Տիգրան Սարգսյանը կշարունակի պաշտոնավարել, որովհետև…

Երեկ Էկոնոմիկայի նախարար Տիգրան Դավթյանը բավական ուշագրավ մի միտք արտահայտեց, որը կարիք ունի ավելի մեծ գնահատանքի: Նախարարը կառավարության նիստից հետո իջել էր ասուլիսի, որի ժամանակ սազն առած գովում էր իր երդվյալ զինակից Տիգրան Սարգսյանի կառավարությանը՝ հատկապես որպես Փոքր և Միջին բիզնեսի աջակից: Իսկ այս օրերին, ինչպես գիտենք, ընդվզումների թոփ-տասնյակը գլխավորում են հենց ՓՄՁ ոլորտը ներկայացնող ատամնաբուժարանների և անշարժ գույքի շուկայի ներկայացուցիչները: Մեր հարցին ի պատասխան, թե կառավարությունն, ինչ է, դիտավորյա՞լ գնաց նման քայլի՝ հենց նախագահական ընտրությունների շեմին դժգոհության նման ալիք ստեղծելով, ո՞րն էր նպատակը՝ ընդդիմության օգտին ձայներ գրանցե՞լը, նախարար Դավթյանն ասաց, թե, իր կարծիքով, հարկային բարեփոխումների հետ կապված դժգոհությունների ալիքն ընտրությունների ընթացքի վրա ոչ մի ազդեցություն չի թողնի:

«Տնտեսությունն իր կյանքով է ապրում: Տնտեսությունն անընդհատ փորձում են կապել քաղաքական գործընթացների հետ, բայց, բարեբախտաբար, Հայաստանի տնտեսությունը, մի քանի անգամ համոզվեցինք դրանում, շատ հանգիստ է վերաբերվում ցանկացած քաղաքական գործընթացի, և տնտեսության վարքագիծը փոփոխություն չի ունենում թե՛ ընտրություններից առաջ, թե՛ հետո»:

Տիգրան Դավթյանը Տիգրան Սարգսյանի կառավարության ամենավառ անդամն է: Ուստի և բոլորովին էլ պատահական չէ, որ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի կառավարության իրական գնահատականը հնչեց հենց այդ կառավարության ամենատիպական անդամի միջոցով:
Իհարկե, կարող են գտնվել սահմանափակ մտածողության տեր մարդիկ, ովքեր կզարմանան, կասեն՝ ինչպե՞ս կարող է տնտեսությունը քաղաքական գործընթացների հետ կապ չունենալ, հատկապես՝ Հայաստանում, որտեղ ամբողջ տնտեսությունը պայմանավորված է հենց քաղաքականությամբ. ով կարողացավ կապ հաստատել քաղաքական գործընթացներով հաջողության հասածների հետ, նա էլ կարող է հաջողել և տնտեսության մեջ՝ ձեռք գցելով մենաշնորհներ, տենդերներ և հայաստանյան՝ այդ բնույթի այլ տնտեսական լծակներ: Կամ՝ ինչպե՞ս տնտեսությունը կարող է կապ չունենալ քաղաքական գործընթացների հետ, երբ շատ ու շատ քաղաքական գործընթացներ պայմանավորվում են հենց տնտեսությամբ, շատ ու շատ երկրների կառավարություններ, անգամ հավերժական դիկտատորների կարգավիճակի հասած նախագահներ, գահընկեց են լինում հենց տնտեսությունում գրանցած անհաջողությունների հետևանքով. բավական է կառավարությունը թերանա և տնտեսությունն անհաջողություն գրանցի, վե՛րջ, քաղաքական հաշվեհարդարն ու կառավարության հրաժարականը պատրաստ են:

Նման կերպ իսկապես կարող են շատերը մտածել, բայց հենց նույն շատերը, եթե մի փոքր ավելի խորը մտածեն, ապա չի բացառվում, որ որոշ ջանքերից հետո ի վերջո կարողանան հասնել տիգրանդավթյանական խոսքերի ողջ փիլիսոփայության ու ճշմարտացիության ընկալմանը: Տիգրան Սարգսյանի կաբինետի տիպական նախարարը, դժվար է ասել, ակամայից, թե գիտակցաբար, ոչ թե պարզապես հերթական մի բացատրություն տվեց, այլ, կարելի է ասել, բացահայտեց ողջ ճշմարտությունը, տնտեսության և քաղաքական գործընթացների հարաբերակցության հայաստանյան ներկա մոդելը: Որովհետև մի բան է աշխարհում ընդունված մոդելը, մեկ այլ բան՝ Հայաստանինը: Իսկ Հայաստանինը, դատելով հենց Տիգրան Սարգսյանի կառավարության ոդիսականից, իսկապես ամբողջությամբ տեղավորվում է Տիգրան Դավթյանի նկարագրած մոդելի շրջանակներում: Որևէ ցանկացած այլ պետության կառավարություն, եթե գրանցած լիներ Տիգրան Սարգսյանի գրանցած անհաջողությունների թեկուզ 10 տոկոսը, վաղուց արդեն «աբորտի» ենթարկված կլիներ: Բայց, ինչպես տեսնում ենք, Տիգրան Սարգսյանն արդեն սպառնում է դառնալ նույնքան «ընդմիշտ, որքան Կոկա-Կոլան»:

Տիգրան Սարգսյանի կառավարությունը, դատելով իրականացրած քայլերից, խորապես համոզված է, որ իր ղեկավարած տնտեսությունը մի բան է, երկրում ընթացող քաղաքական գործընթացները՝ այլ, և որ դրանք իրար հետ կապ ունենալ չեն կարող: Հենց այս ենթատեքստում է պետք դիտարկել յուրաքանչյուր տնտեսվարողի տեսանկյունից «հակահայ, տնտեսությանը վնաս տվող» որակվող ցանկացած փոփոխություն կամ նախաձեռնություն: Տիգրան Դավթյանի խոսքերից ավելի քան ակնհայտ էր, որ կառավարությունը միանգամայն թքած ունի, թե իրենց փոփոխությունները դժգոհություն են առաջացրել ատամնաբույժների կամ ռիելթորների մոտ, թե հարյուրավոր ատամնաբուժարաններ շուտով կփակվեն, ատամնաբույժներն էլ կարտագաղթեն՝ դրանից բխող ժողովրդին վնաս հասցվող բոլոր հետևանքներով: Իսկ նման վերաբերմունքը բոլորովին էլ պատահական չէ և ամրապնդվում է հենց այն ճշմարտությամբ, որը բարձրաձայնվեց Տիգրան Դավթյանի միջոցով, այն, որ մեր կառավարության վարած քաղաքականությունը ոչ մի կապ չունի պետության վարած քաղաքականության հետ, և որ կառավարությունում ավելի քան համոզված են, որ ինչ տնտեսական ցուցանիշներ էլ իրենք գրանցեն իրենց վարած քաղաքականության հետևանքով, միևնույն է, դա ոչ մի ազդեցություն չի կարող ունենալ իրենց վրա:

Իսկ դատելով «տնտեսության վարքագիծը փոփոխություն չի ունենում և՛ ընտրություններից առաջ, և՛ հետո», Տիգրան Դավթյանն ավելի քան վստահ է, որ ընտրություններից հետո որևէ փոփոխություն չի էլ լինի, և իրենք, ինչ հաջողությամբ որ 2008-ից այս կողմ քանդել են Հայաստանի տնտեսությունը, նույն հաջողությամբ էլ կշարունակեն քանդել:

Լուսինե Կեսոյան