Սառեցված հակամարտությունները՝ ռուսական աշխարհաքաղաքականության հաղթաթուղթ. Bloomberg

Նախկին Խորհրդային Միության տիրույթում ներկայումս կան չորս, այսպես կոչված, «սառեցված հակամարտություններ», գրում է Bloomberg-ի սյունակագիր Լեոնիդ Բերշիդսկին: Այս դեպքում, ինչպես ցույց է տվել Լեռնային Ղարաբաղում բռնության վերջին բռնկումը, դրանցից ոչ մեկը չի կարելի է համարել «խորը սառեցման մեջ» գտնվող հակամարտություններ: Ըստ հեղինակի՝ դա հնարավորություն է տալիս Մոսկվային ճնշում գործադրել նախկին խորհրդային հանրապետություններում տեղական իշխանությունների վրա:

Ինչպես հիշեցնում է հեղինակը, ներկայումս նախկին Խորհրդային Միության տարածքում կա չորս սառեցված հակամարտություն: Բացի Լեռնային Ղարաբաղից՝ Մերձդնեստրը, Աբխազիան և Հարավային Օսիան, ինչպես նաև բոլորովին վերջերս՝ Ուկրաինան:

Եվ եթե Մերձդնեստրում, Աբխազիայում և Հարավային Օսիայում մարտական գործողությունները բռնկվեցին 1990-ականների սկզբին, ապա ուկրաինական հակամարտությունը սկսվել է միայն 2014 թ.-ին, երբ Ռուսաստանը «փորձել է ապակայունացնել Կիևում հակամոսկովյան կառավարությանը», ասվում է հոդվածում: Սակայն, Լեռնային Ղարաբաղում դիմակայությունն ամենահինն է:

Եվ ահա հակամարտությունը կրկին բռնկվել է:  Եվ, ինչպես նշում է Բերշիդսկին, նրա խթանը, ամենայն հավանականությամբ, հանդիսացել է Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև թշնամությունը: Ադրբեջանի ներկայիս վճռականությունը, հնարավոր է բխում է բացահայտ աջակցությունից, որը թուրքական իշխանությունների կողմից ցուցաբերվում է Բաքվին: Այսպիսով, Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը երդվել է «մինչև վերջ աջակցել Ադրբեջանին»:

Հայաստանը Մոսկվայի մտերիմ դաշնակիցն է: Նա նաև Եվրասիական տնտեսական միության անդամ է, և, հետևաբար, Հայաստանը Էրդողանի համար «գայթակղիչ թիրախ» է դարձել, նշում է հեղինակը: Այնուամենայնիվ, Պուտինը բացահայտ կերպով հանդես չի եկել Երևանի կողմում, և փոխարենը կոչ է արել երկու կողմերին պահպանել հրադադարը:

Ադրբեջանը, իր հերթին, չի կարող ամբողջովին կտրվել Ռուսաստանից և դեպի Թուրքիայի ուղեծիր անցնել: Այո, ավանդական տնտեսական կապերը Ռուսաստանի հետ թուլացել են, և Բաքուն սկսել է ակտիվորեն առևտուր անել ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ, սակայն Ռուսաստանը կարող է ահարկու թշնամի լինել, ասվում է հոդվածում: Հետևաբար, Ադրբեջանը հուսով է բանակցությունների միջոցով հակամարտության այնպիսի լուծման հասնել, որը միայն «կնվազեցնի Հայաստանի նվաճումը»:

Հոդվածագրի խոսքով՝ Ռուսաստանին դուր են գալիս «նման սառեցված հակամարտությունները», քանի որ նրանք խարխլում են նախկին խորհրդային հանրապետությունների կառավարությունները, թուլացնում բարոյական ոգին և Մոսկվային տնտեսական միջամտության հնարավորություն տալիս: Կրեմլն անջատողական տարածաշրջաններում «վերահսկվող անկայունության համար գործիքներ» է տեսնում, որը միևնույն ժամանակ միջազգային հանրության մեջ մեծ ազդեցություն չի թողնում Ռուսաստանի կարգավիճակի վրա:

«Դա է պատճառը, որ Պուտինը որոշել է չընդլայնել Ուկրաինայի հակամարտությունը, այլ սառեցնել այն: Նա նույնպես չի ցանկանում սրել Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը: Այնպես որ, նրա քարոզչամեքենան չի փորձում վերջին միջադեպերի վերաբերյալ բռնկել հիստերին»,- գրում է հոդվածի հեղինակը:

Bloomberg-ի հոդվածագիրը նաև ընդգծում է, որ «սառեցված հակամարտություն» տերմինն ապակողմնորոշող է: Այն սխալմամբ ենթադրում է, որ հակամարտությունը կարող է դադարել: