Քաղաքապետարանի «օրենքով գողեր»-ը

Նորից քաղաքապետարան, ու նորից նվազագույնը տարօրինակ երևույթ, եթե ոչ ապշեցուցիչ. այս անգամ էլ երթուղայինի, կամ, ժողովրդի լեզվով ասած, գազելների ու դրանց հաճախակի հանդիպող խեղճ տարեց վարորդների մասին: Այն, որ արդեն շուտվանից, իսկ ավելի կոնկրետ՝ Տարոնի լուրջ բլթից հետո, ոչ մեկ այլևս չի հավատում քաղաքապետարանի՝ որպես լուրջ կառույցի գործունեությանը, փաստ է: Իսկ քաղաքապետարանը՝ աշխատակիցներով հանդերձ, փոխանակ անի ամեն ինչ վիճակը շտկելու, շեֆին փրկելու համար, անում է ճիշտ հակառակը՝ ավելի ու ավելի է նվազեցնում Տարոն Մարգարյանի լուրջ քաղաքական նկրտումների իրականացման հավանականությունը՝ դրանով իսկ նրան գլորելով անդունդը:

Նմանատիպ վարքագծի դրսևորումը վերագրել քաղաքապետարանին, թե ամեն դեպքում թողնել Տարոն Մարգարյանի խղճին, բարդ է ասել, սակայն այն, որ քաղաքապետարանի աշխատակիցներն այլևս չեն մտածում սեփական գործատիրոջ շահերի պահպանման մասին։ Ակնհայտ է, երբեմն էլ՝ ուղղակի ծիծաղելի, այն տեսարանի մտովի պատկերացումը, որում նմանատիպ մարդիկ ընդունվում են աշխատանքի քաղաքապետարանում, իսկ թե ինչ ճանապարհերով, բոլորիս համար վաղուցվանից պարզ է:

Այսպես՝ հենց քաղաքապետարանի նմանատիպ աշխատակիցների հանդիպելու «բախտ» ունեցա այս օրերին. ամենայն հավանականությամբ, քաղաքապետարանը ձմեռվա ձյունից պրծնելու առթիվ որոշել է պատժել ժողովրդին, այն էլ՝ խեղճ ժողովրդին՝ նրանց դեմ ուղղելով իր ծանր հրետանին՝ քաղաքապետարանի «օրենքով գողերին», ովքեր ճշտով տուգանում են, ներում են, որոշ դեպքերում էլ՝ պատժում:

Նստեցի երթուղային...երբ այն սկսեց շարժվել, հանկարծ 2՝ մոտ 40-50 տարեկան տղամարդիկ՝ «սևի մեջ» հագնված, մոտեցան գազելին, մեկը՝ վարորդի դռանը, մյուսը՝ առջևի մյուս դռանը: Երկուսով բացեցին երկու դուռն էլ ու սկսեցին ագրեսիվորեն սպառնալ վարորդին, ով, ի դեպ, մոտ 60 տարեկան տղամարդ էր՝ նիհար, խեղճ ու անօգնական.

-Մի անգամ էլ սրանք տեսա վրեն, 50 հազար փող ես տալու, լսա՞ր, քեզ ինչ եմ ասում, արա՛։

Այս ամենն ուղղակի սպառնալիք էր ամենաակնհայտ ձևով, մունաթով ու բղավոցով՝ առանց ուղևորների ներկայությունը հաշվի առնելու: Հնչեց վարորդի կցկտուր պատասխանը,

-Եղա՛վ, կհանեմ, հաստատ կհանեմ:

Այդ ընթացքում մյուս տղամարդն ակտիվորեն ու ագրեսիվ կերպով փորձում էր պոկել երթուղայինի դիմապակու տրաֆարետները, սակայն երբ լսվեց վարորդի պատասխանը, այն մարդը, ով սպառնում էր վարորդին տուգանել, հորդորեց ընկերոջը չպոկել դրանք: Երկուսով փակեցին դռներն ու հեռացան: Վարորդն էլ շտապեց շնորհակալություն հայտնել, բայց արդեն «ճշտի ասպետները» հեռացել էին: Երբ մեքենան շարժվեց, փորձեցի ճշտել, թե ովքեր էին և ինչ էին ուզում։ Պարզվեց՝ քաղաքապետարանից են, ովքեր հետևում էին երթուղայինների դիմապակիների մաքրությանը՝ ավելորդ տրաֆարետներից, ի դեպ, որոնց վրա նշված էր երթուղայինի հին համարը մարդկանց հիշեցնելու նպատակով:

Ի՞նչ է, քաղաքապետարանն այսուհետև խոսում է սպառնալիքների լեզվո՞վ, թե՞ դա սովորականն է. այս հարցի պատասխանը, ամենայն հավանականությամբ, կտա քաղաքապետը, ով, սակայն, կարծես բոլորովին ուրիշ գծի մեջ է՝ չնկատելով իր անունից սպառնացողների թվի արագ տեմպերով աճին, ովքեր այսօր էլ սպառնում են քաղաքացուն ակնհայտ ու առանց կաշկանդվելու:

Մի՞թե քաղաքապետարանը նոր հաստիքներ է բացել «օրենքով գող» անվամբ, ովքեր գոռում են, սպառնում են, պատժում են, իսկ երբեմն էլ՝ ներում:

Ժամանակն է ձեռք առնել միջոցներ այս բարձիթողությանը վերջ տալու, քաղաքացուն իր իսկ հայրենիքում իշխանությունների անունից սպառնալուն, հերթը Տարոնինն է, իսկ ժամանակ թելադրողը ժողովուրդը պետք է լինի…

Գևորգ Ավետիսյան