Տրամպի վարչակազմը կլինի ամենահայամետը. Տրամպի երիտասարդ համակիրի նման պոռթկումները ինձ մոտ մտահոգություն են առաջացնում. Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական վերլուծաբան Հակոբ Բադալյանն իր տելեգրամյան ալիքում գրել է.

«Տրամպի վարչակազմը կլինի ամենահայամետը՝ Վուդրո Վիլսոնի վարչակազմից հետո, հայտարարել է Ավետարանական Ջոել Թենին, այն երիտասարդը, որը Տրամպի համակիրն է եւ նրա ընտրությունից հետո հայտարարել էր հայ-ամերիկյան հարաբերության համար պատասխանատու ինչ որ պաշտոն զբաղեցնելու մասին: «Այլևս չենք հանդուրժելու Ադրբեջանի և Թուրքիայի ահաբեկչական իշխանությունը։ Ես, Քիմ Ռեյնոլդսը՝ Այովայի նահանգապետը, հայտարարում ենք 2024 թվականի ապրիլի 24-ը որպես Հայաստանի վերաբերյալ իրազեկման օր», հայտարարել է նա:

Անկեղծ ասեմ, այս երիտասարդի նման պոռթկումները ինձ մոտ ավելի շատ մտահոգություն, քան հիացմունք կամ ոգեւորություն են առաջացնում: Համենայն դեպս, երբ ինչ որ մեկը սկսում է, ինչպես ժողովուրդը կասեր՝ «մազոլ անել» ձեր ականջները, ուրեմն պետք է հասկանալ, թե ինչ կա դրա տակ:

Չեմ ուզում անել որեւէ պնդում, այդուհանդերձ, այս երիտասարդի պոռթկումները պետք է թերեւս մեզ դարձնեն առավել աչալուրջ, քան դրանցից թուլանանք ու հաճույք ստանանք: Եվ բանն այստեղ բոլորովին Տրամպը չէ, որպես անձ կամ նախագահ:

Ունեմ տպավորություն, որ Տրամպի նախագահությունը ԱՄՆ «խորքային պետության» տարբեր թեւերի միջեւ փոխզիջման արդյունք է: Օրինակ, խիստ պահպանողական Տրամպը հայտարարում է, որ ֆինանսների նախարար է նշանակելու Սկոտ Բեսսենթին, որը՝ թե բացահայտ միասեռական է (ես բացարձակապես նախապաշարում չունեմ այս թեմայով եւ համարում եմ, որ մարդու սեռական կողմնորոշումը իր խիստ անձնական գործն է, պարզապես այդ հանգամանքը դիտարկում եմ զուտ արժեքային-գաղափարական այն փաթեթի ֆոնին, որով ներկայանում էր Տրամպը), թե՝ ինչն առավել առանցքային ու էական է, ըստ էության համաշխարհային ֆինանսաբանկային համակարգի ներկայացուցիչ է, որը տարիներ շարունակ աշխատել է Ջորջ Սորոսի ֆինանսական համակարգերում (Սորոսի հանգամանքն էլ ես հիշատակում եմ ոչ թե պրոպագանդիստական ինչ որ նախապաշարման ազդեցությամբ, այլ պարզապես համաշխարհային թատերաբեմում ծավալվող ազդեցության պայքարի բաժանարար գծերից անդին դիրքավորումների փաստարգրմամբ):

Ձեւավորվում է տպավորություն, որ Տրամպի վարչակազմը ըստ էության «կոնսորցիում» է, որտեղ հենց ինքը Տրամպը ունենալու է շատ բարդ խնդիրներ ու մարտահրավերներ, որոնց իհարկե ընդառաջ է գնացել, ըստ իս՝ միանգամայն գիտակցված, թերեւս հաշվարկելով, որ դա միջոց է ժամանակի ընթացքում սեփական մոտեցումների համակարգային առաջմղման համար: Այդուհանդերձ, որոշակի գլոբալ պայմանավորվածությունները թերեւս ակնառու են:

Ահա այդ համատեքստում, երբ ինչ որ երիտասարդ աչքի է ընկնում հայ ժողովրդի ականջները «մազոլ անող» պոռթկումներով, «քո ցավն էլ տանենք» պատասխանի փոխարեն, ավելի շատ առաջանում է հարց՝ «ինչ կա քո այդ պոռթկումների հետեւում, երիտասարդ»: Գուցե ոչինչ էլ չկա, բայց հարցը առաջանում է»: