Հանճարների տարօրինակ և գաղտնի սովորույթները (լուսանկարներ)

Էդգար Ալան Պո

Էդգար Ալան Պոյի պատմությունները թույլ նյարդեր ունեցող մարդկանց համար չեն. նրանք այնքան արյունոտ ու մռայլ են,  իսկ նրա ժամանակակից գրողներից շատերը այդ ստեղծագործությունները «անընթեռնելի» համարեցին: Միայն Էդգար Պոյի մահից հետո նրա գրական ստեղծագործությունները սկսեցին ուսումնասիրվել և գնահատվել: Պոյի ստեղծագործական կյանքում մեծ դեր է ունեցել նաև նրա սիրելի կատու Կատերինան, որին բանաստեղծը համարում էր իր «գրական խնամակալը»:

Էդգար Ալան Պոն տառապում էր հալածանքի մոլուցքով: Պոն նաև մոլի հարբեցող էր: Անկախ այս ամենից՝ Էդգար Ալան Պոն սթափ պահերին հաճախ կրկնում էր, որ չնայած իր էության որոշ տարօրինակություններին` ինքը խելագար չէ:

Բժիշկ Յոշիրո Նակամացու

Նա համարվում է ամենահեղինակավոր ստեղծարարներից մեկը, որի մասին շատ քչերը գիտեն: Բժիշկ Յոշիրո Նակամացուն իր կյանքի 74 տարվա ընթացքում արտոնագրել է ավելի քան 3300 գյուտ: Եվ այդ մեծագույն գաղափարները նրա մոտ ծնվում էին, երբ նա սուզվում էր ջրի տակ:

Նակամացուն հավատում էր, որ ջրի տակ գտնվելը նպաստում է մարդու մտավոր և հոգեկան հատկանիշների զարգացմանն ու ճիշտ դրսևորմանը:

«Որպեսզի ապահովվի ուղեղի թթվածնի մատակարարումը, Դուք պետք է սուզվեք ջրի տակ խորը և թույլ տաք, որ ջրի ճնշումը վերացնի ուղեղի արյան շրջանառության խանգարումը:Խեղդվելուց կես վայրկյան առաջ ես պատկերացնում եմ իմ ապագա գյուտը», - ասում է նա:

Ջրից դուրս գալուց հետո ճապոնցի գյուտարարը գրանցում է իր նոր-գաղափար գյուտերը:

Ագաթա Քրիստի

Նա գրել է 66 դետեկտիվ վեպ և 14 պատմվածքների ժողովածու, սակայն ոչ սեղանի շուրջ: Ի դեպ, նա նույնիսկ գրասենյակ չուներ: Օրինակ` «Սպանություն Արևելյան ճեպընթացում» վեպը նա գրել է հյուրանոցի սենյակում` լուսանկարին հենված: Այնուամենայնիվ, նա օգտագործում էր գրամեքենա:

Ագաթա Քրիստին իր վեպերն ու բազմաթիվ այլ աշխատանքներ գրել է այնտեղ, որտեղ կարողացել է նստել: Երբեք հատուկ ստեղծագործական գրաֆիկ չի ունեցել` անկախ գտնվելու վայրից և դրությունից: Եթե ցանկացել է թղթին հանձնել իր մտքերը, այդպես էլ արել է` անկախ շրջապատի կարծիքից և վերաբերմունքից:

Օնորե դը Բալզակ

Օնորե դը Բալզակը իր աշխատունակությունը բարձրացնելու համար օրական մինչև երկու լիտր սուրճ էր խմում: Ընդմիջում նա անում էր միայն սուրճ ըմպելու համար: Նա վստահ էր, որ գրողը չի կարող աշխատել ու սուրճ չխմել: Ընդմիջումների ընթացքում նա ծայրահեղությունից ծայրահեղություն էր թռչում` կա’մ շատ ուտում էր, կա’մ էլ կրքոտ ժամանակ էր անցկացնում հերթական սիրուհու հետ:

Իր «Մարդկային կատակերգություն» ստեղծագործությունը գրելիս` նա օրական 50 բաժակ սուրճ էր խմում: «Երբ սուրճն ընկնում է Ձեր ստամոքսը, այդ պահից սկսած` տեղի է ունենում մտավոր ընդհանուր իրարանցում», - գրում է նա 1830 թվականին լույս տեսած իր հոդվածներից մեկում:

Զիգմունդ Ֆրեյդ

Ֆրեյդը կախվածություն է ունեցել նիկոտինից և կոկաինից: Այս կախվածությունը նրա մոտ սկսվել է բավականին վաղ տարիքից: Ֆրեյդը փորձեց ձերբազատվել դրանցից, որի արդյունքում` նրա մոտ սկսվեց ծանր դեպրեսիոն գործընթաց:

Ֆրեյդը ի վերջո կարողանում է ձերբազատվել կոկայինի կախվածությունից, բայց ծխելը շարունակում է, որի հետևանքով նրա մոտ հայտանբերվում է կոկորդի քաղցկեղ (օրական նա 20 սիգար էր ծխում), սակայն հրաժարվում էր բժշկական թերապիայից:

Չնայած նրա ծանր հիվանդությանը և 33 բարդ վիրահատություններին` նա շարունակում էր աշխատել` դրսևորելով մեծ կամքի ուժ: 64 տարեկանում Ֆրեյդը ստեղծում է մարդկային բնազդի` մահվան մասին տեսությունը:

Ֆրեյդը մահանում է 1939 թվականի սեպտեմբերի 23-ին` Լոնդոնում:

Ալբերտ Էյնշտեյն

Ալբերտ Էյնշտեյնը միայն հանճար չէր: Նա նաև դանդաղ զրուցող երիտասարդ էր, ով խոսելու հետ կապված խնդիրներ ուներ, որը շատ էր մտահոգում նրա ծնողներին և բժիշկներին: Էյնշտեյնը սկսել է խոսել 4 տարեկանում: Նրա խոսքերով` իր դանդաղ զարգացումը նրան ավելի շատ հնարավորություններ տվեց մտածելու կյանքի հիմնական տարրերի մասին, որոնցից են տարածությունը և ժամանակը:

Էյնշտեյնը երբեք լիովին չազատվեց իր տարօրինակ սովորություններից: Նրա վարորդն ասում էր, որ Էյնշտեյնը մի անգամ գետնից վերցրել է մորեխին և կերել: Նա նաև թռչունների հատուկ ուսումնասիրությունների համար կազմակերպված արշավների ժամանակ վերցնում էր իր ջութակը և արցունքներն աչքերին` սկսում նվագել:

Նիկոլա Տեսլա

Նիկոլա Տեսլան համարվում է գյուտարար՝ էլեկտրատեխնիկայի և ռադիոտեխնիկայի բնագավառում: Նա ավելի քան 300 գյուտերի հեղինակ է: Տեսլայի տեսական աշխատություններն ու արտոնագրերը ձևավորել են փոփոխական հոսանքով աշխատող ժամանակակից սարքերի, բազմաֆազային համակարգերի և էլեկտրաշարժիչների նախագծման հիմքը, որոնց շնորհիվ իրագործվեց արդյունաբերական հեղափոխության երկրորդ փուլը։ Նա հայտնի էր որպես «եթերի» տեսության կողմնակից։ Տեսլայի վաղ աշխատությունները ճանապարհ են հարթել արդի էլեկրատեխնիկայի զարգացման համար։ 

120 տարի առաջ` 1893թվականին, Չիկագոյի ցուցահանդեսում Տեսլան ցուցադրեց էլեկտրականության անլար փոխանցումը՝ ընթացքում վառելով մի քանի ֆոսֆորային լամպեր` անվանելով այն «էլեկտրադինամիկ ինդուկցիա»: Նա երազում էր, որ մի գեղեցիկ օր այս տեխնոլոգիան կօգնի մեզ փոխանցել էլեկտրականությունը մթնոլորտի մեծ տարածություններում՝ հեռավոր վայրերը ապահովելով էլեկտրականությամբ:

Տեսլան աշխատում էր ամեն օր` առավտյան ժամը 3:00 – 11.00 –ը: Այս սովորությունը նրա մոտ հանգեցրեց նյարդային հիվանդության 25 տարեկան հասակում: Սակայն նա շարունակեց այս սովորությունը` անկախ առաջացած հիվանդությունից:

Սթիվեն Էդվին Քինգ

Սթիվեն Էդվին Քինգը ամերիկյան սարսափ-ֆանտաստիկ դրամայի ժանրում ստեղծագործող գրող է, ինչպես նաև` կինոսցենարիստ, կինոդերասան, կինոռեժիսոր և կինոպրոդյուսեր: Վաճառած լինելով իր գրքերի ավելի քան 350 միլիոն պատճեն` Քինգն առավել հայտնի է սարսափ պատմվածքներով, որոնցում նա ցուցաբերում է ժանրի պատմության խորը իմացություն: Նա գրում է նաև գիտաֆանտաստիկ և ֆանտաստիկ պատմվածքներ, ոչ գեղարվեստական աշխատանքներ, պիեսներ, կինո և թատերական սցենարներ:

Նրա պատվածքներից շատերը վերածվել են կոմիքսների, ֆիլմերի, հեռուստասերիալների։ Քինգն իր գրքերի որոշ մասը գրել է այլ գրական անվան տակ՝ որպես Ռիչարդ Բախման: Մի պատմվածքում էլ նա քողարկվել է Ջոն Սուիթեն անվան տակ։ 2003 թ. նա արժանացել է Ազգային Գրքային Ֆոնդի մեդալի։

Սթիվեն Քինգը պնդում է, որ ինքը գրում է առավոտյան՝ հարդ ռոք լսելով, և ասում է, որ գրելը տելեպատիա է, այսինքն՝ այն ինչը որ աննյութեղեն ուղեղից ճառագվում է դեպի իր ուղեղը (թե ինչպես է դա տեղի ունենում Guns and Roses–ի միջոցով, միայն Քինգն ինքը գիտի)։ Շատ նկարիչներ այս տելեպատիկ երևույթն անվանում են երևակայություն, և այն ինքն իրենով բավականին լավ է գործում, եթե արտաքին շեղումները շատ չեն։

Էդիսոն Թոմաս Ալվա

Էդիսոն Թոմաս Ալվան ամերիկացի գիտնական և խոշորագույն գյուտարարներից է, ով արտոնագրել է ավելի քան 1000 գյուտ, այդ թվում՝ էլեկտրական լամպը, ձայնագրիչը, և կառուցել է աշխարհի առաջին ջերմաէլեկտրակայանը։

Թոմաս Էդիսոնի ամենահայտնի գյուտերից մեկը դարձավ աշխարհում առաջին՝ ձայնի գրանցման և վերարտադրման սարքը՝ ձայնագրիչը, որը նա ստեղծեց 1877 թվականին։ Նրա այդ հայտնագործությանն է պարտական հետագա ողջ տեսաբանությունը, որն ընդգրկում է սկավառակային ձայնատեսագրությունը, կինոն և հեռուստատեսությունը։

Առաջին գործող հեռախոսափողն Էդիսոնն ստեղծել է «Ուեսթերն Յունիոն» ընկերության պատվերով: Ձայնի ուժեղացման համար նա հեռախոսի մեջ տեղադրեց ինդուկցիոն կոճ: Իր այդ գյուտի համար ընկերությունն Էդիսոնին վճարեց 100 հազար դոլար: Նա բազմաթիվ գյուտեր է կատարել նաև կինոտեխնիկայի, քիմիայի, ռազմական տեխնիկայի և այլ բնագավառներում։ Հենց Էդիսոնն է առաջարկել հեռախոսային խոսակցությունը սկսել «Ալո» խոսքով։

Չառլզ Դիքենս

Չառլզ Դիքենսը անգլիացի նշանավոր գրող է։ Դիքենսը չէր կարողանում աշխատել, եթե իր աշխատասենյակի սեղաններն ու աթոռները ճիշտ տեղում չէին դրված: Թե որն էր այդ ճիշտ տեղը, գիտեր միայն նա, ուստի ամեն անգամ աշատանքը սկսելուց առաջ նա վերադասավորում էր կահույքը:

Դիքենսն այն աստիճան չէր սիրում հուշարձաններ, որ կտակում խստիվ արգելել էր որևէ հուշարձան կանգնեցնել իր պատվին: Միակ արձանը, որ նվիրված է Դիքենսին, գտնվում է Ֆիլադելֆիայում: Ի դեպ, Դիքենսի ընտանիքն ի սկզբնե մերժել է այն:

Դիքենսի ամենասիրելի զբաղմունքներից էին այցելությունները Ֆարիզի դիահերձարան, ուր ցուցադրվում էին անհայտ դիակներ: համաձայնեք, որ բավականին տարօրինակ նախասիրություն է: