Նախկին վարչապետերը ձեռքերը լվացել են Քոչարյանից

Երեկ հայտնի դարձավ, որ ՀՀ նախկին վարչապետեր Վազգեն Մանուկյանը, Խոսրով Հարությունյանը, Կարեն Կարապետյանը, ինչպես նաև Արցախի Հանրապետության նախկին վարչապետ Անուշավան Դանիելյանը պատրաստվում են ՀՀ 2-րդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի խափանման միջոց կալանքն իրենց անձնական երաշխավորությամբ փոխարինելու առաջարկ ներկայացնել դատարանին։ 

Նկատենք, որ ցանկում չկան Երրորդ Հանրապետության նախկին վարչապետեր Հովիկ Աբրահամյանի, Տիգրան Սարգսյանի, Հրանտ Բագրատյանի, Արամ Սարգսյանի, Արմեն Դարբինյանի, Գագիկ Հարությունյանի, Արմեն Սարգսյանի և Սերժ Սարգսյանի անունները:

Հետաքրքիր է Հովիկ Աբրահամյանի լռությունը՝ նկատի ունենալով այն, որ նա ամուր թելերով կապված է եղել թե՛ Քոչարյանի, թե՛ Սերժ Սարգսյանի հետ, բայց առվակների հեռացումից հետո, կարծես թե, ձեռքերը լվացել է քաղաքական իրողություններից և, անգամ, Քոչարյանի համար այս անչափ կարևոր շրջանում խաղի մեջ չի մտնում։ 

Տիգրան Սարգսյանն այն վարչապետն է եղել, ով պաշտոնի է անցել Ռոբերտ Քոչարյանի կողմից երկրի նախագահի պաշտոնում անցնելուց անմիջապես հետո: Սա հենց այն ժամանակաշրջանն է, որի ընթացքում տեղի ունեցած իրադարձություններով էլ պայմանավորված են ներկայումս Քոչարյանի շուրջ ծավալվող գործընթացները: Սակայն նրա պարգայում փոքր-ինչ այլ է. օրեր առաջ ԵԱՏՀ ղեկավարի պաշտոնից հեռացած Տիգրան Սարգսյանի համար նոր պաշտոնի անցնելու ախորժակը, հավանաբար, տեղն է։ 

Թեև օրերս մի առիթով Արմեն Դարբինյանը հայտարարել էր, որ չպետք է կորցնել ակնածանքի զգացումը երկրի նախագահների նկատմամբ՝ ընդգծելով, որ նեղվում ու անհարմարություն է զգում նախագահ Քոչարյանի ներկայիս կարգավիճակի առումով, սակայն նա ևս 2-րդ նախագահի կողքին չկանգնածների թվում է, քանի որ մեծ եռանդով սատարում է Նիկոլ Փաշինյանին։ 

««Մարտի 1»-ը զուտ քաղաքական պրոցես է, ես այստեղ քրեական տարր չեմ տեսնում: Ինչո՞ ւ եք մարդուն փակել, դատական պրոցես սկսեք, տեսեք՝ մեղավոր է, թե չէ»,- ամիսներ առաջ հայտարարել էր Հրանտ Բագրատյանը՝ հավելելով, որ իշխանությունները հաշվարկներ անել չգիտեն և այս ամենի հետևանքները ևս չեն հաշվարկում: Չնայած Քոչարյանի նկատմամբ վերաբերմունքին՝ Բագրատյանը երաշխավորություն չի հայտնել։ Ավելին՝ քանիցս տարբեր հարցերի շուրջ Նիկոլ Փաշինյանին առաջարկել է իր մասնագիտական ծառայությունները։ 

Արամ Սարգսյանն այն քաղաքական գործիչներից է, ում կարծիքը միանշանակ է՝ Քոչարյանը մեղավոր է և պետք է պատասխան տա «Մարտի 1»-ի դեպքերի համար: Ավելին՝ դեռևս 2018թ-ին, երբ Քոչարյանին առաջին անգամ մեղադրանք առաջադրվեց, Սարգսյանն այսպես արձագանքեց. «Աստված կա. մեղադրանք է առաջադրվել նույն հոդվածներով, ինչով ժամանակին ինքը մեղադրում էր ինձ»: Հետևաբար, Սարգսյանի դիրքորոշումն ավելի քան ակնհայտ է: Նշենք, որ նա նաև այս ընթացքում ակտիվ մասնակցություն է ունենալու Սահմանադրական փոփոխությունների «Այո»-ի քարոզարշավին։ 

Ինչ վերաբերում է Գագիկ Հարությունյանին, ապա նրա դիրքորոշումը պարզ է այն պատճառով, որ նրա և Քոչարյանի ջրերը մեկ առվով չեն հոսել, դեռևս, 2000-ականների սկզբին՝ հանրաքվե անցկացնելու շուրջ ստեղծված իրավիճակում, երբ Սահմանադրական դատարանի նախագահը Գագիկ Հարությունյանն էր։ Հայաստանում տեղի ունեցած իշխանափոխությունից հետո վերջինս հայտարարեց, որ 2003թ․ Քոչարյանի կողմից  Սահմանադրական դատարանի նախագահի ու նրա ընտանիքի անդամների վրա ճնշումներ են գործադրվել ու ահաբեկել։ Պետք չէ մոռանալ նաև, որ այսօր ևս Գագիկ Հարությունյանը պաշտոն է զբաղեցնում։ 

Արմեն Սարգսյանի չեզոքությունը, թերևս, բնական է. նա այսօր ՀՀ նախագահն է:

Դե իսկ Սերժ Սարգսյանն իր երաշխավորության մասին ևս, դեռ, չի հայտնել։ Հատկանշական է, որ այս պահին հափշտակության գործով ինքն էլ դատարանի առջև է կանգնած և մեծ հարց է իր երաշխավորության պարագայում Քոչարյանին օգնած կլինի, թե՞ հակառակը։ 

Հիշեցնենք, որ 2018 թ. մայիսին դատավոր Դավիթ Գրիգորյանը, Արցախի ներկա և նախկին նախագահներ Բակո Սահակյանի և Արկադի Ղուկասյանի անձնական երաշխավորությամբ՝ ազատ էր արձակել Ռոբերտ Քոչարյանին։ Սակայն հունիսի 25-ին Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Արմեն Դանիելյանը բեկանել էր այդ որոշումը և կալանքի տակ վերադարձրել Ռ․ Քոչարյանին։

Սոնա Հարությունյան