Կոռուպցիա կա. Փաշինյանին հարվածում են թիկունքից

Վերլուծական 23 Մարտ, 2019 19:00

Նոր Հայաստանում իշխանությունները օգտագործում են յուրաքանչյուր հարմար առիթ` հայտարարելու, որ երկրում իսպառ վերացել են կոռուպցիան և կոռուպցիոն ռիսկերը: Սակայն անգամ միջազգային կառույցները, որոնք մոնիտորինգի տակ են պահում հայաստանյան իրադարձությունները, փաստում են հակառակի մասին: Մի շարք երևույթներ հետհեղափոխական Հայաստանում շարունակում են զարմանք և տարակուսանք առաջացնել:

Օրինակ` այն փաստը, որ չինովնիկների ընկերությունները կարող են հրաշքով շահել գրեթե բոլոր կազմակերպված տենդերները, այն, որ չինովնիկները կարող են այս կամ այն հարցով աջակցել իրենց մտերիմների բիզնես պրոյեկտներին՝ ինքնին զարմանալի չէր, նույնիսկ` չգրված օրենք էր հին Հայաստանի համար, սակայն, չէ՞ որ մեզ փորձում են համոզել, որ իրավիճակ է փոխվել, այդ դեպքում, ինչպե՞ս է օրինակ ստացվում, որ Թալինի համայնքապետարանը պայմանագիր է կնքում Տավուշի մարզպետ Հայկ Չոբանյանի ընկերության հետ, փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանի հիմնադրած «Իրիգեյթ» ՍՊԸ-ն չրի արտադրությունը զարգացնելու համար մոտ 35 հազար ԱՄՆ դոլար դրամաշնորհ է ստանում Գյուղատնտեսության զարգացման հիմնադրամից, քաղաքապետ Հայկ Մարությանը միջոցառման կազմակերպման համար պայմանագիր է կնքում «Ֆակտորի Փրոդաքշն» ՍՊԸ-ի հետ, իսկ «Ֆակտորի Փրոդաքշնի» սեփականատերերից մեկը՝ Ռուդիկ Տեր-Գալստյանը, Հանրային հեռուստաընկերության նախկին գլխավոր պրոդյուսերն է եղել և քաղաքապետի մտերիմը: Հետաքրքիր է՝ ինչպե՞ս է ստացվել, որ 54 մլն դրամի ծառայությունների համար մասնագիտությամբ դերասան քաղաքապետն ընտրել է իր ոլորտի ներկայացուցչի ՍՊԸ-ն: Նույն իրավիճակն է նաև ՊԵԿ-ում, որտեղ, ըստ էության, հինունոր չինովնիկները ձեռք-ձեռքի տված զբաղված են միայն սեփական բիզնես շահը առաջ տանելով: Սրան էլ կարելի է գումարել այն փաստը, որ Նոր Հայաստանի չինովնիկները չեն շտապում ներկայացնել իրենց ֆինանսական հայտարագրերը, կոռուպցիային հակազդման խորհուրդը այդպես էլ չի ձևավորվում, իսկ կառավարության ծրագրի մեջ կառուպցիայի դեմ պայքարի համալիր ծրագիր է նշվել՝ կոռուպցիան արգահատանքի ենթարկելը…

Այս բոլոր օրինակները ի մի բերելով՝ հասկանում ես, թե ինչու միջազգային կառույցները պատշաճ աջակցություն չեն տրամադրում Հայաստանին: Պատճառը պարզ է․ վստահություն չկա: Փաշինյանը, իրականում կարող է դեռ երկար հոխոռտալ Բրյուսելի կամ ֆինանսական դոնոր կազմեկերպությունների վրա, մեղադրելով վերջիններիս՝ ներհայաստանյան փոփոխությունների նկատմամբ կույր լինելու մեջ, սակայն խնդիրը հենց իր թիմի մեջ է․ շատերը ընկան հին ջրերը և այսօր կասկածի տակ են դնում ոչ միայն հեղափոխության արժեքները, այլ նաև ուղղակիորեն նպաստում են վարչապետի վարկանիշի անկմանը: