«Ժողովուրդ». Պնդում է, որ իրավապահ համակարգի ներկայացուցիչների ապօրինի գործողությունների զոհն է
Հայկական Մամուլ
Իր ոտնահարված իրավունքների վերականգնման ակնկալիքով «Ժողովուրդ» օրաթերթին է դիմել քաղաքացի Հրաչյա Գեւորգյանը, ով պնդում է, որ ինքը իրավապահ համակարգի ներկայացուցիչների ապօրինի գործողությունների զոհն է:
«Հարգելի՛ խմբագրություն, ես՝ Հրաչյա Գեւորգյանս, 2011թ. հոկտեմբերի 18-ից մինչ օրս գտնվում եմ անազատության մեջ, անհիմն կերպով, առանց որեւիցե հանցանք կատարելու, անորոշ վիճակում: Արդեն 3 տարի է, որ ես գտնվում եմ դատական քաշքշուկների մեջ, ներկայումս առողջական վատ վիճակով դատապարտյալների կենտրոնական հիվանդանոցում եմ: Այս ամենի, նաեւ իմ առողջության քայքայման մեղավորը Մաշտոցի Ն. Գ. բաժանմունքի քրեականի հետախուզության բաժնի նախկին պետ Արթուր Գեւորգյանն է եւ նրա գլխավորությամբ մի խումբ օպերներ, որոնց խոշտանգումների, ծեծի ու ջարդի պատճառով եմ այս օրը ընկել:
Նախ նշեմ, որ այս երկարուձիգ տարիների ընթացքում առանց որեւիցե պատճառաբանության եւ անհասկանալի ձեւով մեկը մյուսի հետեւից արդեն երրորդ դատախազն է փոխվում ու երկրորդ դատավորը: Իսկ ես ոչ մի անգամ չեմ տեսել սուտ տուժող Նաիրա Հարությունյանի դեմքն անգամ, նրա հայրը եւ որդին, որոնք նույնպես գործով տուժող են հանդիսանում, երկրից փախել են… Ոչ մեկին չեն կարողանում գտնել ու բերման ենթարկել: Իսկ մարմնավաճառ Նաիրա Հարությունյանին էլ, որը Հայաստանում է գտնվում եւ մարմնավաճառությամբ է զբաղվում, իբր թե չեն գտնում եւ չեն կարողանում բերման ենթարկել, բայց իրականում երեք դատախազին էլ, որոնք մեկը մյուսի հետեւից փոխվում են անհասկանալի պատճառներով, ձեռք չի տալիս այդ մարմնավաճառի ներկայությունը դատարանում:
Դատական նիստի ժամանակ անձամբ ես դատախազին ներկայացրի Նաիրա կոչվածի տվյալները եւ հեռախոսահամարները եւ այն սայթերը՝ «odnoklassnik» եւ «mail.ru», որտեղ Նաիրան իր նկարներն է տեղադրել ու հեռախոսահամարները եւ զբաղվում է մարմնավաճառությամբ: Ես տրամադրեցի դատախազին, որպեսզի բերման ենթարկեն, բայց դատախազը ո՛չ ցանկացավ լսել եւ ո՛չ էլ ցանկացավ վերցնել տվյալները:
Նույն ձեւի 3 տարի է, որ ոչ մի ձեւով չեն ցանկանում գոնե մի անգամ բերման ենթարկել նախկին քրեականի բաժանմունքի պետ Արթուր Գեւորգյանին, որը իմ գործով նույնպես տուժող է հանդիսանում, բայց ոչ մի անգամ չի ներկայացել դատարան, բացի այդ՝ ինձ խոշտանգողներից ամենագլխավորն է, ձեռքս երկու տեղից նույնպես նա է կոտրել Ն. Գ. բաժանմունքում: Բացի դա՝ այդ նույն քրեականի պետը 2013թ. մայիս ամսից մինչեւ օգոստոս ամսի 10-ը ինձ հետ եղել է հեռախոսակապի մեջ, որը ինձ ամեն անգամ զանգահարում եւ խնդրում ու համոզում էր, որ բողոքներս ետ վերցնեմ եւ գործը վիզ վերցնեմ, իսկ ինքն ամեն ինչ կանի, որպեսզի ինձ դատարանից թողնեն, ես նրան պատասխանում էի, որ ոնց այս գործերը ծեծ ու ջարդով եւ խոշտանգումներով սարքել եք գլխիս, վրայիցս կհանեք, այն ժամանակ բողոքներս հետ կվերցնեմ: 4 օր անց նա նորից զանգահարում է ինձ եւ ասում.«Խնդրում եմ մի հատ պետի անունով դիմում գրի՝ իբր ես քո հորեղբայրն եմ, մտնեմ տեսակցության, լավ բան եմ ասելու, ու ամեն ինչ լավ է լինելու հա՛մ քո համար, հա՛մ իմ»: Ինձ տանում են կես ժամ հետո տեսակցության առանձին սենյակ, մտնում եմ ներս ու տեսնում քրեականի պետը նստած է: Սկզբից ինձ համոզում ու խնդրում էր, որ բոլոր բողոքներս ետ վերցնեմ եւ գործը վիզ առնեմ, սակայն տեսնելով, որ չեմ համաձայնում, սկսեց ինձ սպառնալ: Մինչդեռ հատուկ քննչական ծառայությունում նա բացատրություն է տվել, որ իբր ես եմ իրեն կանչել տեսակցության եւ իրենից գումար խնդրել ու ասել՝ կրվել եմ: Հարգելի՛ խմբագրություն, ինչքանով է արժանահավատ նախկին քրեականի պետ Ա. Գեւորգյանի հորինած հեքիաթը, նա ո՛չ իմ եղբայրն է, ո՛չ էլ իմ հարազատը…Երեւի նա մոռացել է, որ իմ գործով տուժող է հանդիսանում, որ հանրապետական հիվանդանոցում նրան ոտքով հարվածել եմ, թքել եմ երեսին եւ հայհոյել, մոռացել է նաեւ, որ իր գլխավորությամբ են ինձ խոշտանգել ու ձեռքս երկու տեղից կոտրել, որի համար էլ նրան Մաշտոցի Ն. Գ. համակարգից հեռացրել են»:
Շարունակությունը՝ թերթի այսօրվա համարում:


















































Ամենադիտված
Բացահայտվել է 1958-ին անհետացած հինգ հոգանոց ընտանիքի առեղծվածը