Սերժ Սարգսյանի «ստուպրը». ելքեր այլևս չկա՞ն

Արդեն ժամանակն է սպառնալիքների, բոլոր տարբերակները օգտագործված ու սպառված են. ելքը միայն մեկը պետք է լինի, իսկ այդ ելքի սխալ ընտրության դեպքում պատճառահետևանքային կապով կանհետանա նաև իրական ապահով Հայաստանի հույսը:

Այո, այսուհետև կկիրառվի միայն սպառնալիքների տարբերակը նաև Հայաստանի նկատմամբ. սկսած 2015 թվականից՝ կսահմանափակվի Մաքսային միության անդամ չհանդիսացող երկրներից ներգաղթյալների ներհոսքը Ռուսաստան: Այս մասին բառացիորեն, առանց ինչ-որ բան թաքցնելու հայտարարում է ՌԴ-ն, ու դա անում է ոչ այլ ոք, քան երկրի նախագահը՝ ընդգծելով հարցի լրջությունը: Եթե մինչև այսօր Հայաստանի բռնած ուղու և դրա սպասվելիք հետևանքների մասին խոսվում էր միայն վարկածների ու ենթադրությունների լեզվով, ապա այսօր արդեն իսկ կա փաստացի վտանգ, և այդ վտանգը հենց սպառնալիքի տեսքով է:

Եվ սա իր հերթին միայն երկրորդ մոդելն է սպառնալիքի փաթեթից, որն այժմ ՌԴ-ն ներկայացնում է Սերժ Սարգսյանի ուշադրությանը, մյուսն արդեն վաղուց հայտնի է ՀՀ բոլոր քաղաքացիներին. խոսքը գազի գնի մասին է, որն իր հերթին հենց համարվում էր գործող իշխանությունների միակ աքիլեսյան գարշապարը: Ստացվում է, որ այսուհետև Սերժ Սարգսյանը գտնվում է ավելի բարդ ու անհեթեթ իրավիճակում, քան այս հայտարարությունից առաջ էր: Այս երկու վտանգների հետևանքների մասին ուղղակի խոսելն անիմաստ է, քանի որ Հայաստանը հիմնված է հենց այդ հետևանքների սյուների վրա, այսինքն՝ այս երկու մեթոդների կիրառմամբ հարյուր հազարավոր մարդիկ այլևս կմոռանան ՌԴ-ում խոպան կոչվածի մասին, այդպիսով կվերանան միլիարդների հասնող տրանսֆերտները, որոնք ՌԴ-ից Հայաստան են միշտ մտել, ապա՝ գործազրկության աննախադեպ աճ, գազի գնի բարձրացում և, ի վերջո, այս նախադրյալներով կործանման մեխանիզմը գործի կդրվի: Փրկության օղակ չեն կարող հանդիսանալ անգամ արևմուտքից վերցված միլիարդավոր վարկերը, որոնք, մեծացնելով արդեն իսկ միլիարդների հասնող պարտքի չափաբաժինը, կդատապարտեն Հայաստանի Հանրապետությանը հավերժ ստրկության արևմուտքին, որն արդեն իսկ սպառնալիք կդառնա ՌԴ-ի համար:

Իրադարձությունների նման զարգացման դեպքում, ի վերջո, Հայաստանը կհայտնվի նույն իրավիճակում, որում հայտնվել էր Վրաստանը մի քանի տարի առաջ. Ռուսաստանը չի վարանի վարվել նույն կերպ, ինչպես այն ժամանակ վարվեց նույն Վրաստանի ու Սահակաշվիլիի հետ:
Հայաստանի Հանրապետությունը չափից ավելի մխրճվել, սերտաճել ու դիֆուզացվել է Ռուսաստանին ու Ռուսաստանում, այնպես որ կտրելու ու հավաքելու տարբերակներն այլևս միֆական ու հեքիաթային են, և այդ ամենը շատ լավ գիտակցում է իշխանությունը:

Ստացվում, որ ելքերի քանակը միայն մեկն է, իսկ մինչև ելքի դռանը հասնելը կա դեռևս երկու տարի։ Ինչպես ասված էր հայտարարությունում, ՌԴ-ն կկիրառի իր «զենքերը» 2015 թվականից. Սերժ Սարգսյանին մնում է միայն կողմնորոշվել ու ընտրել ժողովրդին այդ ուղով տանելու եղածներից լավագույն տարբերակը: Հենց այդ տարբերակից կբխի նաև վարչապետի պաշտոնի պայքարի ելքը, որը դուրս է անձերի պայքարից:

Այսպիսով՝ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, որքան էլ գերադասի մանյովրելու տարբերակը, այդուհանդերձ, պետք է թեկուզև անոմալ, բայց բնականին մոտ այժ գործող տարբերակից չտարբերվող մեթոդով Հայաստանը տանի այն ճանապարհով, որին մատնացույց է արվում. հենց սա կլնի Սերժ Սարգսյանի լուծելիք միակ խնդիրը եկող տարիների համար:

Գևորգ Ավետիսյան