Իշխանությունների 10 «հարվածը» հայ ժողովրդին

1) Խաղաղ բանակցությունների ձախողում և 44-օրյա պատերազմ, որի արդյունքում՝ 5000 զոհ, ավելի քան 10 հազար վիրավոր, մեծ թվով գերիներ, էթնիկ զտում Արցախում, Արցախի հայաթափում և Պրահայում Արցախը որպես Ադրբեջանի մաս ճանաչում։ Իրական սպառնալիքներ Հայաստանի տարածքային ամբողջականությանը և ինքնիշխանությանը՝ մասնավորապես այսպես կոչված՝ «Զանգեզուրի միջանցքի» մասով և բանակի ու ազգային անվտանգության համակարգերի փլուզմամբ պայմանավորված:

 

2) Սփյուռքի նախարարության լուծարում և այդ կառույցի փոխարեն Սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատարի ինստիտուտի ներդրում, որի ղեկավար Զարեհ Սինանյանը պատմական մինիմումի հասցրեց Հայաստան-Սփյուռք հարաբերությունների մակարդակը՝ անվստահություն սերմանելով Հայաստան-Սփյուռք հարաբերություններում և պայքար մղելով պետեկանամետ, իսկ ավելի ճիշտ կլինի ասել՝ իշխանամետ սփյուռք ձևավորելու համար։

 

3) Գյուղատնտեսության նախարարության լուծարում, ինչի արդյունքում Հայաստանի տնտեսության երբեմնի առաջատար ճյուղը տարեցտարի նորանոր անկումներ է գրանցում, իսկ գյուղացիները հայտնվել են «եղունգ ունես` գլուխդ քորի» իրավիճակում։ Հայաստանում նախորդ տարի 13 հազար տոննայով քիչ կարտոֆիլ է հավաքվել, բանջարանոցային և բոստանային մշակաբույսերի բերքը նվազել է շուրջ 17 հազար տոննայով, խաղողինը՝ 11 հազար տոննայով։ Նախորդ հինգ տարիների համեմատ զգալիորեն պակասել է կենդանական ծագման արտադրանքը։ Անասունների գլխաքանակը նույնպես նվազել է։ Նախորդ տարի  Հայաստանում հաշվարկվել է շուրջ 560 հազար կենդանի՝ 54 հազարով պակաս 22-ի համեմատ։ 

 

4) Իշխանությունները և անձամբ Փաշինյանը շինծու գաղափարների ներքո հետևողական պայքար են մղում ՀՀ խորհրդանիշների՝ դրոշի, օրհներգի, զինանշանի դեմ, տուրք տալով Թուրքիայի և Ադրբեջանի պահանջներին։ Այդ հակահայկական փոփոխությունները փորձ է արվում ներկայացնել նոր Սահմանադրության փաթեթավորմամբ:

 

5) Երկրում սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի վատթարացում, աղքատության խորացում։ 2018 թվականին Հայաստանում աղքատության մակարդակը 23.5% էր, իսկ վերջին ամփոփված տվյալներով՝ 2022 թվականին Հայաստանում աղքատության մակարդակը կազմել է 24.8%։

 

6) Պետական պարտքի ավելացում, որը, ըստ էության, փակելու են սերունդները։ Պաշտոնական տվյալներով, Հայաստանի պետական պարտքը հասել է 11 մլրդ 845 մլն դոլարի։ Մեկ տարի առաջ 10 մլրդ 638 միլիոն էր։ Իսկ մինչև Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության գալը 6,7 միլիարդ էր։ Այս ընթացքում հասցրել են պարտքն ավելացնել 5,1 մլրդ դոլարով կամ ավելի քան 76 տոկոսով։ Նույն տեմպերով՝ ևս մեկ տարի, և պարտքն այս իշխանության օրոք կկրկնապատկվի։

 

7) Հայ առաքելական եկեղեցու հետ հարաբերությունների քայքայում, որի գլխավոր նպատակը հայ ժողովրդի հոգևոր հիմքերի խարխլումն է։

 

8) Նիկոլ Փաշինյանը և թիմակիցներն ակնհայտորեն փորձել և փորձում են խարխլել ավանդական ընտանիքի մոդելը՝ առաջ մղելով Ստամբուլյան կոնվենցիան և ընդունելով օրենսդրական նախաձեռնություններ, որոնց նպատակը հենց այդ ծրագրի իրագործմանը հասնելն է։ Դիցուք` իշխող քաղաքակամ ուժի հեղինակած օրենքի նախագծով առաջարկվում է այսուհետ ընտանիքի անդամներ (հետևաբար՝ նաև ընտանիք) համարել զուգընկերներին և նախկին զուգընկերներին, այդ թվում՝ միասեռականներին (համասեռամոլներին), որոնք, ըստ ՀՀ Սահմանադրության և օրենսդրության, այսօր օրինական ամուսնություն գրանցել չեն կարող։

 

9) Փաշինյանի օրոք Ռուսաստանի Դաշնություն և ԱՊՀ այլ երկրներ արտագնա աշխատանքի մեկնած հայաստանցիները փաստի առաջ են կանգնել։ Հազարավոր քաղաքացիներ, որոնք աշխատելու նպատակով Ռուսաստան են մեկնել, գումար վաստակել, ապա վերադարձել Հայաստան, նամակներ են ստացել ՊԵԿ-ից, որ 100 հազար դրամից մինչև մեկ միլիոն դրամ հարկային պարտավորություն ունեն և պետք է վճարեն այդ գումարները։ Սա ոչ այնքան տնտեսական բաղադրիչ պարունակող ծրագիր է, որքան Փաշինյանի հերթական հայաթափման նախագիծն է:

 

10) Որքան էլ որ իշխանությունները հայտարարում են, թե քաղաքացին իրենց համար տուգանքի մատերիալ չէ, վճարները, որոնք ավելացել են և որոնք լրջորեն հարվածելու են քաղաքացու գրպանին վկայում են հակառակի մասին։ Թվարկենք ընդամենը մի քանիսը` եկամուտների համընդհանուր հայտարարագրում, գույքահարկի թանկացում, տաքսիների տուրքերի ավելացում, Երևանում հանրային տրանսպորտի թանկացում, կարմիր գծերի թանկացում և այլն։