Ինչի՞ շուրջ չեն համաձայնել և ինչի՞ շուրջ են միակարծիք Արցախի ԱԺ նախագահն ու Ազգային Ժողովրդավարական Բևեռը․ տեսակետ

Երեկ՝ հոկտեմբերի 13-ին, ՀՀ-ում Արցախի կառավարության օպերատիվ շտաբում Ազգային- ժողովրդավարական Բևեռի (ԱԺԲ) խորհրդի անդամների նախաձեռնությամբ տեղի է ունեցել հանդիպում ԱՀ ԱԺ նախագահ Արթուր Թովմասյանի հետ։ Հանդիպումից հետո տարածված հաղորդագրության մեջ նշվել է, թե Արթուր Թովմասյանը տեսանելի չի համարել ԱԺԲ այն տեսակետը, որ Արցախի և արցախահայության անվտանգության համար կարևոր է Արցախում արևմտյան խաղաղապահ և հումանիտար ուժերի ներկայությունը, փոխարենը կարևորել է ՌԴ խաղաղապահ զորակազմի առաքելությունն ու դերակատարությունը։ 

Արտաքին քաղաքական տարաբևեռ կողմնորոշում ունեցող կողմերի համար, արդյո՞ք, ի սկզբանե ենթադրելի չէր, որ առարկայական հայտարարի չեն գալու։  Պատասխանելով հարցին՝ վերոնշյալ հանդիպման մասնակիցներից՝ ԱԺԲ խորհրդի անդամ Գարեգին Չուքասզյանը ԼՈՒՐԵՐ․ com-ի հետ զրույցում ասաց հետևյալը․

«Ամեն ինչ շատ արագ փոխվում է, տեղի են ունենում մտահոգիչ գործընթացներ։ Արցախն առաջիկա ամիսներին կանգնած է լինելու գոյութենական վտանգի առջև․ ահա դրանով էր պայմանավորված մեր նախաձեռնությունը՝ քննարկելու ստեղծված ետպատերազմյան իրավիճակն ու դրանից դուրս գալու ուղիները»։
 
Մեր այն դիտարկմանը, թե կայի՞ն կետեր, որոնց շուրջ հանդիպման կողմերը համաձայնության են եկել և փոխգործակցության հեռանկար ուրվագծել, քաղաքական գործիչը նշեց․

«Ինչպես մեր հաղորդագրության մեջ ենք նշել, ապա այժմ էլ վերահաստատում եմ, որ, այո՛, երկուստեք նույն կարծիքն ունենք, որ թե՛ Արցախի, թե՛ արցախահայության և թե՛ ՀՀ անվտանգությունն անքաքտելիորեն կապված են իրար, և պնդմանը, թե մեկը մյուսից անկախ կարող է լուծել իր անվտանգային խնդիրները, երկու կողմերն էլ համաձայն չեն»։

Ինչ վերաբերում է Պրահայի հայտարարությանը հաջորդած քայլին՝ ԵՄ քաղաքացիական առաքելությունը Հայաստան ուղարկելուն, Չուքասզյանը դրական առաջընթաց որակեց այդ նախաձեռնությունը՝ իբրև ադրբեջանական ագրեսիան զսպելու որոշակի կարճաժամկետ երաշխիք․

«Այդուհանդերձ, ըստ մեր զրուցակցի, երկարաժամկետ հեռանկարում և ռազմավարական իմաստով կան լրջագույն սպառնալիքներ, քանի որ համաձայնել այն պայմաններին, որոնք թելադրվում են Հայաստանին, կնշանակի զրկվել միջազգային ատյաններում հաստատված մեր իրավունքներից և ապրել այն սահմաններում, որոնք Հայաստանին զրկում են կենսունակությունից»։

Արա Ալոյան