ՀՀԿ «մուտացիա»՝ ատկատների լուռ վկայությամբ

Փետրվարյան «արհավիրքներից» հետո հերթական «արհավիրքի» սպասումով այսօր քաղաքը «տառապում է» մայիսի 5-ին կայանալիք Երևանի ավագանու ընտրություններով: Բոլոր պայքարող ուժերն իրենց «սրբազան պարտքն են համարում» երևանյան բակերով շրջելն ու քվեների «քերման» տարաբնույթ մեխանիզմներ աշխատեցնելը. հետաքրքրականը միայն այն «մեռած էնտուզիազմն է», որով այդ ամենը կատարվում է:

Նախագահական ընտրություններից հետո այդ նույն «մեռած էնտուզիազմով» քաղաքական ուժերից առաջինը համարվող բազմաչարչար ՀՀԿ-ն այսօր հերթական անգամ կանգնել է բարդագույն խնդրի առջև: Այն քաղաքականությունը, որն ընտրել է ՀՀԿ-ն, բնական է նման ստանդարտներով քաղաքական ուժի համար. ասել է թե՝ Երևանի ավագանու ընտրությունները ՀՀԿ-ն, համենայն դեպս, փորձում է վերափոխել Երևանի քաղաքապետի ընտրությունների՝ իր դեղին, «подсолнечное масло» պաստառներով հադերձ, որը, կարծես, ստանում է դրական արձագանք: Իսկ ինչո՞վ է դա պայմանավորված։ Միանգամայն բնական է, որ նախագահական ընտրությունների արդյունքներն իրենց խոր հետքը թողած պետք է լինեին նաև այս դեպքում, իսկ եթե ի նկատի ունենանք նաև ապրիլյան այս իրարանցումը, որի էպիկենտրոնը կրկին Երևանն էր, ապա այն վարկանիշը, որն ուներ ՀՀԿ-ն, գնալով «իջեցնում է իր սլաքը» և սպառնում է անգամ հասնել զրոյի, և ահա այս պարագայում թերևս լավագույն լուծում կարող է լինել «Տարոն Մարգարյան»՝ ՀՀԿ-ի փոխարեն, տարբերակը: Բացի այս, եթե զուգահեռներ անցկացնենք նախագահական և Երևանի ավագանու ընտրությունների միջև, ապա, գոնե միայն մասշտաբային առումով, տարբերություններն ակնհայտ պետք է լինեն։ Այսինքն՝ եթե նախագահականի ժամանակ շատ մարդիկ էին շահագրգռված իրենց պաշտոնների ու դիրքերի պահպանմամբ, ապա այս դեպքում Երևանում, որը իրավամբ կարելի է համարել Հայաստանի կեսը, ավելի քան մեկ միլիոն բնակչությամբ, այս խնդիրը կարծես այլևս ժամանակավրեպ չէ. չկան «անաստված լիազորված մարզպետեր», չկան գյուղապետեր, սակայն, այդուհանդերձ, այս դեպքում կան «թաղապետեր», որոնք, անշուշտ, ևս հանդիսանում են կարևորագույն գործոն։

Հենց այս միջոցների սղությամբ էլ պայմանավորված կարելի է համարել ՀՀԿ-ի ցուցակում մոտ երկու հարյուր անունների առկայությունը. սա նաև միտված է այդ խնդրի լուծմանը: Եվ եթե նախագահականի ժամանակ Սերժ Սարգսյանի հաղթանակի գրավական որպես այդպիսին հանդիսացավ նաև ԱԺ ՀՀԿ մեծամասնությունը, ապա այս դեպքում նույն ստրատեգիան այլևս կիրառելի չէ, հետևաբար «Տարոն Մարգարյան» գործոնն է, որ օգնության է հասնում ՀՀԿ-ին: Այս երևույթը մեկն է այն մուտացիաներից, որը կատարվում է ներքաղաքական կյանքում ՀՀԿ բարձր հովանու ներքո:

Մնացած կուսակցությունները թերևս հանդես են գալիս հենց ավագանու ցուցակների գոնե առաջին 3 համարների համատեղ ներկայացմամբ, եթե, իհարկե, հաշվի չառնենք նաև ՕԵԿ-ին, որը, լինելով ՀՀԿ-ի կոալիցոն կրկնօրինակ «գործընկեր», չի խուսանավում նույն սցենարի կրկնությունից, սակայն համամետած ՀՀԿ-ի հետ՝ ՕԵԿ-ի վարկանիշը կոորդինատական համակարգի բացասական առանցքից է փորձում ձգտել զրոյի ու հերթական անգամ նույն`անձի շեշտադրման տարբերակով՝ միայն այս անգամ Արմեն Երիցյանի օգնությամբ:

Արդյունքում՝ ի՞նչ է ստացվում, «Տարոն Մարգարյան» բարի կերպարով և Ավանում հիշատակաարժան քաղաքականությամբ աչքի ընկնող գործիչ՝ թաքնված ՀՀԿ, որը, չնայած իր՝ որպես Երևանի քաղաքապետ պաշտոնավարման տարիներին, ոչ մի օրակագային հարց չլուծելուն, միայն վերջին օրերի ընթացքում քաղաքի արտաքին ձևավորմամբ զբաղվելով՝ այսօր նորից հավակնում է Երևանի քաղաքապետի պաշտոնին` Երևանի գեղեցիկ նստարանների ատկատների լուռ ներկայությամբ:

Գևորգ Ավետիսյան