«ԳԱԻ»-ի նախատոնական «50 հազարանոցները»

Նոր տարվան ընդառաջ, որպես կանոն, Ճանապարհային ոստիկանության աշխատանքն ավելի է ակտիվանում: Քաղաքացիներն էլ ոստիկանական «ռեյդերն» ընկալում են ոչ այլ կերպ, քան ամանորյա սեղանների առատության ապահովմանն ուղղված նախազգուշական միջոցառումներ: Այս օրերին «ԳԱԻ»-ն մի նոր, լրացուցիչ հաղթաթուղթ է ձեռք բերել: Արդեն երկու շաբաթ է, գուցե և ավելի, որ բանկերը տեխզննության կտրոններ չեն տրամադրում: Կտրոնը չկա՝ վերջ. դուք տուգանված եք, տուգանքը՝ 50 000 դրամ: Ներում-բեկում չկա, բացատրություններ չեն ընդունվում, հետո՞ ինչ, թե բանկերում տեխզննության կտրոններ չկան, քանի օր բան ու գործդ թողած բոլոր բանկերով ընկած փորձում ես տեխզննություն անցնել, բայց չի ստացվում:

Տեխզննությունը, ինչպես հայտնի է, ավտոմեքենաներն անցնում են տարվա մեջ մեկ անգամ: Մեր փառապանծ «գայիշնիկները», բնականաբար, ավելի քան որևէ մեկը, շատ լավ գիտեն այս փաստը: Ընդ որում, որպես կանոն, տեխզննություն անցնելու ժամանակն ընկնում է հենց տարվա վերջին ամիսներին՝ տեխզննության կտրոնների արտաքին տեսքն ամեն տարի տարբերվում է։ Հասկանալի է, որ մեր «պարապած գայիշնիկների» սրատես աչքերը հեռվից անգամ կարողանում են որսալ, թե որ վարորդներն են արդեն անցել «տեխզննություն» կոչվածը, որոնք՝ ոչ:

Այս դեպքում էլ խոսքը ոչ թե այն վարորդների մասին է, ովքեր որոշել են արհամարհել օրենքը և ուշացնել իրենց պարտականությունները կատարելը: Բոլորովին էլ ոչ: Ընդհակառակը, վարորդները գնում են բանկ, մուծում են պահանջվող գույքահարկը, մի խոսքով, անցնում համապատասխան ընթացակարգը, բայց երբ գործը հասնում է տեխզննության կտրոնը ստանալուն, որի միջոցով է միայն հնարավոր գնալ և ավտոմեքենայի սարքին լինելը ստուգել, կանգնում են փաստի առաջ՝ «կտրոններ չկան», «տպված չեն», «չենք ստացել», «վաղը գուցե լինի», «օրվա երկրորդ կեսին հնարավոր է լինի» և այսպես շարունակ՝ շուրջ երկու շաբաթ: Մի բանկ, երկու բանկ, երեք բանկ… ոչ մի բանկում տեխզննության կտրոն չկա: Կտրոնները չկան, փոխարենը «գայիշնիկները» ավելի քան կա՛ն՝ «պոստերին» են՝ հստակ ընդգծված ուղղվածությամբ. ստուգում են տեխզննության կտրոնները:

Ի՞նչ է սա՝ հատուկ դիտավորությո՞ւն, հերթական «դավադրություն» սեփական ժողովրդի նկատմամբ՝ այն էլ նախատոնական այս շրջանում, առանց այն էլ սոցիալական հազար ու մի խնդիրներ ունեցող երկրում, որտեղ շատ-շատերը դժվարանում են անգամ սեփական ընտանիքում մի փոքր տոն կազմակերպել:

Ոստիկանության հասարակայնության հետ կապերի ու լրատվության վարչության պետ Աշոտ Ահարոնյանը, ի պաշտոնե, ինչպես և սպասվում էր, ժխտեց դիտավորության առկայությունը, ավելին՝ հայտնեց, որ կտրոնների հետ «ԳԱԻ»-ն ոչ մի կապ չունի: Պարզվում է՝ կտրոնների հետ կապ ունեցողը Տրանսպորտի և կապի նախարարությունն է: Կտրոնների պատրաստման, տպագրության լիցենզիան տրվում է մրցույթով հաստատված կազմակերպությունների, ինչը, փաստորեն, հիշյալ նախարարության գործառույթների մեջ է: Հիմա ի՞նչ՝ մեղավորը Կապի ու տրանսպորտի նախարարությո՞ւնն է, ում պատճառով տուգանվում են վարորդները՝ այն էլ նման՝ շարքային քաղաքացու համար թալանին հավասարազոր չափով. 50 000 դրամը, համաձայնեք, որ բոլորովին էլ քիչ գումար չէ: Եթե անգամ մեղավորն անձամբ Գագիկ Բեգլարյանն է, որ նման թողտվություն է թույլ տվել, կարելի՞ է ասել, թե հիշյալ իրավիճակից նա որևէ օգուտ ունի: Հազիվ թե: Դժվար է հավատալ, թե 50 հազարական տուգանքներից «ԳԱԻ»-ն կարող է հոժարակամորեն «փայ տալ» իրեն նման հաղթաթուղթ տրամադրողին: Այնպես որ, միանշանակ կարելի է պնդել, որ ստեղծված իրավիճակից միակ օգտվողը «ԳԱԻ»-ն է, տուժվողը՝ էլի ու էլի տուժողի մշտական կարգավիճակ ունեցող ՀՀ շարքային քաղաքացին:

Տեխզննություն կոչվածի ամբողջ իմաստն ավտոմեքենայի սարքին լինելը ստուգելն է: Դա արվում է տարվա մեջ մեկ անգամ: Հետաքրքիր է՝ տուգանելուց զատ մեր «գայիշնիկները» գոնե երբեմն իրենք իրենց հարց տալի՞ս են՝ ո՞րն է տուգանման հապճեպության տրամաբանությունը: Եթե մեքենան անցել էր տեխզննություն, սարքին էր, ապա ի՞նչ է՝ մեր «գայիշնիկների» կարծիքով երկու շաբաթվա կամ մեկ ամսվա մեջ մեքենան միանգամից շարքից դո՞ւրս է գալու՝ ինչ է թե՝ տեխզննության նոր կտրոնը չեն տրամադրել ու չի փակցվել: Եթե ամբողջ մտահոգությունն ավտոմեքենայի համար գանձվելիք գույքահարկն է, որ վճարվող գումարի կարծես թե կեսն է կազմում, ապա դա ևս վարորդները հոժարակամորեն մուծում են, ի՞նչ կարիք կա լրացուցիչ պրոբլեմ ստեղծել՝ ինչ է թե մի թղթի կտոր ինչ-որ մի կազմակերպություն «ալարում» կամ թերանում է տպագրել ու տրամադրել բանկերին սահմանված քանակով՝ սահմանված ժամանակահատվածում:

Մեր հարգարժան ոստիկանությունն ամեն անգամ հուզվում է, երբ իր գործունեության հետ կապված ինչ-որ ոչ այդքան հաճելի բան է հրապարակվում: Իր հուզումներն այդքան բարձր գնահատող մեր հարգարժան ոստիկանությունը գոնե մի փոքր պատկերացնո՞ւմ է, թե օրական քանի-քանի հուզումներ են այս օրերին կազմակերպում իր աշխատակիցները՝ կոնկրետ հենց մեր բերած օրինակով: Հատկապես, որ սա այնպիսի հարց էր, որ հաստատ մեր կողմից ֆիքսվելուց առաջ պետք է որ մեր հարգարժան ոստիկանները ֆիքսած լինեին: Իսկ այդ դեպքում առաջին գործը, որ պետք է աներ իր քաղաքացիներին օգնելու ու պաշտպանելու առաքելություն ունեցող ոստիկանությունը, իր պաշտպանյալների կրած անհարմարությունները վերացնելն ու նոր անհարմարություններ չստեղծելը պետք է լիներ:

Լուսինե Կեսոյան