Մենք կարող էինք այս խնդրին չբախվել, եթե կարողանայինք ճիշտ աշխատել Ռուսաստանի հետ. ադրբեջանագետ

«Ադրբեջանի այս լռությունը կարող ենք մի քանի ուղղությամբ դիտարկել: Առաջինը, որը ամրանում են իրենց նոր զավթած տարածքներում, դա արդեն փաստ է:

Երկրորդը՝ հաշվի առնելով վերջին շրջանում տարբեր երկրների քաղաքական հայտարարությունները, ինչ-որ չափով ճնշել են Ադրբեջանին:

Եվ երրորդ մասը, ես կարծում եմ, որ ադրբեջանական կողմը ինչ-որ չափով հասել է իր նպատակներին, այսինքն տարածքները, որոնք զավթել է, եղել է իր նպատակների մի մասը:

Առաջին փուլում նպատակ չի ունեցել ամբողջությամբ զավթելու, ենթադրում եմ՝ փորձնական մարտ է վարել հասկանալու համար, թե հայկական կողմը ինչ պաշտպանվածություն ունի, ոնց է կռվում, որ հետո իր գործողությունների ժամանակ կարողանա ավելի մշակված ձևով հարձակվի»,-ԼՈՒՐԵՐ.com-ի հետ զրույցում ասաց ադրբեջանագետ Գառնիկ Դավթյանը՝ խոսելով վերջին մի քանի օրերին Ադրբեջանի ցուցաբերած հանգստությունից:

Դավթյանի խոսքով՝ Ադրբեջանը ՀՀ-ից ուզում է Զանգեզուրի միջանցքը.

«Արդեն իսկ շատ ծամված և ծեծված Զանգեզուրի միջանցնք է ուզում: Ադրբեջանական կողմը հատկապես վերջին պատերազմից հետո անընդհատ դրա մասին խոսում է, ասում է հայկական կողմը համաձայնվել է, բայց չի տալիս միջանցքը:

Մերոնք էլ պնդում են, որ դա միջանցք չի, ճանապարհ է: Այստեղ այդ հասկացության տարբերությունն է: Ինքը փորձում է այդ հատվածից հարվածի Ջերմուկին, Իշխանասարին, որտեղով անցնելու են էդ ավտոմոբիլային ճանապարհները»:

Դավթյանը հիշեցրեց մոտ մեկ ամիս առաջ Փաշինյանի այն խոսքը, որ նոր անցակետեր պետք է բացվեն ԱԱԾ-ի հսկողությամբ.

«Այսինքն ընդհանուր համատեքստում էդ միջանցքն է, իսկ հարվածվող տեղերն էլ էդ հատվածով անցնող ճանապարհներ են: Ինքը հիմնական մի քանի ուղղություն ունի, բայց մնացած տեղերում փորձում է հայկական Զինված ուժերին ջլատել»:

Դավթյանը անդրադառնալով վերջին օրերին ՀՀ պաշտոնյաների կողմից հնչեցվող Ադրբեջանի հնարավոր լայնամասշտաբ հարձակման մասին հայտարարություններին՝ նշեց, որ իշխանությունը այդ հայտարարություններով փորձում է իր մեղքերը քավել:

«Չակերտավոր պաշտոնատար անձանց վերջին 2 տարիներին փորձագետներս ասում էինք, որ խաղաղության դարաշրջանը կեղծ օրակարգ է, մոլորեցնող, հասարակությանը քնեցնող օրակարգ է: Իրենք էլ ասում էին, որ չնայած բոլոր խոչընդոտներին՝ մենք խաղաղություն ենք ուզում:

Խնդիրը էստեղ հենց իրենց ընկալման մեջ է: Իրենց քաղաքականության արդյունքն է, որ հայտնվել ենք թուրքական ճիրաններում, ու չենք կարող այս պրոցեսներից դուրս գալ:  Հիմա էնպիսի իրավիճակ է ստեղծվել, որ եթե իշխանությունները դուրս գան խաղաղության կեղծ օրակարգից, ստացվում է, որ պատերազմի ձեռնոց են նետում Ադրբեջանին և Թուրքիային:

Հետևաբար էլի նմանատեսակ հայտարարությունով, թե պատերազմ է լինելու, թե կանխատեսումներ ունենք և այլն, փորձում են ինչ-որ ձևով շտկել իրենց թույլ տված սխալը, բայց պրոցեսները էնքան են խորացել, իրավիճակը էնքան է թեժացել, որ այդ հայտարարություններով իրենք չեն կարող շտկել իրենց թույլ տված սխալը:

Այսինքն չունեն կոնկրետ մշակված մարտավարություն, արտաքին քաղաքականություն, առօրյա մեկ օրով է ապրում էս իշխանությունը: Ասում է՝ էսօր ինչ քաղաքական նախադեպեր կլինեն, համաձայն դրա էլ մենք կշարունակենք մեր գործունեությունը: Ոտքի վրա են քաղաքականություն կառուցում: Չի կարելի էսքան անլուրջ լինել: Հետո փորձել իրավիճակը լրջացնել»:

Դավթյանի կարծիքով՝ այս վիճակից հնարավոր կլիներ խուսափել ճիշտ քաղաքականություն վարելու պարագայում.

«Մենք կարող էինք այս խնդրին չբախվել, եթե կարողանայինք ճիշտ աշխատել Ռուսաստանի հետ: Եթե գնում էինք ԵՄ-ի հետ ինչ-որ հայտարարություն տեքստ էինք ստորագրում, դրա մեջ հստակ ընդգծված պետք է լիներ, որ նոյեմբերի 9-ին ռուսներն են կանգնեցրել պատերազմը, բայց ԵՄ նախագահի հետ 2 փաստաթուղթ է ստորագրում, 2-ում էլ ռուսների մասին խոսք չկա:

Այստեղ կա արտաքին քաղաքականության ձեռնունայնությունը, որ իրենց քայլերով և հայտարարություններով սրել են իրավիճակը էնպես, որ ռազմավարական դաշնակիցն էլ, էդ ամբողջ պրոցեսները նկատելով, ասում է, իհարկե սա իմ ենթադրությունն է, ԵՄ-ն եթե էդքան կարող է իրավիճակ փոխի Հարավային Կովկասում, թող ինքն էլ էդ հարցով զբաղվի:

Ու հիմա լուրջ խնդիրները թողած ընկել են ինչ-որ տնտեսության զարգացումից են խոսում, այսինքն ՀՀ ներքաղաքային օրակարգը բացարձակ  կապ չունի իրական իրավիճակի հետ: 

Ու ես հույս էլ չունեմ, որ էս իշխանությունների ժամանակահատվածում հնարավոր կլինի Հայաստանին որևէ կերպ ոտքի կանգնեցնել ՝ թե պաշտպանական, թե անվտանգության մեջ, թե տնտեսության մեջ»:

Լուսինե Ալեքսանյան