Գագիկ Ծառուկյանի նախագահական հավակնությունների «շնորհանդեսը»

Ես չգիտեմ՝ ինչ նկատի ուներ ՀԱԿ խմբակցության ղեկավար Լևոն Զուրաբյանը, որ այսօրվա հանրահավաքը կոչում է «գործողությունների հանրահավաք»:

Ցանկացած հանրահավաք ինքնին գործողություն է, այլ բան, որ, իմ կարծիքով, հազիվ թե այսօր մենք ականատես լինենք գործողության, որն արմատապես փոխի երկրի ներքաղաքական կյանքը:

Հանրահավաքի հիմնական ինտրիգը Գագիկ Ծառուկյանի ելույթն է:

Բովանդակային հարթությունից դուրս՝ այս ելույթը պետք է ֆորմալացնի, լեգիտիմացնի, հանրային բնույթ հաղորդի Ծառուկյանի նախագահական հավակնություններին:

Այդ հավակնությունների նշանները երևացին դեռևս 2012թ-ի խորհրդարանական ընտրություններից հետո, երբ ԲՀԿ-ն պատկառելի ներկայություն ստացավ խորհրդարանում, սակայն մաս չկազմեց կառավարող կոալիցիային: Դեռ այն ժամանակ շատերն ենթադրում էին, որ Ծառուկյանը կարող է առաջադրվել 2013թ-ի նախագահական ընտրություններում, սակայն այդ առաջադրումը տեղի չունեցավ. ըստ ամենայնի՝ ներքին ու արտաքին կոնյուկտուրան դրան չէր նպաստում:

ՀԱԿ-ԲՀԿ աստիճանական մերձեցումը, հետո դրա վերածումը եռյակին կամ քառյակային ֆորմատների, ավելի առարկայական ու ցցուն դարձրին Ծառուկյանի լիդերությունը նոր ընդդիմադիր շարժման մեջ: Ընդդիմադիր նոր ձևաչափում ներկայացված մյուս կուսակցություններն ու առաջնորդները վաղուց կորցրել են ազդեցիկությունը, ինքնուրույն գործընթաց գեներացնելու ռեսուրսները:

Հոկտեմբերի 10-ի հանրահավաքին ընդառաջ, Գագիկ Ծառուկյանն առաջին անգամ հրապարկայնացրեց իր նախագահական հավակնությունները, սակայն հարթակից խոստացավ հասարակությանն իր ծրագրերը ներկայացնել «հաջորդ դասին»:

Ծառուկյանի նախագահական հայտը երկրորդական դարձրեց առաջին հանրահավաքի մյուս բոլոր ելույթները, դրանց բովանդակությունը, որովհետև մեր հասարակությունը, որպես կանոն, սպասում է առաջնորդի խոսքին՝ դրա մեջ փնտրելով իր հույսը կամ հիասթափությունը:
Այդ համատեքստում՝ Ծառուկյանի այսօրվա ելույթը նրա նախագահական հավակնությունների յուրատեսակ «շնորհանդեսն» է ու այդքանով արդեն կարևոր է՝ նույնիսկ անկախ բովանդակությունից:

Կասկած չկա, որ ԲՀԿ նախագահը խոսելու է մեր իրականության մասին՝ քննադատական շեշտադրումներով, կարևորելու է հասարակության ու միասնության գործոնը, սակայն նրա ելույթն, ըստ էության, պետք է տա մի հարցի պատասխան՝ ԲՀԿ-ն ու նրա դաշնակիցները գնալու են արտահե՞րթ զարգացումների, թե՞ «հաջորդ դասը» ձգվելու է մինչև 2017-2018թթ-ի ընտրական ցիկլ:
Առաջին սցենարը ես քիչ հավանական եմ համարում, եթե նույնիսկ հոգու խորքում Ծառուկյանն արտահերթ զարգացումների կողմնակից է:

Նրա տեսակը չի տեղավորվում հեղափոխական կերպարի մեջ, նրա կուսակցության կիսաօլիգարխիկ կառուցվածքին խորթ է «բարիկադային» պայքարը: Ու վերջապես ԲՀԿ-ն դեռևս պաշտոնապես չի հրաժարվել «այլընտրանքի» կարգավիճակից, իսկ արմատական լուծումների գնացող քաղաքական ուժը գոնե դա կաներ առանց վարանելու:

Ինչքան էլ ՀԱԿ-ը կամ «Ժառանգությունը» ձգտեն արտահերթ զարգացումների ու ակնարկներով փորձեն դա դարձնել Եռյակի օրակարգ, միևնույն է՝ «խաղի կանոնն» այսօրվա հարթակում որոշում է Գագիկ Ծառուկյանը, ինչ մասին այսօր նա կասի՝ ակնարկով կամ բացահայտ: Մյուս քաղաքական ուժերը կարող են հետևել նրա քաղաքական կուրսին կամ հեռանալ. ընդդիմանալու պոտենցիալ նրանք չունեն…

Սուրեն Սուրենյանց