Թուրքիայի նախագահական պալատը պատկանում է Հայոց ցեղասպանության ժամանակ սպանված հայ ընտանիքի. թուրքական կայք

Թուրքիայում օգոստոսին տեղի ունենալիք նախագահական ընտրությունների շեմին թուրքական bianet.org անկախ լրատվական կայքը ընթերցողներին է ներկայացրել Թուրքիայի Հանրապետության նախագահական Չանքայա պալատի շենքի իրական պատմությունը, ըստ որի' այն պատկանել է Հայոց ցեղասպանության ժամանակ սպանված Քասաբյանների ընտանիքին:

Ինչպես հաղորդում է «Արմենպրես»-ը, թուրքական կայքը գրում է, որ թեև պաշտոնական վարկածով նշվում է, որ Քասաբյանների ընտանիքը Չանքայա պալատը իրերի հետ միասին «վաճառել» է Բուլղուրլուզադեներին, սակայն, հայ ընտանիքի երրորդ սերունդ Էդվարդ Չուհաջին, ով ներկայում բնակվում է Կանադայի Օտտավա քաղաքում, անձամբ պատմել է իրականությունը, որը թուրքական պետությունը 99 տարի թաքցրել է սեփական ժողովրդից:

Նշելով, որ թուրքերն Անատոլիայում հաստատվել են 1071 թվականին' հայկական Մալազկերտի զավթումից հետո, կայքը պատմում է ներկայիս Թուրքիայի նախագահական պալատի իրական պատմությունը:

«1919 թվականի կեսերին Մուստաֆա Քեմալը ժամանում է Անկարա: Նախ նա հաստատվում է գյուղատնտեսական դպրոցի, հետո' կայարանների վարչության շենքերում: Հետո և նա, և նրա շրջապատը գտնում են, որ այդ շենքերը «փաշային» վայել չեն, և սկսում են նրա համար «հարմար» շենք փնտրել: Այն ժամանակ մոտ 15 հազար բնակչություն ունեցող Անկարայի մուֆտի և «Իրավական պաշտպանության հանրության» նախագահ Ռիֆաթ Բոջեքչին Քեմալի հետ ձիերով շրջում են ավանում և շատ են հավանում «Բուլգուրջուզադերենի ընտանիքից Թեվֆիք էֆենդիի տունը», որը կարճ ժամանակ հետո նրանից գնում են 4500 լիրայով: Մինչ այս պահը պաշտոնական պատմությունն է, սակայն, իրականությունը բոլորովին այլ է, որի մասին քչերը գիտեն:

Պալատն իրականում պատկանում է Անկարայի հայ բնակիչներից' Քասաբյանների ընտանիքում 1857 թվականին ծնված Հովհաննես Քասաբյանին: Մինչ 1915 թվականը, Քասաբյանների ընտանիքը «Անգորա» տեսակի այծի թանկարժեք բուրդ էր արտահանում Անգլիա և համարվում էր Անկարայի ամենահարուստ ընտանիքը:

1915 թվականի օգոստոսին Անկարայից 1200 հայեր դուրս են բերվում ավանից և սպանվում: Անկարայի 1500 հայեր արքեպիսկոպոսի հետ միասին օգոստոսի 29-ին արտաքսվում են Հալեպ, սակայն, Սիրիայի հյուսիսարևմտյան Մեսքենե վայր հասնում է նրանցից ընդամենը 34-ը: Այդ գաղթի ժամանակ Քասաբյանների ընտանիքի փեսաներից մեկին հաջողվում է Քոնյայի ճանապարհին քարավանից նրանց փախցնել Ստամբուլ, այնտեղից էլ' արտասահման…

Քասաբյանների ընտանիքը ոչ Չանքայա պալատը, ոչ էլ այնտեղ գտնվող իրերը ոչ մեկին չի վաճառել: Իրերը գողացվել են: Նրանց է պատկանել ոչ միայն Չանքայան, այլ նաև Չեքիօրենում գտնվող ամառանոցը, որը զավթել է Անկարայի Ուլուս թաղամասում խորհրդարանի շենքը կառուցած Քոչ ընտանիքը:

Ներկայումս Չանքայան կառավարում է նախագահականը, բայց այն պատկանում է Թուրքիայի խորհրդարանին: Պալատի իրական տերերը Քասաբյանների ժառանգորդներ Էդվարդ Չուվաջին և Վերգին Քասապօղլուն են:

Թուրքիայի Հանրապետությունը, որը պատմությանը մեծ թվով փշոտ և արյունոտ վարդեր է նվիրել, պարտավոր է առերեսվել իր անցյալի հետ: Գուցե դա անի ներկայում նախագահի թեկնածու Սելահեթդին Դեմիրթաշը: Քանի որ նա էլ գիտի, որ 1071-ից Չանքայա գագաթի «վերելքի» ճանապարհին նախագահական նստավայրը ծանր բեռ է հանդիսանում»,- գրում է թուրքական կայքը: