Լինե՞լ, թե՞ չլինել ընդդիմություն

«Մայիսի 5-ին քաղաքի իշխանությունը վստահել ոչ իշխանական ուժ հանդիսացող «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությանը»...կայանալիք ընտրություններին ահա այսպիսին է տրամադրվածությունը ԲՀԿ-ի քաղաքական տրամաբանությամբ առաջնորդվող թևի մոտ. դա նաև փաստում է այն, որ ԲՀԿ-ի հերթական հանրահավաքից, որին, ի դեպ, մասնակցում էր նաև Գագիկ Ծառուկյանը, բացակայում էին մյուս՝ բիզնես թևի ներկայացուցիչները:

Սակայն նախքան դրան անդրադառնալը ու հենց ԲՀԿ-ի ներսում նյուանսները բացահայտելը անդրադառնանք հենց հանրահավաքին, որը կարևորվում էր Ծիծեռնակաբերդում կուսակցության նախագահի հետ կապված միջադեպի ֆոնին, սակայն որպես այդպիսին՝ անդրադարձ այդ միջադեպին հանրահավաքի ընթացքում այդպես էլ չեղավ, չնայած որ դա կարելի էր կանխատեսել՝ դատելով հենց Գագիկ Ծառուկյանի վերաբերմունքից ու արձագանքից տվյալ միջադեպին:

Այսպիսով՝ ցուցաբերելով հանդուրժողականություն, ԲՀԿ-ն ակնհայտ ձևով փորձում է ընդգծել ավագանու ընտրություններին իր ունեցած լուրջ վերաբերմունքը, որը թույլ է տալիս ենթադրել ԲՀԿ-ի՝ հստակությունից խուսափելու կարգավիճակը: 

Այնուհանդերձ, դրանից զատ՝ այստեղ կա ևս մեկ խնդիր, որը, սակայն, ոչ թե կուսակցությունից դուրս է, այլ հենց կուսակցության ներսում, Վարդան Օսկանյանի և Գուրգեն Արսենյանի գլխավորած թևերի միջև, որոնց ներքին հակամարտությունը կարծես օր օրի ավելի ու ավելի է ընդգծվում իշխանությունների կողմից ԲՀԿ-ին, մասնավորապես՝ Գագիկ Ծառուկյանին, ցուցաբերվող վերաբերմունքի ֆոնի վրա: Եվ իրականում ոչ թե մարդկային է այդ հակամարտությունը դառնում, կամ կա, այլ այն իրավիճակային է, պայմանավորված դեպքերի զարգացմամբ: Եվ սա բացատրվում է միայն ամենապարզագույն շահերի բախում կոչվող երևույթով՝ ներկուսակցական խոհանոցում, և որն այսօր իշխանությունների համար լավագույն լծակն է Գագիկ Ծառուկյանի և ընդդիմություն դառնալու անհագուրդ ցանկությամբ համակված ԲՀԿ-ականների դեմ:

Իրականում, հնարավոր է նաև, որ հենց այս շարժառիթներով են պայմանավորված ԲՀԿ-ի՝ կարծես երկփեղկված հանրահավաքներն ու քարոզարշավները, որոնք իրարից ռադիկալ տարբերվում են՝ մեկը ՀՀԿ-ի հանրահավաքների կլոնային ձևաչափն է՝ ԲՀԿ-ի մատուցմամբ, որն իրականացնում է բիզնես-գործարարային առաջնահերթություններով հանդես եկող թևը, իսկ ահա մյուս թևը կրեատիվ մոտեցումներով փորձում է իր վրա վերցնել ԲՀԿ-ի իրական դերը. այլ խնդիր է՝ դա իրականում ստացվում է, թե՝ ոչ:

Այսպիսով՝ ԲՀԿ-ի համար միակ խնդիրը, ասել է թե՝ կուսակցության նախագահ Գագիկ Ծառուկյանի համար միակ խնդիրն այսօր ընտրություն կատարելն է, որը ստեղծված իրավիճակում բավականին հեղհեղուկ է: Սակայն դրա հիմքում «Ի՞նչ է իրականում ուզում Գագիկ Ծառուկյանը» հարցն է, որից առաջ է գալիս ևս մեկ հարց՝ ինչի՞ է պատրաստ Գագիկ Ծառուկյանը իր ուզածին հասնելու համար:

Ելնելով վերջերս ահագնացած իշխանություն-այլընտրանք (ընդդիմություն) պայթյունավտանգ հարաբերություններից, որում իրականում անտեսանելի, սակայն իր անասելի մեծ դերն ունեցավ բուրժուադեմոկրատական հեղափոխության իդեյաֆիքսը, կարելի է ենթադրել, որ առաջիկա ընտրությունները ԲՀԿ-ի համար կենսագործունեության ապահովման վերջին շանսն են, և բաց թողնել հնարավորությունը ձեռքից՝ կնշանակի կորցնել ամեն ինչ: Սա, իհարկե, գիտակցում է նաև հենց Գագիկ Ծառուկյանը, ով դեռևս չի կարողանում հանդես գալ ո՛չ այլընտրանքի բարիկադներից, ո՛չ Օսկանյանի նշած ոչ իշխանականի բարիկադներից և ո՛չ էլ ընդդիմության բարիկադներից, որը միայն հաստատում է Գագիկ Ծառուկյանի՝ կորցնելու վախի մասին նախկին վարկածը, իսկ դա հետևանք է միայն այն բանի, որ որպես այդպիսին՝ Գագիկ Ծառուկյանը երաշխիքներ չունի: Իսկ ի՞նչ կլինի, եթե Գագիկ Ծառուկյանը բացահայտ համաձայնի իր՝ ընդդիմություն լինելու հանգամանքին և պարտվի ավագանու ընտրություններում, ասել է թե՝ Գագիկ Ծառուկյանը, ընդունելով այդ փաստը, վերցնում է նաև դրանից բխող պարտավորություններն ու պարտականությունները, իսկ պարտության դեպքում դրանք կրկնապատկվում ու եռապատկվում են՝ դրանով մեծացնելով նաև հնարավոր կորուստների չափերը: Այդ պարտականությունները ոչ մի կերպ համեմատելի չեն ԱԺ-ում նրա պարտականությունների հետ, որից նա կարողանում էր հանգիստ խուսափել:

Սակայն չնայած այս անորոշ վիճակին՝ Գագիկ Ծառուկյանը, կատարելով իր ընրությունը, ընտրել է այն մինիմալ բավարար ուղղությունը, որը ձև է տալիս ԲՀԿ-ին, և դա շաղկապված է հենց այն թևի հետ, որը փորձում է իրականում հենց ձևավորել մշակույթով նոր ընդդիմություն: Ստացվում է՝ Գագիկ Ծառուկյանը, խուսափելով, փորձում է լրացնել հստակության բացը միայն պոպուլիստական, գործի հետ կապ չունեցող ելույթներով, որը, սակայն, զրկում է ԲՀԿ-ին իր ունեցած ֆինանսական ահռելի ռեսուրսներին համեմատելի հնարավորություններից: 

Գևորգ Ավետիսյան