Ծառուկյանի լռությունն արդեն նյարդայնացնում է ՀՀԿ-ին

Սերժ Սարգսյանի՝ Գագիկ Ծառուկյանին տված բոլոր ժամկետները երևի թե արդեն սպառվել են: Դատելով Ազգային ժողովի հայտարարությունների ժամին ՀՀԿ «խոսնակների» ելույթների տոնայնությունից՝ Ծառուկյանի «մուկնուկատուն» արդեն լրջորեն ազդել է ոմանց նյարդերի վրա:

ՀՀԿ-ում, ինչպես հայտնի է, խիստ դերաբաշխում գոյություն ունի. յուրաքանչյուրին վերապահված է մի ֆունկցիա, յուրաքանչյուրին կոնկրետ ինչ-որ մեկին պատասխանելու, որոշակի մեսիջ հնչեցնելու լիազորություն է տրված: Այսօր միանգամից մի քանի «մեսիջներ» լծվել էին մի գործի, կոնկրետ մի մեսիջ հնչեցնելու՝ «արդեն համը հանում եք...»:

Սկզբում ԱԺ փոխխոսնակ Էդուարդ Շարմազանովն էր՝ ընդդիմադիր դաշտում «ռևերանսների, բլեֆների ու պաուզաների» առկայության վերաբերյալ իր դիագնոզով, որին հետևեց զգուշացումը՝ իշխանությունների հանդուրժող վարքագիծը ընդդիմադիր ուժերը հանկարծակի չորակեն իբրև հաղթանակ, որովհետև «անմրցելի թեկնածուն Սերժ Սարգսյանն է»:

Շարմազանովին հաջորդեց ՀՀԿ-ի արտահաստիքային պաշտպանը. ՕԵԿ-ական Հեղինե Բիշարյանի ելույթը գիտահանրամատչելի ձեռնարկ էր առ այն, թե ինչպիսին պետք է լինի ընդդիմությունը, որ քաղաքական ուժը պետք է բաց լինի, կարողանա ճիշտ կողմնորոշվել և փոխվել... մի խոսքով, որ ԲՀԿ-ն պետք է դասեր քաղի ՕԵԿ կենսագրությունից, Գագիկ Ծառուկյանն էլ՝ Արթուր Բաղդասարյանից:

Իսկ հետո արդեն Կարեն Ավագյանն ասեց այն ամենը, ինչ նախատեսված էր այս դասին՝ տեղ-տեղ բավական հստակ փակագծեր բացելով: Ավագյանի ելույթի ժամանակ խնամի Հովիկ Աբրահամյանը շունչը պահած լսում էր (որպես որոշակի մեսիջ հնչեցվող ելույթները նախապատրաստվում են միանգամայն այլ կենտրոնում, այնպես որ ԱԺ նախագահը տեղյակ չի էլ լինում դրանց բովանդակությունից) և բաց տեքստի ժամանակ անհանգիստ հայացքներ գցում:

Ավագյանն իր հերթին ընդդիմության պահվածքը բնութագրեց անշրջահայաց. «Աննպատակ քաղաքական ուղևորության դուրս եկած ուժերի ցանկությունը միայն ու միայն ռևանշիզմ է՝ առանց հստակ գաղափարական ծրագերի: Քաղաքական հիվանդություն կա, որ բնորոշ է այսօրվա շատ ու շատ ընդդիմադիրների։ Անկախ ամեն ինչից մարդիկ իրենց պատկերացնում են ամենաբարձր պաշտոններում. երկրի անվտանգությունը կարելի՞ է կապել այդ մարդկանց հետ, թե՞ ոչ, կրթություն, մասնագիտական հմտություններ ունե՞ն, թե՞ ոչ, իրենց կվստահե՞ն, թե՞ չէ, փորձառո՞ւ են, թե՞ ոչ: «Թե»-երը շատ են, սակայն այս հարցերը նույնիսկ քննարկման առարկա չեն: Դրանք անէական մանրուքներ են, կարևորը, որ իրենք իրենց սեփական անձը պատկերացնում են միայն բարձրագույն դիրքերում: Այս սինդրոմը մտել և դուրս չի գալիս մեր ընդդիմադիրների դաշտից: Սրա հետևանքն այն սպասողականությունն ու երկյուղածությունն է, որ կա ընդդիմադիր ուժերում: Առավել քան համոզված եմ, որ ընդդիմությունը չի համախմբվի և ոչ մի գաղափարի ու թեկնածուի շուրջ: Բանակցությունների սեղանին նստողներից յուրաքանչյուրն իրեն պոտենցիալ թագավոր է համարում»:

Ինչպես տեսնում ենք, ՀՀԿ-ի համբերությունն արդեն սպառվում է: Իսկ մինչ այդ ԲՀԿ-ում նախընտրում են իրենց չհասկացողի տեղ դնել: ԲՀԿ «ջահելներից» Վահան Բաբայանն իր հայտարարությունից առաջ իրեն իրավունք վերապահեց պատասխան տալ Ավագյանին. «ուզում եմ հիշեցնել ՀՀԿ-ին, որ թվարկած ընդդիմադիրներից բացի կա նաև հարյուր հազարավոր ձայներ ստացած այլընտրանք ուժ». տեսեք-տեսեք՝ էդ ասածները մեզ չեն վերաբերում, մեր անունը ընդդիմադիր չի, մենք այլընտրանք ենք...

Լուսինե Կեսոյան