Ո՞վ է արժանի նախարարի նվերին

Նախարարների տարեվերջյան ասուլիսներին լրագրողներին երբեմն հաճելի անակնկալներ են մատուցվում: Ամբողջ տարին աշխատելուց, աշխատեցնելուց, լրագրողներին մի լավ տանջելուց, ահաբեկելուց և համանման այլ գործողություններից հետո որոշ նախարարներ՝ իրենց երեսը իբր պարզեցնելու համար տարեվերջյան ասուլիսից հետո լրագրողներին հրավիրում են ֆուրշետի՝ սեղանի շուրջ բաժակ «չխկացնելու», գալիք Նոր տարին շնորհավորելու: Երբեմն, որոշ նախարարներ նաև փոքրիկ, խորհրդանշական նվերներ են պատրաստած լինում: Այդպես, Կրթության և գիտության նախարար Արմեն Աշոտյանի շնորհիվ կրթության ոլորտը լուսաբանող լրագրողների գրադարանը հարստանում է գրքերով, նախարարներից մեկը գրիչ ու նոթատետր է նվիրում, մեկ ուրիշը՝ մի շիշ գինի… Մի խոսքով, յուրաքանչյուրն իր կարողության և առատաձեռնության շրջանակներում: Լինում են նախարարներ, որ անգամ մի բաժակ ջուր չեն դնում սեղաններին, բայց դա ևս քննարկման թեմա չէ, և լրագրողներն իրենց գործն անում են առանց մի բաժակ ջրի էլ:

Բնապահպանության նախարար Արամ Հարությունյանի ասուլիսն իր գորշությամբ կասկած չէր էլ թողնում, թե խոսքը տարեվերջյան ասուլիսի մասին է: Ասուլիսն ավարտվեց, լրագրողներն արդեն գնում էին, նախարարի մտքով էլ չէր անցնում որևէ բան ասել գալիք տարվա կապակցությամբ, երբ լրագրողներից մեկը հուշեց, ինչից հետո Արամ Հարությունյանը հազիվ մի երկու բառ քրթմնջաց ու շտապեց դուրս գալ: Լրագրողներն էլ սկսեցին հերթով լքել նախարարությունը ու հենց այդ ժամանակ պարզվեց, որ բնապահպանության նախարարությունում որոշ լրագրողների ու օպերատորների որոշել են ծանր տոպրակներով ճամփու դնել:

Որ լրագրողներն առանց այդ էլ նախընտրում են զերծ մնալ որևէ պաշտոնյայից անգամ գրիչ նվեր ստանալուց կամ որևէ սրճարան-ռեստորանում հանդիպում ունենալուց, հայտնի փաստ է: Որ նախարարներ կան, որ պաշտոնավարման ընթացքում երբևէ իրենց նեղություն էլ չեն պատճառում՝ լրագրողներին անգամ մի ծաղիկ նվիրել, ևս հայտնի է: Բայց որ կարող էր լինել նախարար, որ տարեվերջյան ասուլիս հրավիրեր և լրագրողներից ոմանց նվերներ տար, ոմանց՝ ոչ, դեռ նման բան գերատեսչությունների պատմության մեջ չէր եղել: Այնպես որ, այս նորարարությունը, կարելի է միանշանակ ասել, որ բացառապես Արամ Հարությունյանի ստեղծագործ մտքի արգասիքն է:

Թե իր նորարարության մեջ ընտրանքային ի՞նչ սկզբունք էր որոշել կիրառել նախարար Հարությունյանը, դեռ պարզ չէ: «Աննվերների» մեջ էր «Կենտրոն» հեռուստաընկերության «Էկոլուր» ծրագրի լրագրողը, այսինքն՝ խոսքը բոլորովին էլ 100 տոկոսանոց բնապահպանական գործունեություն ծավալողների ուշադրության արժանացնելու մասին չէր, քանի որ եթե մեկին պետք է որ բնապահպանության նախարարությունն ամանորյա նվեր մատուցեր, դա հենց նման լրագրողներն էին: Ինչևէ, մնում է հուսալ, որ վերևներին լավ «մուծվելով»՝ հայտնի նախարարը խնայած գումարները կօգտագործի ինչպես հարկն է և գոնե շեֆերին նվերներ մատուցելիս առանձնակի ժլատություն չի դրսևորի:

Լուսինե Կեսոյան