«Հարված» թիկունքից. ովքեր են ցրել Փաշինյանի «ժողովրդավարության բաստիոնի» մասին միֆը

Amnesty International միջազգային իրավապաշտպան կազմակերպությունը հրապարակել է «Աշխարհում մարդու իրավունքների վիճակի վերաբերյալ» 2022-2023 թվականների զեկույցը, որում ներկայացվել է 156 երկրների վերաբերյալ ուսումնասիրությունների արդյունքները։ Զեկույցում նշվում է, որ խոսքի ազատությունը ևս շարունակել է անհիմն սահմանափակված լինել։ Քրեական հետապնդումները՝ կապված իշխանություններին ուղղված քննադատության օրինական արտահայտման հետ, բացասական ազդեցություն են ունեցել խոսքի ազատության վրա։ 2021 թվականին հասարակական գործիչներին վիրավորելը քրեականացնող օրենսդրական փոփոխությունների ընդունումից հետո ավելի քան 200 քրեական գործ է հարուցվել պաշտոնատար անձանց ծանր վիրավորանք հասցնելու մեղադրանքով։ Անդրադառնալով բնապահպանությանը՝ զեկույցում նշվում է, որ հունիսի 18-ին խորհրդարանը փոփոխել է հանքարդյունաբերության մասին օրենսգիրքը, ինչը հեշտացնում է հասարակության ընդդիմադիր և բնապահպանական մտահոգությունների շրջանցումը, ինչն էլ իր հերթին թույլ է տալիս հանքարդյունաբերության նախագծերը շարունակել՝ չնայած բողոքներին:

Այսինքն՝ մի կողմից Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարում է, որ Հայաստանը վեր է ածվել ժողովրդավարության բաստիոնի, մյուս կողմից նրա իսկ մի շարք թիմակիցների պատճառով կառավարությունը հերթական ապտակն է ստանում արևմտյան հեղինակավոր կազմակերպության կողմից: Իսկ ովքե՞ր են նպաստել այս գնահատականի ձևավորմանը:  

Դիցուք՝ Ընդերքի մասին օրենքի փոփոխությանը իր դրական եզրակացությունն էր տվել ԱԺ Տարածքային կառավարման, տեղական ինքնակառավարման, գյուղատնտեսության և շրջակա միջավայրի պահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ Վահե Ղալումյանը, իսկ հիմնական զեկուցողը՝ Հիմնական զեկուցող` ՀՀ տարածքային կառավարման եւ ենթակառուցվածքների նախարարի տեղակալ Հովհաննես Հարությունյանն էր: 

Մյուս կողմից Ամուլսարի հանքի շահագործման գլխավոր լոբբիստը կառավարությունում էկոնոմիկայի նախարար Վահան Քերոբյանն էր, ով, կարծես թե, այնքան էլ մտադիր չէ ականջալուր լինել բնապահպանության ոլորտում իրենց առաքելությունն իրականացնող ՀԿ-ների կոչերին և հորդորներին:

Իսկ ովքեր էին պաշտոնյաներից հանդես եկել տարատեսակ հայցադիմումներով՝ կապված իրենց հասցեին հնչեցրած վիրավորանքների հետ: Դիցուք՝ Լոռու նախկին մարզպետ Անդրեյ Ղուկասյանը դատի էր տվել վանաձորցի նախկին լրագրող Կարինե Վանեսյանին:  Ռոմանոս Պետրոսյանը հրապարակային զրպարտության ու վիրավորանքի տարրեր պարունակող 68 դրվագներից բաղկացած փաստերով նույնպես դիմել էր դատարան։ ՀՀ առողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանը դատի էր տվել քաղտեխնոլոգ Կարեն Քոչարյանին։  Հայցի պատճառը Կարեն Քոչարյանի գրառումն էր, որտեղ նա վիրավորել էր Թորոսյանին՝ նրան կոչելով, մասնավորապես, «սրբապիղծ մարդասպան»։ Թորոսյանի ներկայացուցիչները դատարանից պահանջում էին, որպեսզի Քոչարյանը վճարի առավելագույն չափով՝ 1 մլն դրամ փոխհատուցում, ինչպես նաև հրապարակայնորեն ներողություն խնդրի Թորոսյանից։

Այս բոլոր դրվագների համագումարում էլ հեղինակավոր միջազգային կազմակերպության զեկույցում Հայաստանի մասով տեղ են գտել այնպիսի ձևակերպումներ, որոնք որևէ ընդհանուր բան չունեն Փաշինյանի կողմից պարբերաբար հորջորջվող ժողովրդավարության բաստիոնի հետ...