Foreign Policy. Ոչ ոք իրականում չէր սպասում՝ ընդդիմությունը կհաղթի: Իսկ հիմա ի՞նչ է լինելու

Հարցումները հերքեցին այդ կարծիքը: Եվ այդպես արեցին նաև բազմաթիվ արևմտյան դիտորդներ: Չնայած լայնորեն տարածված անհանգստություններին, որ ընտրությունները փակուղում են հայտնվել, վիճարկվում են արդյունքները՝ կապված փողոցներում ցույցերի հետ: Վրաստանը այն ճանապարհին է, որ անակնկալ, բայց օրինական կերպով պետք է իրականացնի իշխանության անցում՝ հետևելով հոկտեմբերի 1-ին կայացած խորհրդարանական ընտրություններին. հոկտեմբերի 1-ին բարեփոխումների կողմնակից գերակտիվ նախագահը ընդունեց պարտությունը հեռուստատեսային ելույթում: Միլիարդատեր Բիձինա Իվանիշվիլիի «Վրաստանի երազանքը» այժմ վերահսկելու է խորհրդարանը և փաստորեն գտնվելու է այն վայրում, որտեղ սահմանադրական բարեփոխումները ուժի մեջ են մտնում՝ իշխանության գլխավոր լծակները շնորհելով վարչապետին:

Հարցումների մեծ մասը կանխագուշակում էր իշխող կուսակցության՝ «Միացյալ ազգային շարժման» հաղթանակը, և արևմտյան մայրաքաղաքների բարոյական ջանքերի մեծ մասը կենտրոնացած էր «Վրաստանի երազանք»-ին համոզելու ձևերի խնդրի վրա, որ պարտությունը պատվով ընդունեն:

Անտեսված հանգամանքը բազմաթիվ հաշվարկներում Վրաստանի լուռ մեծամասնությունն էր՝ ընտրողների մեծ մասը, որ պատասխանել էր «չգիտեմ» և «հրաժարվել էին պատասխանել» նախընտրական հարցումներում: Եվ անկասկած այդ չկողմնորոշվածների ընտրության վրա զգալի ազդեցություն են ունեցել վերջերս հայտնված՝ վրացական բանտերում տանջանքները ցուցադրող տեսանյութերը:

Բայց ոչ ոք չի կարող չնշել, որ վրացական քաղաքականությունը մնում է մի տեսակ ֆեոդալական: Բազմաթիվ վրացիներ ընտրել են Իվանիշվիլիին, որովհետև նա հաջող կերպով ձևակերպեց իրեն որպես այդ երկրի հաջորդ առաջնորդ: Եվ ամեն ինչ իներցիայով իր կողմն անցավ, և բազմաթիվ ընտրողներ լքեցին մի նավը մյուսի համար:

Սահմանադրական փակուղին է «ձայն տալիս»: Սաակաշվիլին դեռևս կմնա որպես նախագահ նույն իշխանությամբ, ևս մեկ կամ ավելի տարով, մինչդեռ խորհրդարանում մեծամասնություն կազմող ընդդիմությունը մարտահրավեր է նետում նրան և հավանաբար կազմելու է նոր կառավարություն: Նոր Սահմանադրությունը, որը  լայն գործադիր լիազորություններ է շնորհում վարչապետին, ուժի մեջ է մտնում միայն այն բանից հետո, երբ Սաակաշվիլիի նախագահության ժամանակահատվածն ավարտվի:

Այն, ինչ տեղի ունեցավ այդ ընթացքում, ֆրանսիացիներն անվանում են «փոխգոյակցություն», բայց քաղաքական մշակույթում այն տեղի կունենա՝ չցանկանալով գնալ փոխզիջման:

Կան նաև նախագահական արտահերթ ընտրություններ անցկացնելու կոչեր: 2013թ. հունվարին կլրանա Սաակաշվիլիի պաշտոնավարման երկրորդ 5-ամյա ժամանակահատվածը, բայց վրացական օրենսդրությունը թույլ է տալիս, որ ընտրություններն անցկացվեն 2013 թվականի ցանկացած պահի, ինչը թույլ է տալիս Սաակաշվիլիին պաշտոնում մնալ ողջ տարին:

Եվ լարվածությունը կմեծանա Վրաստանի երկու մեծ խաղացողների միջև:

Ինչ էլ որ պատահի, սա Սաակաշվիլիի դարաշրջանի ավարտն է: Վրաստանի հեղափոխական փուլն ավարտվել է: