Տխուր երաժշտություն լսելու ցանկությունը մազոխիզմի դրսևորում է. հոգեվերլուծաբան

Մարդիկ, ովքեր երկար ժամանակ լսում են տխուր երաժշտություն, հատկապես երբ տխուր են,  հավանական է, որ ունեն մազոխիստական ​​հակումներ։ Այս մասին Газета.Ru-ին ասել է բժշկական հոգեբան, դատահոգեբան, քաղաքական և մասնավոր հոգեվերլուծաբան Օլեգ Դոլգիցկին։

Ըստ փորձագետի՝ բանն այն է, որ տխրությունը հույզ է, որն ավելի շատ առաջանում է բացասական փորձից։ Այն ուղեկցում է հուսահատության և մելամաղձության վիճակներին: Եվ, որպես կանոն, այս հույզը ազդարարում է մարդու դժգոհությունը ներկա վիճակից:

«Սակայն մազոխիստական ​​միտումների բացակայության պայմաններում մարդը, գտնվելով նման պայմաններում, սկսում է ակտիվ քայլեր ձեռնարկել այս իրավիճակից դուրս գալու համար։ Մազոխիստական ​​հակումների առկայության դեպքում մարդը հաճույք է ստանում իր շուրջը կատարվող բացասականությունից։ Նրան առանձնահատուկ հաճույք է պատճառում դժգոհել իր միջավայրում առկա բացասական իրավիճակից և, միևնույն ժամանակ, բացարձակապես ոչինչ չանել տվյալ իրավիճակից դուրս գալու համար»,- ասել է հոգեվերլուծաբանը:

Բացասական փորձառությունները ուժեղացնելու նույն նպատակով ոմանք տխուր երաժշտություն են լսում։ Այսպիսով, տխրության գործնական սկզբունքը կապվում է հաճույքի հոգեվերլուծական սկզբունքի հետ՝ մազոխիստական ​​ձևով։

«Տխուր երաժշտություն լսելուց մարդը հուզվում է, որից հետո վերադառնում է իր մոխրագույն ու միապաղաղ առօրյային, ինչի արդյունքում, զգալով տխուր երաժշտությունից հուզմունքի և հանգստության զգացողության տարբերությունը, ազատվում է մահվան, միայնության ցանկությունից»,- ընդգծել է Օլեգ Դոլգիցկին։

Նա հավելել է, որ նման վիճակները սովորաբար բնորոշ են թերզարգացած «ես» ունեցող մարդկանց ներաշխարհին։ Նրանց համար իդեալական կյանքը դառնում է դժվար հասանելի ոչ թե այն պատճառով, որ նրանք չեն կարողանում ստեղծել այդ պայմանները, այլ այն պատճառով, որ այդ պայմանները չեն առաջացնում հաճույքի զգացում։