Ինչպես է պատրաստվում տեկիլան (Ֆոտոշարք)

Աշխարհում գոյություն ունեցող երկրների մեծ մասն ունեն իրենց ավանդական ոգելից խմիչքները` տվյալ երկրի ոգուն համապատասխան:

Ֆրանսիան հայտնի է կոնյակով, Կուբան` ռոմով, Ռուսաստանը` օղիով, իսկ Մեքսիկայում պատրաստում են մի այնպիսի խմիչք, որի արտադրությունն արգելված է աշխարհի մյուս բոլոր երկրներում` մեքսիկական տեկիլա:

1. Հավանաբար մեզանից շատերը գիտեն, որ տեկիլան «մեքսիկական օղին» է, և փորձել են բարերում կամ սրճարաններում կիտրոնով և աղով: Սակայն, իսկական տեկիլան պետք է խմել կոնյակի պես և խմելուց հետո ոչինչ չպետք է ուտել կամ խմել: Այս խմիչքը ստեղծվել է 17-րդ դարում: Այն կոչվել է մեքսիկական համանուն քաղաքի անվանմամբ, որի բառացի թարգմանությունը հնչում է որպես «հարկ վճարելու վայր»:

2. Տեկիլան պատրաստվում է ագավայից (պերճածաղիկից), որի մեծ քանակությամբ տեսակներ են աճում Մեքսիկայի ներկայիս տարածքում: Ագավա հավաքող և մշակող մարդկանց անվանում են խիմադոր:

3. Որոշ մասնագետներ կարծում են, որ ագավան պետք է աճի 7-ից 10 տարի` դրանից տեկիլա պատրաստելու համար, որոշներն էլ կարծում են, որ անհրաժեշտ է 10-12 տարի:

4. Մեքսիկացի խիմադորները պետք է ֆիզիկապես ուժեղ լինեն, որպեսզի կարողանան ողջ տարվա ընթացքում կիզիչ արևի պայմաններում կտրատեն ագավայի տերևները և զատեն բույսի միջուկը, որն անվանում են պինյա:

5. Դրանից հետո հավաքված պինյաները տեղավորում են վառարանում: 1 շիշ տեկիլա ստանալու համար անհրաժեշտ է 9 կգ պինյա: Վառարանում եփվելուց հետո այն դառնում է փափուկ, սկսում է հյութ արտազատվել: Մշակման ողջ գործընթացը տևում է 46 ժամ, որից 26 ժամվա ընթացքում պինյան մնում է վառարանում, մյուս 20-ի դեպքում` սառեցվում:

6. Եփված պինյաները կտրատում են, ինչից հետո դրանցից քամում են հյութը:

7. Հնում հյութ ստանալու համար օգտագործվել է հատուկ սարք (պատկերված է լուսանկարում): Դրա վրա հատուկ դրել են եփված պինյաները, և դրան լծված ձին շրջաններ է կատարել` ագավայից հյութ քամելով:

8. Այնուհետև, ագավայից ստացված հյութին ավելացնում են մրգատու ծառերից բնական խմորիչներ` թթվեցնելու համար: Թթվեցման ընթացքը տևում է 5 օր, ինչից հետո ագավայի հյութը ձեռք է բերում 5°: Հաջորդ քայլը նախնական դիստիլացիայի գործընթացն է, որի ժամանակ լուծույթը մասնակիորեն գոլորշիանում է: Դիստիլացիան կատարվում է հատուկ սարքի միջոցով, որին անվանում են ալամբիկես կամ ալամբիկ:

9. Վերոհիշյալ սարքում հյութը տաքացվում է մինչև 80 աստիճան (C): Խմիչքը միշտ ենթարկվում է կրկնակի դիստիլացիայի. առաջինը տևում է 3 ժամ, երկրորդը` 6: Այդ ամենից հետո խմիչքը ձեռք է բերում 55°, ինչից հետո ավելացվում է ջուր` իջեցնելով 38-40°-ի: Տեկիլան, ընդհանուր առմամբ, կարող է լինել 2 տեսակ` 100-տոկոսանոց ագավա և տեկիլա-միքստո: 2-րդ տարբերակի դեպքում այն բաղկացած է լինում 51% ագավայից և 49% հավելանյութերից: Գրեթե բոլոր մեքսիկացիները հրաժարվում են խմել տեկիլա-միքստոն, քանի որ, նրանք կարծում են, որ իսկական տեկիլայի շշի պիտակին պետք է անպայման լինի «100% agave» գրառումը:

10. 2-րդ դիստիլացիայից հետո խմիչքի մի մասն արդեն շշալցվում է և պիտակավորվում «Tequila blanco» անվանմամբ, իսկ մյուս մասը լցվում է սպիտակ բարդու փայտից պատրաստված տակառները` ավելի թանկարժեք տեսակի վերածելու նպատակով: Յուրաքանչյուր նման տակառի արժեքը կազմում է մոտ 200 հազար մեքսիկական պեսո, այն է` 15 հազար ԱՄՆ դոլար:

12. Վերջին տարիներին Մեքսիկայում ամենաշատը վաճառվել է «Herradura Reposado» ապրանքանիշը:

13. Տեկիլան խմում են «caballitos»-ով, սակայն դրանք հարմար չեն խմիչքը համտեսելու համար, քանի որ հնարավոր չի լինում զգալ դրա բույրը: Այն համտեսելու համար օգտագործվում են կոնյակի համար նախատեսված բաժակները:

14. Ներկայումս Մեքսիկայում տեկիլայի ամենահայտնի ապրանքանիշերն են «Don Julio»-ն, «Herradura»-ն և «1800 anos»-ը:

Լուսանկարները` mikeseryakov.livejournal.com: