Արսենյանը թռա՞վ...

ՀՀ գլխավոր դատախազության պետական շահերի պաշտպանության վարչության կողմից իրականացված ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ ՀՀ տարածքում 2015-2016թթ. ստորերկրյա բնական հանքային ջրերի իրացման եւ արտահանման ծավալները բազմակի անգամ գերազանցել են արդյունահանում իրականացնող տնտեսվարող սուբյեկտների հաշվետվություններով ներկայացված արդյունահանված հանքային ջրերի ծավալները: Հանքային ջրերի արդյունահանող տնտեսվարողները մոտ 230 մլն դրամի բնօգտագործման վճարները չեն վճարել: Այն, որ հանքային ջրերի բիզնեսը ամենաեկամտաբերն է Հայաստանում՝ գաղտնիք չէ: Այն, որ այն մաս-մաս է արված Հայաստանի օդիոզ օլիգարխների միջև՝ նույնպես: Հետևաբար, դատախազության այս հաղորդագրությունը որևէ տարակուսանք կամ զարմանք առաջացնել չի կարող, այո՛, այստեղ ավելի քան հնարավոր էին խախտումները և չարաշահումները: Տարակուսելին ոլորտի առաջատարներից՝ «Ջերմուկ Գրուպ»-ի սեփականատեր Աշոտ Արսենյանի շուրջ վերջին օրերին ծավալվող իրադարձություններրն են:

Ինչպես գիտենք, օրերս նա հայտարարել է ՀՀԿ–ն լքելու իր որոշման մասին: Ընդ որում՝ Հանրապետականից հեռացողների հիմնավորումներից Արսենյանինը ամենաթույլն էր՝ քաղաքական բաղադրիչի առումով: Նա իր հայտարարության մեջ ինչ-որ բացատրություններ է մեջբերել Ամուլսարի հարցում բողոքող քաղաքացիների հետ աշխատանքի մասով, որպեսզի նրանք չխոչընդոտեն «Լիդիան» ընկերությանը և խնդիրներ չստեղծեն նոր կառավարության համար, ասելով, թե այդ հարցում ՀՀԿ անդամ չլինելը կօգնի լինել ավելի ընկալելի այդ քաղաքացիների համար: Բացառված չէ, որ ՀՀԿ-ից Արսենյանի «թռնելը» պայմանավորված էր հենց գործարարի ընկերության՝ դատախազության ուշադրության կենտրոնում հայտնվելով:  Արսենյանի հեռանալը այս համատեքստում կարող էր պայմանավորված լինել Հանրապետական կուսակցության համար խնդիրներ չստեղծելու նպատակով, առավել ևս, եթե ուներ մտավախություններ, որ իրավապահ մարմինները կարող են հասնել նաև իր բիզնես տիրույթ: Բանն այն է, որ մինչ օրս Հանրապետական կուսակցության միակ մխիթարությունը կայանում էր նրանում, որ իրավապահ մարմինների թիրախում հայտնված կոռուպցիոներները ՀՀԿ հետ կապված են, այսպես ասած, հեռակա կարգով, իսկ քաղաքական ուժը և նրա ներկայացուցիչները դեռևս «մաքուր» են: Գուցե Արսենյանի հեռանալը կուսակցությունից այնքա՞ն էլ սպոնտան չէր, և պայմանավորված չէր Ամուլսարում ընդհանուր հայտարարի գալու նրա ցանկության հետ, այլ այդ քայլը կատարվել է Հանրապետական կուսակցության ղեկավար կազմի հետ համաձայնեցված, նպատակն էլ հասկանալի է՝ փրկել ՀՀԿ առանց այդ էլ զրոյին հավասարեցված հեղինակությունը և ամենակարևորը՝ քաղաքական ուժին զերծ պահել իրավապահ մարմինների թիրախում: հայտնվելուց: Համաձայնեք՝ մի բան է, երբ քրեական գործ է հարուցվում X գործարարի հանդեպ, և լրիվ այլ բան է, երբ այդ քրեական գործը հարուցվում է նախկին իշխանությունը ներկայացնող քաղաքական ուժի անդամ X գործարարի հանդեպ…