Վարդան Օսկանյանը՝ արտաքին քաղաքականության մասին

Նախկին արտգործնախարար, ԲՀԿ-ական Վարդան Օսկանյանը, Հայկական երկրորդ հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Խոսքի իրավունք» հաղորդման ժամանակ անդրադառնալով Հայաստանի արտաքին քաղաքականությանն, ասաց. «Այսօր մեր արտաքին քաղաքականությունը գաղափարական հենք չունի, մենք չգիտենք, ո՞ր ուղղությամբ ենք գնում: Իմ ժամանակ, իմ գաղափարախոսությունը կոմպլեմենտարիզմն էր, և ինձ շատ էին քննադատում այդ կոմպլեմենտարիզմի մեջ, ասում էին չենք հասկանում դա ինչ է, դա ճիշտ է, սխալ է Հայաստանի համար, բայց ես կարծում եմ, որ դա ճիշտ էր, ինձ համար, երկրի համար դա հստակ ուղեցույց էր և մենք արդյունքների ենք հասել: Այնպես, որ առաջին հերթին դա է բացակայում:

Երկրորդ՝ մի սկզբունք կա ինձ մոտ, ըստ որի՝ ես մարդկանց գործունեությանը, կառավարության աշխատանքներին գնահատական տալիս եմ արդյունքներով: Տնտեսությունը արդյունքը շատ երևացող է, մարդիկ իրենց մաշկի վրա են զգում, իրենց գրպանի վրա են զգում, այնտեղ, որ քննադատում ես միանգամից համաձայնվում են: Արտաքին քաղաքականությունն ավելի վերացական է, որովհետև ուղղակի մարդկանց վրա չի ազդում, պետք է ավելի հմուտ լինես, որ ներքևի շերտերը տեսնես, բայց մի քանի օրինակներ բերեմ, դժբախտաբար, ցավով եմ ասում, որ արդյունք չկա՝ «Հայ-թուրքականը»։ Այո՛, եթե դա չլիներ, դա ասենք ի վնաս, ի զոհաբերություն մեր ազգային շահերի ես խնդիր չէի ունենա, չեն բացել սահմանը, հիմա էլ է փակ, բայց մենք փորձեցինք սահմանը փակել ի հաշիվ ինչի՞՝ ազգային շահերի, ցեղասպանության հանձնաժողովի, Թուրքիայի սահմանների ճանաչման, և այլն, և այլն: Երբ որ այդ շահերդ զոհաբերում ես, թուրքերի այս տարիների ուզածը տալիս ես, բայց դիմացը դու դեռ հայ-թուրքական սահմանը չես կարողանում բացես, իհարկե ես կասեմ, որ դա սխալ մոտեցում է, այլ կլիներ, եթե փորձել են սահմանը բացել ու չի ստացվել: Այն ժամանակ կասես, որ խնդիր չկա, բայց դա դու արել ես մեր ազգային շահերը զոհելով: Հինգերորդ տարին է այս իշխանությունների, մի երկիր բացի Շվեդիայից ցեղասպանություն ճանաչե՞լ է, Շվեդիայի ճանաչումն ել դեռ եկել է Ասորիների ցեղասպանության ճանաչման շրջանակներում, Հայոց ցեղասպանությունն այնտեղ ուղղակի նշվել է: Նախորդ տարիներին, տաս տարվա ընթացքում, 15 երկիր է ճանաչել: Ինչ եղավ դա, մեկը մեզ պետք է բացատրի, ոնց որ թե ոչինչ չի եղել, չեն ճանաչել, չեն ճանաչել, ի՞նչ խնդիր կա:

Երրորդ՝ Ղարաբաղի հարցով մենք հաջողություն ունեցել ենք, երբ է եղել, որ ԼՂՀ ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքը բանակցային փաստաթղթի մեջ ֆիքսվի և հավանական երեք երկրների նախագահները իրենց հայտարարությունների մեջ խոսեն, ե՞րբ է եղել, դա եղել է 2007-ին, մեր աշխատանքի շնորհիվ, դա ֆիքսվել է, բայց այդ օրվանից դրա վրա ոչ մի բան չի ավելացել: Այսօր բանակցությունները խորը փակուղու մեջ են և դա լավ բան չէ: Եվ վերջապես անվտանգության խորհրդի անդամակցության հարցը, վերջին պահին Հայաստանը իր թեկնածությունը հանեց, ազատ թողեց ադրբեջանցիներին, գնացին ընտրվեցին: Ադրբեջանի հաջողությունն այս պարագայում մեր ձախողությունն էր, որովհետև մենք էլ էինք թեկնածու այնտեղ, մինչև վերջին պահը: Ինչ է, որպեսզի չերևա, որ մենք մրցել ենք պարտվել ենք, այս ճանապարհն ընտրեցին, հանեցին թեկնածությունը: Ես համոզված եմ, որ եթե մենք մեր թեկնածությունը չհանեինք Ադրբեջանն այնտեղ չէր հայտնվի»,- նշեց Վարդան Օսկանյանը՝ հավելելով, որ մենք շատ լուրջ բարեփոխումների կարիք ունենք: