Բարոյական և քաղաքական պատասխանատվության մաստեր-կլասս՝ Շիրակի մարզի ղեկավարությանը

Երեկ Շիրակի մարզում տեղի ունեցած ողբերգական ավտովթարը խլել է 11 հոգու կյանք և թվում էր, թե գոնե այդ սարսափելի դեպքից հետո պատկան մարմինները ուշադրություն կդարձնեն ճանապարհի այդ հատվածի վրա, որը բազմաթիվ քաղաքացիների վկայությամբ գտնվում է կատաստրոֆիկ վատ կահավորված վիճակում: Իսկ ի՞նչ են արել դեպքից հետո հայ պաշտոնյաները՝ տրաֆարետային ցավակցական խոսքեր հղելուց զատ: Գյումրիի համայնքապետը ստվերում է, իսկ Շիրակի մարզպետը ճիշտ ժամանակ է գտել արձակուրդ գնալու համար:

Վերջիններիս հիշեցնենք, թե գրեթե նմանատիպ իրավիճակներում ինչպես են իրենց դրսևորել նրանց արտասահմանյան գործընկերները: Մասնավորապես, Խորվաթիայի ՊՆ նախարար Դամիր Կրստիչեվիչը հրաժարականի դիմում ներկայացրեց երկրի ռազմական ուղղաթիռներից մեկի կործանումից հետո, որը խլեց երկու օդաչուի կյանք:

Հարավային Կորեայի նախագահ Չոն Հոն Վոնը հրաժարականի դիմում է ներկայացրել Սեվոլ նաստանավի խորտակման ֆոնին, երբ հանրային լայն ռեզոնանս էր առաջացել և նախագահը փաստացի իր վրա վերցրեց բացթողման պատասխանատվությունը, թերևս՝ բարոյական առումով:

Հունաստանի կապի և տրանսպորտի նախարար Կոստաս Կարամանլիսը հրաժարական ներկայացրեց Լարիսա քաղաքում տեղի ունեցած վթարից հետո, երբ գնացքներ էին բախվել և բազմաթիվ մահվան դեպքեր էին գրանցվել:

Հարց է առաջանում՝ մեր պաշտոնյաներն առնվազն բարոյական պատասխանատվություն չեն ցանկանո՞ւմ ստանձնել կատարվածի համար, թե արդեն սովորական երևույթ են՝ քանդված և վատ կահավորված, չլուսավորվող ճանապարհները, որոնք տեսնելիս հարց է առաջանում, թե ուր են ուղղվում, իսկ ավելի ճիշտ՝ ում գրպանն են ուղղվում ասֆալտատման և ճանապարհների սպասարկմանն ուղղված միլիարդավոր դրամները ..․