Իրավիճակի լրջությունն ու նախարարի անգործությունը

Վերջերս, կարծես, ավելի ու ավելի հաճախակի են դառնում ծննդկանների կամ նորածինների մահացության դեպքերը. Ավելի ստույգ՝ վերջին մեկ ամսվա ընթացքում գրանցվել է նման ողբերգական 3 դեպք և սա  պետք է որ լուրջ ահազանգ լիներ պատկան մարմիններին: Առողջապահության նախարարությունը լուրջ անելիքներ ունի, ընդ որում՝ ոչ միայն ի դեմս դեպքերի օպերատիվ, խստագույն օբյեկտիվ և թափանցիկ քննության, այլև՝ ավելի համապարփակ ուսումնասիրությունների: Արդյո՞ք դրանք կատարվում են, արդյո՞ք սայլը տեղից շարժվում է, և վերջապես մենք կտեսնենք պատշաճ արձագանք նման լրջագույն խնդրին. չէ՞ որ այդ երեխաները մեր վաղվա զինվորներն են, որոնց կյանքը, առողջությունը և ճակատագիրը կարծես թե այնքան էլ չի մտահոգում առողջապահության նախարարին, քանի որ մինչ օրս կատարված միակ քայլը մահվան դեպքերը կոծկելն  ու ջրելն է, մի վարքագիծ, որին մենք ականատես էինք լինում նաև նախորդ իշխանությունների օրոք: Իրավիճա՞կ է փոխվել...

Իհարկե, ավելի հեշտ է դեպքից հետո մեկ-երկու տողով էմոցիոնալ գրառում անել ֆեյսբուքում կամ «լայվ» մտնել և ներկայացնել սեփական դիրքորոշումը և մոտեցումները, սակայն արդյո՞ք դա է ակնկալում հանրությունը..Արդյո՞ք այս ցավալի դեպքերից հետո եղել են բժիշկներ և ԲԿ-ների ղեկավարներ, ովքեր պատասխանատվության են կանչվել: ԻՆչպես երևում է՝ ոչ, և նախարարության հենց այս գործելաոճն է, որ ստիպում է ծնողներին ինքնիրավչության դիմել: Արդյունքում՝ դեռ մի բան էլ ծնողն է պատժվում՝ սուրբ մասնագիտության տեր անձանց վրա ձեռք բարձրացնելու համար: Իհարկե, համակարգում կան մեծ թվով անբասիր վարքագծով, պրոֆեսիոնալ, գիտակ բժիշկներ, բայց նրանց կողքին ոչ պակաս մեծ թիվ են կազմում նաև, այսպես կոչված, «փինաչիները», որոնց «փինաչիությունն» էլ հետագայում ստիպված  է լինում կոծկել նախարարությունը: Այդպիսի «փինաչիները» ոչ միայն չեն պատժվում, այլև շարունակում են կատարել իրենց սև գործը՝ առողջապահության ոլորտը դարձնելով հանրության շրջանում ամենաքիչ վստահությունը վայելող ոլորտի: Իր երեխայի մահվան մեջ բժիշկներին մեղադրող քանի՞ ծնողի բաց նամակին է պատասխանել նախարար Թորոսյանը, քանի՞ այդպիսի մեղադրանքի հետքերով է գնացել, քանի՞ ԲԿ-ի տնօրենի է հանդիպել և քննարկել ստեղծված իրավիճակը: Իհարկե, կարող եք ասել՝ նախարարը շատ ավելի կարևոր գործառույթներ ունի, օրինակ, խնամի-ծանոթ–բարեկամներին առողջապահական համակարգի «յուղալի» պատառները բաժանելը, սակայն մենք միամտաբար շարունակում ենք պնդել, որ սեփական երկրի ապագա քաղաքացիների՝ զինվորների, բժիշկների, ուսուցիչների կյանքը փրկելը շատ ավելի կարևոր է, անգամ եթե այդ երկիրը քեզ համար «չմո» է…