Խորհրդարանի սիմվոլները՝ Շմայս, Նավո...

Պարզվում է՝ Շմայսը, Նավոն և նրանց հավասարները սիմվոլներ են: Սիմվոլ էին նաև Ալրաղացի Լյովիկը, Սաշիկը: Միայն թե այս մասին մինչև հիմա պարզապես գլխի չենք ընկել, դրա համար էլ, երբ սիմվոլը հայտնվում էր հորիզոնում, միանգամից թափով ոտքի չէինք կանգնում, ձգվում ու ողջունում «սիմվոլավայել»: Բարեբախտաբար, այսուհետ նման սխալ այլևս, պետք է հուսալ, թույլ չի տրվի, քանի որ ՀՀ Մարդու իրավունքների պաշտպան Կարեն Անդրեասյանի շնորհիվ այդ բացն ու անգիտությունը վերացավ: Այսօր Ազգային Ժողովում օմբուդսմենը լուսավորեց բոլորին՝ սիմվոլների դատին հանձնելով իր զեկույցները՝ հընթացս գնահատանքի և մեծարանքի խոսքեր շռայլելով առ սիմվոլները:

Ինչպես հայտնի է, Կարեն Անդրեասյանին երկար ժամանակ չէր հաջողվում գալ խորհրդարան և զեկուցել իր կատարած աշխատանքի մասին: Օմբուդսմենն անգամ հրապարակավ վրդովմունք հայտնեց առ այն, որ իր իրավունքները ոտնահարվում են, դիտավորյալ ձգձգում են, մի անգամ էլ լսում կազմակերպել են այն ժամանակ, երբ ինքը հանրապետությունում չէր: Երեկ և այսօր խորհրդարանը լսում էր Մարդու իրավունքների հետ կապված և այս կառույցի կողմից արձանագրված խախտումները: Սակայն խորհրդարանում ևս Կարեն Անդրեասյանին փոխադարձ գովասանքներ չէին, որ սպասում էին. մի քանի անգամ հազիվ բանն անգամ լուրջ ընդհարման էր հասնելու՝ հատկապես Էդմոն Մարուքյանի հետ կապված, սակայն Անդրեասյանը, էլի իրեն զսպելով, հակադարձեց՝ թե «անձնական հարթության վրա անձնական վիրավորանք եք տալիս: Ես Ձեզ որպես սիմվոլ վերաբերվելով՝ չեմ հակադարձի»:

ՄԻՊ զեկույցները մինչ այս պահը սվիններով ընդունել էին պետական կառույցները, որոնցից՝ հատկապես դատական դեպարտամենտի արձագանքն օմբուդսմենը գնահատել էր իբրև «խայտառակ»: Արդյոք «հարձակումներն» ունեն ուղղորդվա՞ծ բնույթ, ինչո՞վ են դրանք պայմանավորված, նախկին օմբուդսմենները ևս ենթարկվում էին քննադատության, սակայն Անդրեասյանի դեմ կազմակերպվածը մի փոքր այլ ժանրի տպավորություն էր թողնում. այս հարցերը փորձեցինք պարզել անմիջապես քննադատության թիրախից:

- Պարո՛ն Անդրեասյան, Դուք կարծես անխնա քննադատության եք ենթարկվում, ինքներդ էլ քիչ առաջ խոսեցիք այդ մասին, որ ուղղորդված փորձ է արվում վարկաբեկել ՄԻՊ ինստիտուտը: Դուք համարվում էիք Միքայել Մինասյանի կադրը: Այս հարձակումները որևէ կապ ունե՞ն այդ փաստի հետ, ինքներդ նման ուղղվածություն զգու՞մ եք, թե՞ ոչ, հին ու նոր սերունդների պայքարի, ինչի՞ հետ է սա կապված:

- Ես ընդհանրապես ինձ որևէ մեկի կադր երբեք չեմ համարել, երբեք չեմ համարում, ու չեմ եղել ու չեմ լինի: Բազմիցս եմ ասել: Իհարկե կան նման շահարկման փորձեր, սակայն չի կարելի անընդհատ հերքել մի բան և ակնկալել, որ 10 անգամ ավել հերքելուց մարդիկ դրան կամ կանդրադառնան, կամ չէ: Ես փորձում եմ ոչ թե հերքելով՝ ապացույցներ ներկայացնել, այլ բոլոր ոլորտներում ներկայացնելով օբյեկտիվ գնահատականներ՝ ցույց եմ տալիս, որ անկախ նրանից, թե ես ում հետ կարող էի լինել մտերիմ կամ չլինել, իսկ Միքայել Մինասյանի հետ ես երբեք մտերիմ չեմ եղել, որպեսզի ես կարողանամ իմ աշխատանքով համոզել, որ ոչ միայն Միքայել Մինասյանի, այլ որևէ այլ մարդու կադր ես ինձ չեմ համարում: Ես ինձ համարում եմ մասնագետ, որն աշխատում է կոնկրետ օրենքով տրված մի պաշտոնում և անում եմ օրենքով սահմանված որոշակի գործառույթներ:

- Իսկ անձնավորված՝ Ձեր նկատմամբ թիրախավորված հարձակումներն ինչո՞վ եք պայմանավորում:

- Բացատրում եմ նրանով, որ երբ դու ասում ես ճշմարտությունը, ճշմարտությունը միշտ չէ, որ հաճելի է բոլորին: Ինչքան շատ է ճշմատությունը, այնքան շատ է ցավեցնում այն մարդկանց, ովքեր վնասվում են դրանից:

- Շահերին ե՞ք փաստորեն դիպչում:

-Այո՛, և այդ իմաստով իմ աշխատանքը որոշ իմաստով հենց որոշակի շահերի տրորելն է, որովհետև եթե դու ուզում ես մի բան շտկվի, պիտի խնդիրը բարձրաձայնես, եթե խնդիրը բարձրաձայնում ես, դա ցավեցնում է, ցավեցնում է՝ ունենում ես հակառակորդներ: Քաղաքակիրթ հասարակությունում էդ հակառակորդներն աշխատում են ավելի քաղաքակիրթ մեթոդներով, ոչ քաղաքակիրթ մարդիկ դա անում են վուլգար, գռեհիկ և տարբեր՝ ոչ օրինական միջոցներով: Սա է իմ կյանքի պատմությունը, եթե իմ անձի մասին խոսենք:

- Նաև ես նոր լսեցի Ձեր խոսքը: Դուք մի փոքր մեղմ ձևով էիք խոսում, կարծես փորձում էիք արդարանալ պատգամավորների մոտ, ներողություն էիք խնդրում և իրենց մեծարում էիք, որ ընդամենն առանձին անհատների մասին էիք ասել, թե զեկույցները չեն կարդում... Դուք՝ որպես օմբուդսմեն, կարծում եմ լավ ճանաչում եք մեր օրենսդիրներին, հենց այդ ճանաչողությունն է՞ Ձեզ ստիպել նման վերաբերմունք տածել:

- Ես կարող եմ մի բան ասել: Ինձ համար մարդիկ այն պահից, երբ ինչ-որ ուսադիր, ինչ-որ մունդիր են կրում, ինձ համար դադարում են լինել զուտ մարդիկ: Ես իրենց վերաբերվում եմ որպես այդ ուսադիրը կրող անհատների և վերաբերվում հենց էդպես: Ես կարծում եմ, որ մենք մինչև չհարգենք մարդուն և իր ուսադիրը, պետություն չենք ունենա, որովհետև պետականություն՝ նշանակում է սիմվոլներ, նշանակում է այդ սիմվոլների հարգանք: Ինձ համար պատգամավորները մարդիկ չեն, իրենք սիմվոլներ են: Ամեն մեկը մեկ սիմվոլ է մեր երկրի խորհրդարանում, և ես իրենց սիմվոլների պես էլ վերաբերվում եմ: Անկախ նրանից՝ ինչպես եք դուք վերաբերվում, բոլոր ուսադիր ունեցող զինվորականներն ինձ համար սիմվոլ են զինվորականության, իմ բանակի, բոլոր ոստիկանները՝ սիմվոլ են՝ անկախ իրենց կոռումպացված լինել–չլինելուց. քանի չի բացահայտվել, քանի օրենքով չի պոկվել այդ ուսադիրն ուսից, ինձ համար մնում է սիմվոլ:

Լուսինե Կեսոյան