Սովորաբար նման մարդիկ մեղքերը քավելու համար եկեղեցիներ են կառուցում. Տիգրան Խզմալյանը` Վարդանիկի և Թումանյանի բնակարանի մասին

Վերջերս Հովհաննես Թումանյանի՝ Թբիլիսիում գտնվող բնակարանի վաճառքի մասին լուրի առաջացրած անհանգստությունը կարծես հանդարտվեց, երբ հայտնի դարձավ, որ այն ամեն դեպքում կդառնա հայկական կողմի սեփականությունը և կօգտագործվի մշակութային նպատակներով։ Սակայն ի՞նչ գնով։ Պարզվեց, որ բնակարանը գնելու պատրաստակամություն է հայտնել Գյումրիի քաղաքապետ Վարդան Ղուկասյանը, նույն ինքը՝ Վարդանիկը։

Բոլորը չէ, որ այս լուրը խանդավառությամբ ընդունեցին։

«Սարդարապատ» շարժման նախաձեռնող խմբի անդամ, կինոռեժիսոր Տիգրան Խզմալյանը Լուրեր.com-ի հետ զրույցում ասաց, որ չի կարծում, թե արդյունքում Վարդան Ղուկասյանի կիսանդրին կհայտնվի համալսարանի ծառուղիում՝ ազգային բարերարների կիսանդրիների կողքին։

«Սովորաբար նման մարդիկ իրենց մեղքերը քավելու համար եկեղեցիներ են կառուցում, բայց կարծում եմ, որ այս հարցում պետք է պրագմատիկ մոտեցում ցուցաբերենք՝ հասկանալով, որ նա դա գնում է ոչ թե անձնական, այլ մեզնից, այն էլ մեր ամենավտանգված և վիրավորված մասից՝ գյումրեցիներից գողացված փողերով»,-ասաց Խզմալյանը։

Խզմալյանն ասաց, որ հենց այդ պատճառով էլ ինքը չի պատրաստվում միանալ այն բծախնդիրներին, ովքեր ասում են, թե իրենց այդ փողերով գնված ոչինչ պետք չէ։

«Եթե նա արել է նման բան, ուրեմն անհույս չի, հայ է երևի, Թումանյանի անունն էլ գիտի։ Հույս ունեմ, որ նա դա անկեղծ է արել, ոչ թե հրահանգել են։ Ավելորդ բծախնդրություն պետք չէ, կարևորը՝ փրկենք Թումանյանի տունը, քանի որ Փարաջանովի տունը չփրկեցինք։ Ես վերջերս եմ եղել այնտեղ։ Փարաջանովի տան աշխարհահռչակ պատշգամբի փոխարեն աղյուսե պատ է։ Շատ տխուր պատկեր է։ Այնպես որ այս հարցում լավ բանն ավելի շատ է, քան վատը»,-հավելեց Խզմալյանը։

Մենք հետաքրքրվեցինք, թե ինչպիսի՞ լուծում կցանկանար պարոն Խզմալյանը։ Արդյոք ավելի ճիշտ չէ՞ր լինի, եթե բնակարանը գնվեր պետական միջոցներով։

«Ես այդպես կասեի, եթե գոնե մի վայրկյան հավատայի, որ մենք ունենք պետություն։ բայց մենք պետություն չունենք, դա պատրանք է, դա պետության իմիտացիա է։ Եվ հենց ասածիս ապացույցն այն է, որ պետությունը թույլ է տալիս նման բան անել իր սպասավորներին։ Նա գրպանի գող է, ջեբկիր է, նա իրենց գրպանում է գտնվում։ Ընտելացված ջեբկիրը կատարում է ավելի խոշոր ջեբկիրների ասածը։ Դա տխուր է իհարկե, բայց ուրիշ բան սպասելի էլ չէր. պետություն չկա։ Ընդհանրապես դա պետք է աներ պետությունը, եթե լիներ»,-ասաց նա։