Պարտիզանները լքում են Գագիկ Ծառուկյանի ճամբարը

Քաղաքական կոնսուլտացիաների երկրորդ փուլ, հենց այս փուլն էր, որ պետք է հստակ պատկերացում տար «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությանը ներքաղաքական դաշտում բարեկամական կապերի հաստատման առումով: Սակայն դեռ երկրորդ փուլը չմեկնարկած՝ արդեն ընդգծվում են հավանական բարեկամների դավաճանությունները՝ նախ՝ Սահմանադրական դատարանի համար ՀԱԿ ստորագրահավաքին չմիացավ Դաշնակցությունը, որտեղ քննարկվելու էր արտահերթ նիստին ՀՀԿ բոյկոտի հակասահմանադրականության հարցը, այնուհետև Արմեն Ռուստոմյանն էլ հայտարարեց, որ միասնական թեկնածուի որոնումը սին է, եթե չկա հետագա գործողությունների ճանապարհային քարտեզ: Այս քայլերով իսկ ՀՅԴ-ն հստակ ցույց տվեց, որ լքելու է միասնական թեկնածուի գաղափարի շուրջ կենտրոնացած ուժերի շարքերը, քանի որ իրականում արդեն իսկ պարզ է և միասնական թեկնածուի անունը և նաև գործողությունների ճանապարհային քարտեզը:

ՀՅԴ-ի քայլերին զուգահեռ նաև իր չակերտավոր բողոքն արտահայտեց ՀԱԿ-ը՝ Մարտի 1-ի հարցով համաձայնության գալով ՀՀԿ-ի հետ: Սրա միջոցով Կոնգրեսն ի ցույց դրեց բոլորին ի դեմս ԲՀԿ-ի, որ, այնուամենայնիվ, ԲՀԿ-ին չսատարելու հավանականությունը բավականին մեծ է և այս կերպ պատկերավոր հասկացրեց «Բարգավաճ Հայաստանի» ջատագովներին, որ չի պատրաստվում ընդդիմադիր-այլընտրանքային ճամբարում հանդես գալ որպես երկրորդական-երորդական ուժ: Եվ ինչքան էլ Լևոն Զուրաբյանը հայտարարի, որ Մարտի 1-ի հանձնաժողովի ստեղծումը նաև ԲՀԿ-ի շնորհքն է, միևնույնն է, փաստն այն է, որ որոշակի հարցերում ՀԱԿ-ն արդեն այսօր համաձայնության է գալիս ՀՀԿ-ի հետ: ՀԱԿ-ը համաձայնության եկավ ՀՀԿ-ի հետ, քանի որ եթե Մարտի 1-ի հանձնաժողովի հարցով համաձայնության գար ԲՀԿ-ի հետ, ապա կստացվեր, որ սրանով ՀԱԿ-ը կփորձեր մոռացության տալ 2008 թվականին ԲՀԿ-ի՝ կոալիցիայում լինելու փաստը նախագահական ընտրություններից առաջ: Բացի այս, հետաքրքրական է նաև զուտ անձերի դերակատարությունը, եթե ՀԱԿ առաջնորդ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը, ինչ-ինչ պատճառներից ելնելով, դեռ կսատարեր ԲՀԿ-ական Վարդան Օսկանյանի թեկնածությունը, որը կարծես փակված թեմա է, ապա Գագիկ Ծառուկյանին սատարելու հարցը նվազագույնը դեռ հստակ չէ: Սրանցից ելնելով՝ պարզ է դառնում, որ ՀԱԿ-ի ապահարզանը սարերի ետևում չէ, մանավանդ եթե նկատի ունենանք վերջերս կայացած արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունները, որոնց ժամանակ ԲՀԿ-ական Սամվել Բալասանյանը ոչ մի աջակցություն չցուցաբերեց ՀԱԿ-ի թեկնածուին:

Իսկ ահա միասնական թեկնածուի գաղափարակիրների շարքերում վերջին ուժը՝ «Ժառանգությունը», կրելով հերթական պարտությունը, հանդես է գալիս նախագահի իր թեկնածուով: Բայց այդ թեկնածուն՝ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը, բազմիցս հայտարարել է, որ եթե լինի արժանահավատ թեկնածու, ապա կսատարի հենց այդ թեկնածուին: Եվ համագործակցության շանսերը պահպանողը կարող է դառնալ հենց «Ժառանգությունը»՝ իր աչքի տակ ուենալով Ստեփան Սաֆարյանի պարտությունն արտահերթ խորհդարանական ընտրություններում, որը ինչ-որ չափով կհանդիսանա խթան երկրում եթե ոչ կտրուկ, ապա գոնե փոփոխություններ անելու համար: Այս պարագայում բոլորն էլ, ինչպես նաև Րաֆֆի Հովհաննիսյանը նույնպես հասկանում է, որ հակառակ դեպքում անհնարին կլինի որևէ փոփոխություն տեսնելը: Բայց անգամ այս փաստարկները կարող են չստիպել «Ժառանգությանը» համագործակցել ԲՀԿ-ի հետ: Եվ այս ամենը՝ դեռ քաղաքական կոնսուլտացիաների երկրորդ փուլը չմեկնարկած և պառակտյալ իրավիճակ առաջիկա նախագահական ընտրություններից երկու ամիս առաջ: Չնայած երկրում ստեղծված իրավիճակին՝ հավանական թեկնածուն արդեն Բրյուսելում է, և արդեն, բացի տրամաբանությամբ առաջաջնորդվելով՝ Գագիկ Ծառուկյանին նախագահի թեկնածու տեսնելուց, լրատվամիջոցների մի մասը տեղեկություն է տարածել, որ ԲՀԿ նախագահ Գագիկ Ծառուկյանն իր թեկնածությունը դնելու է 2013 թվականի նախագահական ընտրություններում:

Բայց այստեղ ուշագրավն այն չէ, թե Գագիկ Ծառուկյանն ինչով է զբաղված Բրյուսելում, այլ, որ դարերի խորքից եկող անմիաբանությունը մեր օրերում էլ դեռ արդիական է և առկա է անգամ այս դժվարին իրավիճակում, չթողնելով, որ թեկուզ վատ, բայց գոնե ինչ-որ գաղափարի շուրջ համախմբվեն բոլորը՝ լինի դա ՀՀԿ-ի, ՀԱԿ-ի, թե ԲՀԿ-ի «գաղափարը»:

Գևորգ Ավետիսյան