Չարլի Չապլինի «տխուր դեմքի» առեղծվածն ու հայ երեխաները

Չարլի Չապլինը համարվում է 20-րդ դարի մեծագույն դերասանը և յուրահատուկ մարդկային արժեքներ կրող մարդ։ Սակայն քչերը գիտեն, որ Հայոց ցեղասպանության տարիներին Չարլի Չապլինը հիմնադրել է հայ երեխաներին օգնելու հիմնադրամ և հավաքված ողջ գումարը փոխանցել է այդ հիմնադրամին, գրում է Dzen-ը։

Չարլին, 1920-ականներին ճանապարհորդելով ամբողջ Եվրոպայով, հավաքեց 1 միլիոն ԱՄՆ դոլար (ներկայումս համարժեք է 15 միլիոն ԱՄՆ դոլարին) և ամբողջ գումարը նվիրաբերեց Օսմանյան կայսրությունից փախած հայ որբերին օգնելու համար: Նա անձամբ այցելել է այդ երեխաներին, օգնել Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում հայ որբերի համար մանկատների և հատուկ վերականգնողական կենտրոնների կառուցմանը։ Հենց այդ ժամանակ Չարլին նկարահանեց հայտնի «Baby» ֆիլմը, որտեղ նա խաղում էր մի խեղճ տղայի դեր՝ թախծոտ, անմեղ ու մեղմ բնավորությամբ, որը ինչ-որ չափով հիշեցնում էր հայ որբերին։

1965 թվականին աշխարհահռչակ հայ կոմպոզիտոր Արամ Խաչատրյանը հրավիրվեց Շվեյցարիա՝ որպես միջազգային երաժշտական ​​մրցույթի ժյուրիի անդամ։ Այդ ժամանակ Չարլին 76 տարեկան էր, ապրում էր Ժնևից դուրս գտնվող վիլլայում և հազվադեպ էր հյուրեր ընդունում: Զարմանալիորեն, Արամ Խաչատրյանը հրավեր ստացավ Չապլինից՝ կոմպոզիտորին իր վիլլայում հյուրընկալելու խնդրանքով։

Մի քանի ժամ տևած զրույցից հետո Խաչատրյանը հարցրեց, թե որն է նրա տխուր դեմքի առեղծվածը։ Չապլինը լուռ ժպիտով Խաչատրյանին տարավ իր առանձնասենյակ, որտեղ բացեց մի դարակ՝ ջութակահարների սկավառակներով, ովքեր նվագում էին հայ երաժշտության հանճար և էթնիկ երաժշտության առաջամարտիկ Կոմիտասի երաժշտությունը: Չապլինն ասաց, որ սա իր ամենասիրելի սկավառակներն են, և դրանք լսում է, երբ իրեն հոգեկան անդորր է պետք։ Սկավառակներից մեկը Խաչատրյանին նվիրելով՝ նա ավելացրեց. «Կյանքում մենք շատ ենք մտածում, շատ քիչ ենք զգում։ Իսկ հայկական երաժշտությունը զուտ հույզերի անծայրածիր օվկիանոս է»: