Դուռ պաչելն այլևս տեղին չէ․․․

Ինչպես տեղեկացրել ենք այսօր՝  հունիսի 11-ին,  հրաժարական տվեց ՀՀ քննչական կոմիտեի նախագահ Աղվան Հովսեփյանը։ Ընդամենն օրեր առաջ նույն քայլին էր դիմել նաև  ՀՔԾ պետ Վահրամ Շահինյանը։  Ստեղծված իրավիճակի իրավական գնահատականը ստանալու համար  ԼՈւՐԵՐ․com-ի թղթակիցը զրուցեց  փաստաբան Երվանդ Վարոսյանի հետ։

-Պարո՛ն Վարոսյան,  նմանատիպ իրադարձություններն ինչպե՞ս կանդրադառնան ՀՀ դատաիրավական համակարգի վրա։

-Կստեղծվեն պայմաններ, որոնք կհանգեցնեն դրական փոփոխությունների։ Բայց միանշանակ գնահատական տալ հնարավոր կլինի միայն նոր նշանակումներից հետո, այն էլ՝ նոր նշանակված անձանց կողմից վարվող քաղքականութանն ականատես լինելուց հետո։ Սա ուղղակի հնարավորություն է։ Այն, որ շատ անձինք, այդ թվում և Աղվան Հովսեփյանը,  շատ վաղուց պետք է հեռացած լինեին, ակնհայտ է, բայց միայն նրանց հեռացումով չպետք է ուրախանալ կամ ոգևորվել։ Դեռ մեծ հարց է՝  ինչը ինչի կհանգեցնի։ Պետք է տեսնենք, թե ովքեր են գալիս, և ամենակարևորը՝  թե ինչեր են անում  և ինչով են տարբերվելու նրանք Աղվան Հովսեփյանից։

- Իսկ ի՞նչ կասեք այն մասին,  որ Աղվան Հոսեփյանն իր հայտարության մեջ շեշտադրում է իր 45 տարիների փորձի, ոլորտում դրած ավանդի մասին։ Արդյո՞ք այդ փորձն ու գիտելիքներն իրոք ծառայել են ոլորտում դրական փոփոխություններ մտցնելուն։

-Նրա գործունեությունից չեմ կարող մտաբերել մի բան,  որը  որպես դրական քայլ բնութագրեմ։ Այո՛, տասնամյակներ շարունակ աշխատել է, բայց ոչ  մի լավ բանի մասին չի խոսում այն հանգամանքը թե ինչ վիճակի մեջ  էր գտնվում դատաիրավական համակարգը, և ինչ աստիճանի էր հանրության դժգոհությունն այդ համակարգից։

 -Ժամանակին, երբ լրացավ  Աղվան Հովսեփյանի՝ ՀՀ գլխավոր դատախազի պաշտոնավարման ժամկետը և նա  հեռանում էր դատախազությունից,  համբուրում էր դռները․ սպասե՞նք, որ Քննչական կոմիտեի դռներն էլ կհամբուրի, նոր  կգնա։

- Կարծում եմ՝ չէ (ծիծաղում է,-խմբ), որովհետև Դատախազությունից գնալիս Աղվան Հովսեփյանը  դեռ մեծ պլաններ ուներ ապագայի հետ կապված։ Ներկա պահին  ոչ պլաններ ունենալն է տեղին, ոչ դուռ պաչելը։

-Անդրադառնանք նաև մյուս հրաժարականին՝ ՀՔԾ պետ Վահրամ Շահինյանին. ում փոխարինելու  է  գալիս Սասուն Խաչատրյանը։ Ի՞նչ  համեմատականներ կարող եք տանել։

-Վահրամ Շահինյանը նույնպես այն սերնդի ներկայացուցիչն է, որոնց կողմից վարվող քաղաքականությունը, կարելի է ասել՝ արդեն ավարտված է․ դա տրամաբանական է և բնական։ Սասուն Խաչատրյանը պրոֆեսիոնալ անձնավորություն է, ունի անհրաժեշտ բոլոր որակները, որպեսզի այդ կառույցը ղեկավարի, բայց չեմ շտապի գնահատականներ տալ, քանզի  այլ բան է  ունենալ այդ որակները և հնարավորությունները և բոլորովին այլ բան՝ դրանք օգտագործելը։ Ժամանակը ցույց կտա՝ արդյո՞ք նա հաջողեց այդ պաշտոնում, թե՝ ոչ։

- Արդյո՞ք  այս և այլ հրաժարականներով պետք է ավարտվի ամեն ինչ։ Հարկ չկա, որ նշված պաշտոնյաները, որոնց հանրությունը մեղադրում է տարատեսակ մութ գործերի մեջ, օրենքի առաջ պատասխանատվություն կրեն։

-Կեղտոտ գործեր, մութ պատմություններ, ընդհանրական կոռուպցիա, հանրության դժգոհություն․․․ Այս եզրույթները բավարար չեն անձին մեղադրելու և պատասխանատվության ենթարկելու համար։ Սակայն, եթե համակարգի գլուխ անցած նոր պաշտոնյաները կատարեն իրենց պարտականությունները ճիշտ, ապա, բնականաբար, եթե ի հայտ գան նախորդների կողմից կատարված հանցագործությունների մասին վկայող տվյալներ, իհարկե, պիտի պատշաճ քննություն իրականացվի, ձեռք բերված ապացույցներով նրանք պատասխանատվության կենթարկվեն։

 Լիլիթ Հակոբյան