Ներդրումներն ու Փաշինյանը

Խարիզմատիկ լեգիտիմություն վայելող վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն իր առաջ խնդիր է դրել ամեն կերպ պահպանել իր լեգիտիմությունը:

Ի՞նչ է պետք անել դրա համար, իհարկե՝ ստեղծել մթնոլորտ՝ իբրև արմատական փոփոխությունները սկսվել են իր վարչապետության առաջին իսկ օրվանից: Նման մթնոլորտ ստեղծելու ու պահպանելու կարևոր միջոց է PR  տեխնոլոգիաների օգտագործումը:

Այսպես, պաշտոնական, երբեմն էլ ոչ պաշտոնական աղբյուրներից մասսայական տարածում են գտնում տեղեկություններ հսկայական ներդրումների վերաբերյալ, հանրությունը սկսում է ծափահարել ժողովրդի ընտրած թեկնածուի հաջողությունները և լցվում հավատով, որ իր ընտրությունը ճիշտ էր:

Բայց այստեղ տեղին է օգտագործել Սոկրատեսի՝ «Պլատոնն իմ բարեկամն է, բայց ճշմարտությունն ավելի թանկ է» խոսքերը, հետևաբար, պետք է հիշեցնել, որ վերջին շրջանում տարածված բարեփոխումների մասին ինֆորմացիաներն այդքան էլ այդպես չեն:

Օրինակ, ՀՀ կառավարության՝ ապրիլի 11-ի նիստի օրակարգում ներառված էր ռուսաստանաբնակ հայ գործարար Ռուբեն Վարդանյանի հիմնադրած IDeA բարեգործական հիմնադրամի՝ Դիլիջանում 15.6 մլրդ դրամի ներդրում անելու մասին նախագիծը: Ռուբեն Վարդանյանի այս նախագիծը, ճիշտ է, ընդունվեց Փաշինյանի վարչապետության շրջանում, սակայն պետք է արձանագրել, որ նախագիծը մշակվել և կառավարության նիստի օրակարգում ընդգրկվել էր դրանից տևական ժամանակ առաջ:

Նման պատկերացում ստեղծվեց նաև, երբ օրեր առաջ վարչապետ Փաշինյանի հետ հանդիպում ունեցավ իտալական «Ռենկո» ընկերության գլխավոր գործադիր տնօրեն Ջովաննի Ռուբինին: Ջովաննի Ռուբինին նշել էր, որ գրեթե 300 մլն դոլար գնահատվող ներդրումային ծրագրով նախատեսվում է 25-28 ամսվա ընթացքում կառուցել և շահագործման հանձնել 250 մեգավատտ հզորությամբ ջերմաէլեկտրակայան:

Փաշինյանի դեմքով ներկայացված այս ծրագիրը ևս նրա տքնաջան աշխատանքի արդյունքը չէր: Այս խոսքերի հավաստիքը կարող է համարվել նաև այն, որ «Ռենկո» ընկերությունը Հայաստանում բիզնես իրականացնելու նկատմամբ հետաքրքրություն ուներ դեռ տարիներ առաջ, երբ, օրինակ, 1998 թվականին գնեց Աբովյան փողոցում գտնվող հյուրանոցը և վերանորոգումից հետո բացեց այն՝ որպես «Գրանդ Հոթել Երևան» հյուրանոց:

Հաջորդը, թերևս, ՊՆ խոսնակ Արծրուն Հովհաննիսյանի այն հայտարարությունն էր, որով ասվում էր՝  ՀՀ պաշտպանության նախարար  Դավիթ Տոնոյանի հանձնարարականով՝ 2018 թ երկրորդ կիսամյակում ՀՀ զինված ուժերում  շարքային կազմի համար ձեռք կբերվի նոր, որակյալ, բամբակե, բազմակի օգտագործման ներքնազգեստ, և հնարավորություն կունենան օգտվել 450 միավոր նոր լվացքի մեքենաներից, որոնցում կլինեն անհատական փաթեթներ յուրաքանչյուր զինվորի համար:

Սա էլ նույն այն դեպքերից է, որը հանրության մեջ ներկայացվում է որպես նոր կառավարության բարեփոխում, սակայն պատկերացնել, որ գրիչի մեկ շարժումով Տոնոյանը կարողացել է 450 միավոր լվացքի մեքենա գնել՝ մանկական միամտություն կլինի:

Այնպես որ, այս կառավարության արածն ու չարածն առնվազն 100 օր հետո տեսանելի կլինի, իսկ այս ամենը ընդամենը նախորդների հաշվին Փաշինյանի լեգիտիմությունն ապահովող գործիքներ են, իսկ տնտեսության զարգացման առումով, Փաշինյանը մինչ օրս երկու հայտարարություն է արել, այն է՝ Հայաստան է հրավիրել տնտեսագետ Դարոն Աճեմօղլուին՝ օգնելու Հայաստանին՝ տնտեսությունը վերականգնելու եւ զարգացնելու հարցում. թե ինչ սպասել Աճեմօղլուից՝ դեռևս միայն վերլուծական մակարդակով կարելի է խոսել, իսկ մյուսն էլ՝ Սոչիում Ռուսաստանի հայ և ռուս գործարարներին ուղղված կոչն էր, որով հրավիրում էր Հայաստանում ներդրումներ անել, բայց արձագանք այդպես էլ դեռևս չի եղել: