Ինչ եղավ 2018–ին՝ Կարեն Կարապետյանի կողմից իշխանության փոխանցումից հետո

ՀՀԿ ԵԿ նախագահ Հենրիխ Դանիելյանը գրում է. «Երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի թիմում հանգրվանած Արամ Հարությունյանը ևս մեկ ապացույց է այն բանի, թե ինչպես են Նիկոլ Փաշինյանին աջակցել այն մարդիկ, ովքեր ուղղակի կամ անուղղակի կապ ունեն երկրորդ նախագահի հետ։ Դրա վառ ապացույցն են համացանցում տարածված տեսանյութերը, որտեղ Արամ Հարությունյանը սպասում է Նիկոլ Փաշինյանին Ազատության հրապարակում։

Քաղաքական քննադատությունը կարևոր է քաղաքական կյանքում, բայց միայն այն դեպքում, երբ այն լինում է օբյեկտիվ, հիմնավորված և բովանդակային, այլ ոչ թե հիմնված տաքսիներում լսած խոսակցությունների մակերեսային մակարդակի վրա։

Ձեր պնդումների մեջ այնքան իրականությանը չհամապատասխանող բան կա, որ կարելի էր ամբողջը վերախմբագրել։ Բայց կանդրադառնամ միայն մեկ կետին, որը հաճախ է քննարկվում՝ Կարեն Կարապետյանի դերին։ Դուք ասում եք, թե նրան չեն ենթարկվել ուժայինները, կամ որևէ «ինստրուկցիա»չի եղել, որ ենթարկվեն։ Սա սուտ է։

Քաղաքական իրադարձությունները պետք է դիտարկել փաստերի, ոչ թե շահարկումների ու թյուր տեղեկատվության համատեքստում։ Անհրաժեշտ է նայել իրական փաստերին և չտարվել անբովանդակ քարոզչությամբ։

Ես մանրամասն կներկայացնեմ 2018 թվականի ապրիլյան իրադարձությունների Կարեն Կարապետյանին առնչվող հատվածը, որ բոլորի համար պարզ լինի իրականությունը:

2018 թվականի ապրիլյան իրադարձությունների ժամանակագրությունը

• Ապրիլի 12-ին վարչապետի պաշտոնակատար Կարեն Կարապետյանը «Շանթ» հեռուստաընկերության եթերում հայտարարում է, որ հաջորդ օրը՝ ապրիլի 13-ին, ՀՀԿ ԳՄ նիստում ինքը առաջադրելու է ՀՀԿ նախագահ Սերժ Սարգսյանի թեկնածությունը վարչապետի պաշտոնում։

• Ապրիլի 13-ին ՀՀԿ ԳՄ նիստում Կարեն Կարապետյանը պաշտոնապես առաջադրում է Սերժ Սարգսյանի թեկնածությունը։

• Ապրիլի 14-ին, Ծաղկաձորում տեղի ունեցող ՀՀԿ խորհրդի նիստում Կարապետյանը կրկին առաջադրում է Սերժ Սարգսյանին վարչապետի պաշտոնում, և կուսակցությունը միաձայն ընդունում է այդ որոշումը։

• Ապրիլի 17-ին ՀՀ Ազգային ժողովը քվեարկությամբ ընտրում է Սերժ Սարգսյանին ՀՀ վարչապետ։

• Ապրիլի 23-ին, երբ Սերժ Սարգսյանը որոշում է հրաժարական տալ, նա Կարեն Կարապետյանին հարցնում է, թե արդյոք վերջինս պատրաստ է ստանձնել վարչապետի պաշտոնը՝ այս իրավիճակում։ Կարապետյանը համաձայնվում է դառնալ ՀՀԿ-ի վարչապետի թեկնածու։

• Այս խոսակցությունը նախապես է եղել, և եթե Կարեն Կարապետյանը կամ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը գտնում էին, որ նրա առաջադրումն անհնարին է, ապա դա կարելի էր բաց տեքստով ասել։ Բայց Կարեն Կարապետյանը չէր հրաժարվում պատասխանատվությունից և հայտարարում էր, որ պատրաստ է առաջադրվել որպես ՀՀԿ-ի վարչապետի թեկնածու։

• Ապրիլի 24-ին տեղի է ունենում ՀՀԿ ԳՄ նիստը, որին մասնակցում են և՛ Սերժ Սարգսյանը, և՛ Կարեն Կարապետյանը։

• Սերժ Սարգսյանը հայտարարում է, որ ՀՀԿ վարչապետի թեկնածուն Կարեն Կարապետյանն է, և այդ որոշումը կայացվում է Կարեն Կարապետյանի ներկայությամբ։

• Այդ պահի դրությամբ Կարեն Կարապետյանը միակ անձն էր, ով լիազորված էր բանակցելու Նիկոլ Փաշինյանի հետ՝ ստեղծված իրավիճակի վերաբերյալ։

• Ապրիլի 25-ին ՀՀԿ խմբակցության նիստի ընթացքում, որին մասնակցում էին և Սերժ Սարգսյանը, և Կարեն Կարապետյանը, կրկին որոշվում է, որ Կարեն Կարապետյանը կմնա ՀՀԿ-ի վարչապետի թեկնածու և պետք է առաջադրվի մայիսի 1-ին։

• Ապրիլի 28-ին ՀՀԿ խմբակցության նիստում, Սերժ Սարգսյանի և Կարեն Կարապետյանի ներկայությամբ, Կարեն Կարապետյանը հայտարարում է, որ հաշվի առնելով ստեղծված ներքաղաքական իրավիճակը, նա հրաժարվում է առաջադրվել։

• Մայիսի 1-ին, Սերժ Սարգսյանի հորդորով, ՀՀԿ-ն դեմ է քվեարկում Նիկոլ Փաշինյանի թեկնածությանը

• Ոչ միայն այն պատճառով, որ ՀՀԿ-ն քաղաքականապես դեմ էր Նիկոլ Փաշինյանին, այլ նաև այն պատճառով, որ ցանկանում էր քաղաքական այլ ուժերին ժամանակ տալ՝ իրենց թեկնածուն առաջադրելու համար։

• Սակայն այլ քաղաքական ուժերից ոչ ոք այլընտրանքային թեկնածու չի առաջադրում, իսկ պատգամավորների 1/3-ը առաջադրում է Նիկոլ Փաշինյանին։

• Մայիսի 8-ին, քաղաքացիական բախումների սպառնալիքի, քաղաքական ճնշման և զանգվածային ակցիաների արդյունքում, ԱԺ-ում հավաքվել էր 45 ձայն , ՀՀԿ-ն, այլևս չունենալով իշխանություն, որոշում է Նիկոլ Փաշինյանին տալ անհրաժեշտ 10 ձայնը, որպեսզի երկիրը խուսափի քաոսից և բախումից։

Հ.Գ.

Այդ ժամանակահատվածում Կարեն Կարապետյանը հանդիսանում էր ՀՀ վարչապետի պաշտոնակատար և ուներ վերահսկողություն ուժային կառույցների նկատմամբ։ Նա լիազորված էր ցանկացած անձի ազատել պաշտոնից, նշանակել կամ փոխել առանց որևէ խոչընդոտի»։