Փաշինյանի թիմակիցների մանիպուլյացիաները. Մուշեղ Մուրադյան

Շարունակելով ընթերցողի ուշադրությանը ներկայացնել այն պաշտոնյաներին, ովքեր, մեղմ ասած, անկեղծ չեն գտնվել հանրության հետ, փորձել են դիմել մանիպուլյատիվ հնարքների, խմբագրել սեփական հայտարարություններն ու քայլերը՝ այսօր կանդրադառնանք Շիրակի մարզպետ Մուշեղ Մուրադյանին:

Հեղափոխությունից հետո պետական ապարատում յուղալի պաշտոններ զբաղեցնող պաշտոնյաները կա՛մ բանկային համակարգի նախկին աշխատակիցներ են, կա՛մ նախկին լրագրողներ։ Հենց այդ բանկային համակարգի նախկին աշխատակիցներից մեկն էլ Շիրակի մարզպետ Մուշեղ Մուրադյանն է, որն իր աշխատանքային կարիերայի ընթացքում մեծ ունեցվածք է դիզել։ Մուշեղ Մուրադյանն ու իր հայրը «Արփի լիճ» ազգային պարկի տարածքում խոշոր ֆերմերային տնտեսություն և վարձակալած տարածքներ ունեն: Սակայն, Մուրադյանը ոչ միայն հաջողական գործարար է, այլ նաև պետական կառավարման համակարգում աշխատելու որոշակի փորձ ունի: Սկսած 2013 թվականին նա տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Շիրակի մարզպետարանում․ եղել է  մարզպետարանի աշխատակազմի ներքին աուդիտի բաժնի գլխավոր մասնագետ, մարզպետարանի ներքին աուդիտի բաժնի պետ, ներքին և արտաքին ազդարարման համակարգի պատասխանատու, իսկ արդեն հեղափոխությունից հետո աշխատելով ՔՊ–ի հետ՝ հասել է նրան, որ նշանակվել է մարզպետ:

Մուրադյանը նախկինում բավական միանշանակ է արտահայտվել ՀՀ անվտանգության մասով՝ նշելով, որ այն հարվածի տակ դնելն անթույլատրելի է: Բացի այդ, նա վստահ էր, որ արցախցի մեր հայրենակիցներն ունեն իրենց հողում ապրելու իրավունք և այդ իրավունքը պետք է իրացնեն: Այսօր, երբ Արցախը փաստացի այլևս չկա որպես առանձին սուբյեկտ, իսկ ՀՀ ազգային անվտանգությունը լրջագույն ռիսկերի տակ է, Շիրակի մարզպետը լռում է և զբաղված է պոպուլիստական հայտարարություններով։ Դիցուք, օրեր առաջ նա հպարտորեն հայտարարել էր, որ իր ղեկավարած մարզում  Արցախից բռնի տեղահանված 3291 անձ է բնակություն հաստատել: Իսկ թե ինչպես եղավ, որ արցախցին Հադրութից ու Ստեփանակերտից հասավ Շիրակ, այդ մասին Մուրադյանը նախընտրում է համեստորեն լռել:

Այս լռությունը, ի դեպ, կարող է ունենալ իր օբյեկտիվ պատճառը: Այսպես՝ shamshyan.com կայքը գրել էր, որ մարտի 7-ին արտառոց գողության դեպք է տեղի ունեցել Շիրակի մարզում։ Այդ օրը ժամը 22։50-ի սահմաններում ՀՀ ներքին գործերի նախարարության Ոստիկանության օպերատիվ կառավարման կենտրոն է ահազանգել Երևանի բնակիչ 56-ամյա Աշոտ Ռ․-ն և հայտնել, որ Սառնաղբյուր գյուղի խաչմերուկում տրակտորով կարմրահող են գողանում։ Վերջիններս հայտնել են, որ առանց որևէ մեկին տեղյակ պահելու, նշված տեղանքից բարձել են «Սինո Հիդրո Քորպորեյշն» ՍՊԸ-ին պատկանող մոտ 5 խ/մ խճաքար Սառնաղբյուր գյուղի գերեզմանոցի ճանապարհին լցնելու և հարթեցնելու նպատակով։ Գ․ Շամշյանի տեղեկություններով՝ ոստիկանությունում և քննչական բաժնում ունեն օպերատիվ տեղեկություններ, որ խճաքարի գողությունը կատարվել է Շիրակի մարզպետ Մուշեղ Մուրադյանի և Անիի խոշորացված համայնքի ղեկավար Արման Սարիբեկյանի ցուցումով։ Բնականաբար, հետագա քայլեր պատկան մարմինների կողմից չհետևեցին և գուցե Մուշեղ Մուրադյանի լռությունը և լոյալությունը գործող իշխանություններին, անկախ այն բանից, որ տեղի են ունենում իրադարձություններ, որոնք հակասում են մարզպետի երբեմնի սկզբունքներին, պայմանավորված է հենց պատկան մարմինների «ուշադրությունը չգրավելու» ցանկությամբ:

Նախորդ տարվա  մարտի 28-ին  էլ Շիրակի մարզպետը իր ֆեյսբուքյան պաշտոնական էջում հրապարակում է կատարել այն մասին, որ աշխատանքային օրվա ավարտին հանդիպել է մի խումբ քաղաքացիների հետ: Նշել էր նաև, որ բնակիչների կողմից բարձրացված հարցերը հիմնականում վերաբերում էին սոցիալական, առողջապահական, բնակարանային և զբաղվածության խնդիրներին, որոնցից որոշ հարցերի տեղում տրվել են լուծումներ, իսկ մնացած հարցերը համապատասխան ընթացք կստանան։

Սա կլիներ սովորական ռելիզ, եթե Մուշեղ Մուրադյանը չգրեր, որ հանդիպումն անցել է «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության գրասենյակում, և, որ բնակիչների խնդիրները մշտապես լինելու են իրենց կուսակցության ուշադրության կենտրոնում: Այսինքն՝ մարդկանց խնդիրներին լուծում ես տալիս պետության փողերով, ՀՀ քաղաքացիներից հավաքագրած հարկերով, սակայն դա նույն այդ քաղաքացիների վրա ծախում ես՝ որպես ՔՊ-ի կողմից բնակիչների խնդիրների նկատմամբ դրսևորվող ուշադրություն: Ի՞նչ է սա, եթե ոչ հանրությանը մանիպուլացնելու դասական փորձ: