետևելը, կարելի է դիտարկել որպես իշխանության ապաշնորհ օգտագործում, որը, թերևս, դեմ է ազգի, Հայաստանի պես երկրի ազգային անվտանգությանն ու ազգային շահերին:

Այսպիսով, արդեն իսկ այն օրվանից ի վեր, երբ «Արմավիա»–ն սնանկացավ, նույն «Աէրոֆլոտ»–ը տոմսերի գները թանկացրել է մոտ հարյուր հազար դրամով. ոչ միայն ռուսական ավիաընկերությունն այդպես վարվեց:

Իսկ ի՞նչ կլինի, եթե մի պայծառ, արևոտ օր գործող իշխանությունների համար, բոլոր ավիաընկերությունները հրաժարվեն չվերթներ իրականացնելուց, այդ դեպքում ի՞նչ կլինի։ Մի՞թե այս մասին Տիգրան Սարգսյանը չի մտածել, թե ինչպես բոլորը մտածել է «սռոկը պրծնի, թռնի գնա Հայաստանից»։ Հավատացեք՝ այդպես կվարվի յուրաքանչյուրը, ով անազնիվ է եղել իր պետության, իր ազգի ու հարազատի նկատմամբ, ցավոք …

Գևորգ Ավետիսյան