Մաշտոցի այգին՝ եռամսյա պայքարից հետո

Երբ փետրվարին մի խումբ ակտիվիստներ սկսեցին պայքարել Մաշտոցի այգու «բուտիկապատման» դեմ, շատերն էին ասում, թե այնտեղ վաղուց այգի չկա, ինչի՞ համար են պայքարում այդ երիտասարդները։

Իրոք, այգին անմխիթար վիճակում էր, թեև մինչ այդ էլ բազմիցս տարբեր քաղաքացիական նախաձեռնություններ փորձել էին այն վերակենդանացնել՝ կազմակերպելով ծառատունկեր և այլ ակցիաներ։

Քաղաքացիական դատարանի՝ այգին քաղաքացիների ուժերով բարեկարգելու որոշումից հետո, թերևս պարզապես ակտիվիստներին խոչընդոտելու համար, հենց բարեկարգման աշխատանքներն սկսելու համար որոշված օրը՝ մարտի 17-ին, այգում հայտնվեցին «Կենտրոն կանաչապատում» ՓԲԸ աշխատակիցները։

Ակտիվիստների՝ աշխատանքներին որևէ կերպ օժանդակելու կամ ծառատունկ անցկացնելու առաջարկները մերժվեցին, «Կենտրոն կանաչապատումը» կարգի բերեց ոռոգման ցանցը, փխրեցվեց հողը, սակայն աշխատանքներն այդքանով էլ սահմանափակվեցին։ Մարտի 31-ին՝ ապամոնտաժող բրիգադների առաջին խոշոր ակցիայի օրը, համապատասխան տեխնիկան սկսեց ջարդել այգու ճեմուղիների բետոնե սալերը, մինչդեռ նախապես հայտարարված էր, որ նոր սալիկները շարվելու են հների վրա։ Ակտիվիստները ոչ առանց հիմքի համոզված էին, որ այդ «բարեկարգման» աշխատանքները կատարվում են պարզապես այգում նրանց հավաքվելուն խոչընդոտելու համար։

Այլապես ինչո՞վ բացատրել այն հանգամանքը, որ ճեմուղիների սալիկապատումը տևեց գրեթե երկու ամիս, իսկ կանաչապատման ենթակա հատվածներն այդպես էլ անխնամ մնացին մինչև մայիսի վերջերը։

Մի քանի օր առաջ այգում կրկին հայտնվեցին «Կենտրոն կանաչապատում»-ի աշխատակիցներն ու սկսեցին բարեկարգել այգին։

Երբ զրուցում էինք «Կենտրոն կանաչապատում» ՓԲԸ տնօրեն Արտակ Մարուքյանի հետ, վերջինս ասաց, որ բարեկարգման աշխատանքները պատրաստվում են ավարտել մի քանի օրում։ Այդ դեպքում հարց է առաջանում՝ ինչո՞ւ այդքան ուշ սկսվեցին աշխատանքները։

Այգի են բերվել և տնկվել մշտադալար բույսեր, որոնք այնքան էլ համահունչ չեն հին ծառերի հետ, իսկ Մարուքյանի բացատրությունն այն է, որ այժմ արդեն շատ ուշ է ծառատունկ անելու համար, իսկ սեփական հողագնդով հնարավոր էր այգում տնկել միայն այդ ծառերը։ հիշեցնենք, որ բնապահպան ակտիվիստները բազմիցս դիմել են քաղաքապետարան և «Կենտրոն կանաչապատումին»՝ այգում նոր ծառեր տնկելու խնդրանքով։

Այգում տեղադրվել է լուսավորության ցանց, ու թեև արդեն իսկ գիշերները ոչ բոլոր լապտերներն են վառվում, իսկ սյուները շարժվում են անգամ թեթևակի դրանց դիպչելիս, այնուամենայնիվ երեկոներն այգում խավարն այնքան անթափանց չէ, ինչքան այն ամիսներին, երբ ակտիվիստներն այնտեղ էին մնում անգամ գիշերները և ստիպված էին այգին լուսավորել իրենց լապտերներով։

Այգում արդեն ամբողջ օրը մարդաշատ է. խաղացող երեխաներ, զբոսնող սիրահարներ և տարեցներ, որ առայժմ հանգստանում են կանաչապատ հատվածների եզրաքարերին նստած՝ սպասելով, թե երբ են այգում նստարաններ տեղադրվելու։

Այգուց չեն կարողանում բաժանվել նաև ակտիվիստները։ Նրանցից շատերն այսօր էլ օրվա ընթացքում գոնե մի քանի րոպեով լինում են այգում։ Նրանք կատակով նշում են, որ այն կարծես իրենց տունը դարձած լինի։ 

Ամեն ինչ չէ, որ բնապահպանների պատկերացրածի նման ստացվեց, սակայն այսօր՝ պայքարի սկսվելուց չորս ամիս անց, կարող ենք փաստել, որ Մաշտոցի այգին մնաց այգի։