Կառավարության «խիյարը էլի թարս բուսնեց»

Այսօր Տիգրան Սարգսյանի կառավարությունն իր պաշտոնավարման ողջ ժամանակահատվածում հազվագյուտ մարդասիրական որոշում է ընդունել: Իհարկե, անգամ հազվագյուտ մարդասիրական որոշումը, ճշմարտության համար հարկ է ասել, որ բոլորովին էլ Տիգրան Սարգսյանի կառավարության շնորքը չէ։ Հրամանն իջել է Բաղրամյան 26-ից. նախագահը հանձնարարել է օգնել սահմանամերձ գյուղերի բնակիչներին, մեր կառավարությունն էլ՝ իր քաշի ու խելքի «գյորա», ըստ երևույթին, այսպես է հասկացել օգնելը և շտապել է դա ներկայացնել հենց այս օրերին՝ որպես հետագա պաշտոնավարման արդարացում: Բայց անգամ նման՝ թվացյալ բարեգործական ակցիայի շրջանակներում, տիգրանսարգսյանական կառավարությունը չի կարողացել ցույց չտալ իր իրական բովանդակությունը:

Եվ այսպես, սահմանամերձ համայնքների բնակիչներին կառավարությունը որոշել է օգնել և ռմբակոծվող հողամասերի համար գանձվող հողի և ջրի վարձերի համար սուբսիդիա տրամադրել: Սկզբում, երբ կառավարության նիստում երկար-բարակ, խուճուճ ձևակերպումներով, հաղթական մայիսմեկյան շքերթներին բնորոշ ոգով ներկայացնում էին այս դարակազմիկ որոշումը, թվաց, թե իսկապես որոշել են գյուղացիներին օգնել և չգանձել աբսուրդային հողի ու ջրի վարձերը (գյուղացիների վիճակը հասկանալու համար, երևի թե, արժի մեր կառավարությանը թեկուզ մի ամսով ուղարկել սահմանամերձ գոտի՝ հող մշակելու՝ մշտական գնդակոծության վտանգի ներքո, հետո էլ պարտադրել վճարել հողի ու ջրի վարձերը):

«Հողի հարկի տարեկան գումարը հարկ վճարող ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց անունից, նրանց փոխարեն համապատասխան համայնքի բյուջե վճարելու նպատակով Արարատի, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի և Տավուշի մարզպետարաններին հատկացվել է ավելի քան 54 մլն դրամ, ջրի դիմաց ֆիզիկական և իրավաբանական անձանցից գանձվող վարձավճարների նկատմամբ 50 տոկոս զեղչ կիրառելու նպատակով ՀՀ տարածքային կառավարման նախարարության ջրային տնտեսության պետական կոմիտեին՝ մոտ 11 մլն դրամ, ինչպես նաև ևս մոտ 16 մլն դրամ՝ «Մեղրի» ջրօգտագործողների ընկերության սպասարկման տարածքում օգտագործվող ջրի դիմաց 50 տոկոս զեղչ կիրառելու նպատակով»,- ասված է կառավարության հաղորդագրության մեջ: Երկար-բարակ կարդալ չսիրողների համար ասենք, որ երկար-բարակ ձևակերպման իմաստն այն է, որ կրակոցների տակ հողամասերը մշակող կամ չմշակող գյուղացիներին մեր իշխանությունները չեն պատրաստվում ազատել հողի և ջրի հարկերից, այլ ընդամենը որոշել են տիեզերական բարեգործություն կատարել և հողի ու ջրի վարձերի միայն կեսը՝ 50 տոկոսը սուբսիդավորել։ Ընդ որում, 54 մլն+16մլն+11մլն հավասար է ընդամենը 81 մլն, այսինքն՝ շատ ավելի քիչ, քան արժեին նույն կառավարության կողմից գնված, Հայաստան ներկրված և այդպես էլ անգործության մատնված բիոզուգարանները, որոնք գնվել էին 124 մլն դրամով:

Արտագաղթի հետևանքով ամայացած, հազիվ մի քանի ընտանիքով՝ այն էլ հիմնականում տատի-պապիներով շնչող սահմանամերձ գյուղերում գնդակոծության գոտում գտնվող հողամասերի համար թե՛ տատի-պապիները, թե՛ գյուղը լքած, բայց գրանցումից դուրս չեկած, գյուղից արտագաղթած բնակիչները շարունակելու են վճարել հողի և ջրի վարձերը՝ միաժամանակ «անվճար հիմունքներով» կատարելով սահմանապահի դերակատարություն:

Ի դեպ, նախագահական քարոզարշավի ընթացքում հենց նման մի սահմանամերձ գյուղի բնակչի ներկայացրած բողոքներին էր նախագահը տվել «ըտենց եք անում էլի, որ խիյարը թարս ա բուսնում» պատասխանը: Չի բացառվում, որ նախագահը կառավարության հետ այս նախաձեռնությամբ փորձել էր մի բան անել, որ գոնե մի անգամ «խիյարը դուզ աճեր», այն էլ, ինչպես տեսնում ենք, մեր կառավարությունն էլի «չբաշարեց» և, որքան էլ ուզում էր, որ լավ ստացվեր, միևնույն է, էլի «խիյարը թարս բուսնեց»:

Լուսինե Կեսոյան