ՔՊ-ն «ճեղք» կտա՞. ովքեր առաջինը կմիանան ժողովրդին

Արցախում ադրբեջանական վերջին ագրեսիան, Արցախը վերջնականապես կորցնելու հեռանկարը և այդ ընթացքում ՀՀ իշխանությունների դրսևորած անգործությունը՝ ստիպում են ընդդիմադիր քաղաքական դաշտի խաղացողներին ավելի արագ գործել, դա են պահանջում նաև ամեն օր հրապարակում հավաքվող քաղաքացիները: Ընդդիմությանը, կարծես թե, հաջողվել է որոշակի կոնսենսուսի հասնել, ձևավորվել է Ազգային կոմիտե և ներկայացվելու է Փաշինյանի հրաժարականին հասնելու ճանապարհային քարտեզը: Հանրային ճնշման մեծացման հետ մեկտեղ կարևոր հարց է առաջ գալիս, թե երբ ճեղք կտա ՔՊ-ն, կամ ո՞վ առաջինը ՔՊ-ականներից կմիանա ժողովրդին: Իսկ դա ավելի քան հնարավոր է:

2020 թվականի 44-օրյա պատերազմից հետո ևս իշխանության ներսում բավականին լուրջ հակասություններ էին սկսվել, որոնք կարող էին ուշագրավ զարգացումներ ունենալ: Հակասությունների հիմքում՝ իշխանության ազգային, ավանդական արժեքներ կրող «թևի» պայքարն է սորոսական «թևի» ներկայացուցիչների դեմ: Այդ հակասությունները Փաշինյանի ակտիվ միջամտությամբ հարթվեցին, սակայն, կապիտուլյացիոն ակտի ստորագրումից հետո ՔՊ-ն լքողների պակաս չէր նկատվում: Մանդատները վայր դրեցին Արսեն Ջուլֆալակյանը, Սոֆիա Հովսեփյանը, Գայանե Աբրահամյանը, Տիգրան Կարապետյանը: Կապիտուլյացիայից հետո թիմից ակնհայտ դիստանցիա էր պահում, որևէ քաղաքական հայտարարություն չէր անում և Փաշինյանին հրապարակավ չէր աջակցում նաև Տիգրան Ավինյանը: Ռադարներից հեռացել էր նաև այն ժամանակ քաղաքապետի պաշտոնը զբաղեցնող Հայկ Մարությանը, ով հետագայում հրաժարական տվեց, իսկ այսօր արդեն ընդդիմադիր կուսակցության ցանկը գլխավորելով՝ մասնակցում է ավագանու ընտրություններին: Կապիտուլյացիոն պայմանագիրը էականորեն խարխլեց ՔՊ-ի հիմքերը:

Բացի այդ, ՔՊ-ում կան նաև պատգամավորների խումբ, որոնք առանցքային հարցերում գրեթե միշտ հակադրվում են կառավարությանը, կամ ՔՊ-ի մյուս թևերին: Դա այն թևն է, որը մի շարք հարցերում, ինչպիսիք են օրինակ՝ Ամուլսարի հարցը, Ստամբուլյան կոնվենցիան, հակադրվել են ֆրակցիայի մեծամասնության կողմից հնչեցրած գնահատականներին: 

Այսօր ՔՊ-ում բավական ուշագրավ իրավիճակ է ստեղծվել՝ լուռ են բոլոր առանցքային ֆիգուրները, որևէ մեկը չի շտապում հրապարակավ աջակցել Նիկոլ Փաշինյանի Արցախը վերջնականապես հանձնելու որոշմանը: Եվ սա շատ կարևոր ցուցիչ է, եթե ընդդիմադիր ուժերին հաջողվի ընդլայնել հանրային ճնշման աշխարհագրությունը և մեծացնել դրա ամպլիտուդը, ապա չի բացառվում, որ ՔՊ-ն ճեղք տա և ՔՊ-ականներից մի քանիսը միանան ժողովրդին: Դա նրանք կանեն նաև սեփական կաշին փրկելու համար, քանի որ ով, եթե ոչ նրանք քաջ ծանոթ են Նիկոլ Փաշինյանի՝ վերջին պահին յուրայիններին քցելու ձեռագրին:

 Եվ այդ սցենարի հավանականությունն է ստիպում Փաշինյանին ամեն գնով ամրապնդել իր դիքերը ուժային բլոկում, իր համար հնարավոր զարգացումների դեպքում հենարան ստեղծելու նպատակով, քանի որ ակնհայտ է՝ ԱԺ-ում իր համար քաղաքական «ռասկլադը» հեղհեղուկ է: Նաև այդ ճեղքը թույլ չտալու համար է Փաշինյանը երեկ, ըստ որոշ տեղեկությունների, հավաքել ՔՊ-ականներին և վստահեցրել, որ որևէ դեպքում հրաժարական չի ներկայացնելու: Սակայն, սա ավելի շատ ինքնախաբեություն է և թիմակիցների առնետավազքը կանխելու փորձ: Եվ գլխավոր ինտրիգը թերևս այս պահին մեկն է՝ ՔՊ-ից ո՞վ առաջինը կմիանա ժողովրդին, և ով պետական շահը վեր կդասի կուսակցական և անձամբ Նիկոլ Փաշինյանի շահերից: