Խաչվող զուգահեռներ

Այսօր, ըստ էության, Հայաստանի Հանրապետությունում ընթացող բոլոր պրոցեսները կարելի է բաժանել երկու մասի: Սկզբում վերընտրված նախագահ Սերժ Սարգսյանը, ինչպես հատուկ է բոլոր վերընտրված նախագահներին, ստանում է շնորհավորանքներ տարբեր պետություններից, այնուհետև՝ պաշտոնական այց Մոսկվա, ապա՝ Բրյուսել...Կարծես ամեն ինչ ընթանում է այնպես, ինչպես պետք է ընթանար ժողովրդավար երկրներում նախագահական ընտրություններից հետո:

Սակայն մյուս կողմից՝ երկրորդ պրոցեսն ընթանում է Ազատության հրապարակում, և այդ գործընթացների կիզակետում է ավելի քան կես միլիոն քվե ստացած Րաֆֆի Հովհաննիսյանը, ով արդեն մի քանի օր է՝ հացադուլ է հայտարարել բազմաթիվ հանրահավաքներից հետո միայն: Արդյունքում՝ այս պրոցեսի մեջ գործի է դրվել քաղաքական խորհրդի գաղափարը, որը պատրաստվում է ստեղծել նոր կառավարություն:

Եվ ահա այս ընթացող, ակամայից դեմոկրատական գործընթացներն իրականում զուգահեռ են և ըստ էության դրանք չպետք է հատվեին: Սակայն արդեն բազմիցս այդ զուգահեռները խաչվել են, թե Ազատության հրապարակում և թե Բաղրամյան 26-ում և դա իհարկե անհետևանք չէր կարող մնալ ամեն պարագայում:

Եթե Րաֆֆի Հովհաննիսյանը երկու օրը մեկ բաց ասուլիս էր տալիս, և այդ ընթացքում ամեն անգամ ոտքը դնում էր Սերժ Սարգսյանի առուն ու հնչեցնում էր կոչեր Սերժ Սարգսյանի հասցեին, ապա Սերժ Սարգսյանն այս օրերի ընթացքում այդ հնարավորությունից, իհարկե, զրկված էր: Եվ ահա՝ վերջապես մամլո ասուլիս, որը, ինչպես հետո պարզվեց, իրականում ասուլիս էլ չէր, այլ ընդամենը հանդիպում լրատվամիջոցների ներկայացուցիչների հետ։ Պարզվեց անգամ, որ այն նաև շարունակական բնույթ է կրելու (նոր տեխնոլոգիաների կիրառում կարծրատիպային իշխանություններից)։ Ինչևէ, ինչպես սպասվում էր, այդ ասուլիս-հանդիպմանը մասնակցելու իրավունք էին ստացել միմիայն հատուկենտ լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներ: Չնայած այդ փաստին՝ վերջապես Սերժ Սարգսյանը հնարավորություն ստացավ արտահայտվելու։

Իհարկե, ինչպես սպասվում էր, հարցազրույց-ասուլիսը բավականին պատրաստված էր հատուկ թիրախային զանգվածների համար, այն իհարկե, փայլեց իր ուրույնությամբ և Սերժ Սարգսյանի բարոյա-արժեքային գերբարձր համակարգի շահավետ ցուցադրությամբ…

Անշուշտ, մասսայականություն վայելող քայլերից մեկը Սերժ Սարգսյանի կողմից կարելի է համարել Րաֆֆի Հովհաննիսյանի «Եթե Սերժ Սարգսյանը տղամարդ է, պետք է հրաժարական տա» կոչին: Առանց փոխադարձ վիրավորանքի ուղղակի այսպիսի պատասխան.
«Եթե քո առաջարկությունները չեն ընդունվում, դու պիտի առաջարկություն լսես և ոչ թե ասես՝ եթե Սերժ Սարգսյանը տղամարդ է, նա պետք է հրաժարական տա: Ես էլ կարող եմ այլ ձևակերպումներ հնչեցնել…»։

Այս ամենից զատ՝ Սերժ Սարգսյանն իր ունեցած գրոսմայստերական նյուխի գերդոզայով ևս մեկ անգամ կռիվ գցեց ընդդիմության տանը՝ ևս մեկ անգամ համեմատելով Րաֆֆի Հովհաննիսյանին և Լևոն Տեր-Պետոսյանին, ևս մեկ անգամ որպես ընդիմության էտալոն ճանաչեց 2008-ի ընդդիմությունը, դրանով իսկ ևս մեկ անգամ խաչեց այն զուգահեռները, որոնց տարիներն են բաժանում:

Արդյունքում՝ Սերժ Սարգսյանն իր այս մեկ ասուլիս-հանդիպումով ավելի հզոր հարված հասցրեց Րաֆֆի Հովհաննիսյանին և վերջինիս կողմնակիցներին, քան Րաֆֆի Հովհաննիսյանը իր բազմաթիվ ասուլիսներով, և, իհարկե, Սերժ Սարգսյանն այս ամենն արեց միմիայն ընդդիմության սխալներից օգտվելով, և դրանք, ինչպես հաճախ ասում են, երես տալով: Սպասենք, ինչպես Սերժ Սարգսյանը կասեր, պատասխան թղթի Րաֆֆի Հովհաննիսյանի կողմից Սերժ Սարգսյանին:

Գևորգ Ավետիսյան