Արտահերթ ընտրություններից առաջ Փաշինյանը սատելիտ ընդդիմադիր ուժերի դերաբաշխում է սկսել

«Գեոպոլիտիկա» տելեգրամյան ալիքն օրեր առաջ գրել էր, որ իրենց տեղեկություններով՝ Արևմուտքի կողմից Նիկոլ Փաշինյանին պահանջ է ներկայացվել՝ հնարավորինս շուտ գնալ արտահերթ ընտրությունների և կոալիցիա կազմել արևմտամետ քաղաքական ուժի հետ։ Մյուս կողմից՝ վերջին ամիսներին անցկացված բոլոր սոցհարցումները գալիս են փաստելու, որ Նիկոլ Փաշինյանը և իշխող թիմը սրընթաց կերպով կորցնում են վարկանիշը և արտահերթ ընտրությունների դեպքում դժվար թե կարողանան հասնել ցանկալի արդյունքի: Եվ հենց դա է պատճառը, որ Փաշինյանի գլխավոր նպատակներից մեկն այս պահին բուտաֆորիկ ընդդիմադիր դաշտի ձևավորումն է, որը երկու խնդիր կարող է լուծել՝ ձայներ գողանալ իրական ընդդիմադիր ուժերից և այնուհետև այդ ձայները սկուտեղի վրա մատուցել Նիկոլ Փաշինյանին:

Դիցուք՝ երեկ Արցախի Անվտանգության խորհրդի նախկին քարտուղար Սամվել Բաբայանը հանդես էր եկել ուշագրավ հայտարարությամբ: Ըստ նրա՝ մեր խորհրդարանը չի արտացոլում հասարակության կարծիքը, հետևաբար պետք է օր առաջ գնալ նոր ընտրությունների: Միևնույն ժամանակ Բաբայանը նշում է, որ Արցախի հարցը չի փակվել և նույնիսկ այդ հարցի լուծման ծրագրեր է առաջ քաշում: Բաբայանն օրինակ առաջարկում է Ադրբեջանին տալ ճանապարհ, փոխարենը՝ Ադրբեջանը պետք է «վերադարձնի Ղարաբաղը»։ Բաբայանի ծրագրերը, որ նա հնչեցնում էր 2023 թվականին՝ Արցախում գտնվելու ընթացքում, բնականաբար, ստեղծված պայմաններում իրագործելի չեն: Սակայն, դա չի բացառում այն, որ Փաշինյանը կփորձի Բաբայանի միջոցով մոբիլիզացնել արցախահայ էլեկտորատը, նրանց հույս ներշնչել, որ Արցախի հարցը դեռևս փակված չէ և կան հայրենիք վերադառնալու շանսեր: Արդյունքում՝ նրանք խաբվելով իրենց ձայները կտան Բաբայանին, իսկ վերջինս էլ դրանք կմատուցի Նիկոլ Փաշինյանին: 

Հանրության՝ ընդդիմադիր հայացքներ ունեցող տարբեր սեգմենտների սիրտը շահելու նպատակով Փաշինյանը կարող է խաղադաշտ մտցնել նաև այլ խաղացողների: Օրինակ՝ պատահակա՞ն էր արդյոք, որ Փաշինյանի հատուկ հանձնարարություններով արդեն նախկին դեսպան Էդմոն Մարուքյանը հրաժարականի դիմում է ներկայացնում հենց հիմա, երբ ակտիվորեն խոսվում է հնարավոր արտահերթ ընտրությունների մասին: Ավելին՝ Մարուքյանը, ով ձայն չհանեց այն ժամանակ, երբ Փաշինյանը խայտառակ կապիտուլյացիա էր ստորագրում, երբ աչք էր փակում ՀՀ սուվերեն տարածքի մի մասի օկուպացիայի և Արցախում էթնիկ զտումների վրա, հանկարծ հայտարարում է, որ դեմ է Փաշինյանի առաջ քաշած նոր Սահմանադրություն գրելու, Անկախության հռչակագրից և Արարատից հրաժարվելու գաղափարին: Կա տպավորություն, որ Մարուքյանի ընդդիմադիր ամպլուա վերադառնալը նպատակ է հետապնդում ստանալ հանրության այն սեգմենտի քվեն, որը կտրականապես դեմ է նոր Սահմանադրությունում առաջ քաշվող փոփոխություններին: Միևնույն ժամանակ, չկա որևէ երաշխիք, որ Մարուքյանի ստացած ձայները հետագայում չեն հանգրվանի Փաշինյանի գրպանում:

Նույնը կարելի է ասել նաև Էդգար Ղազարյանի և Կարին Տոնոյանի մասին, ովքեր արդեն մեկ անգամ հաջողել են ջրել քաղաքացիների բողոքի ալիքը: Նրանց միջոցով Փաշինյանը կարող է ստանալ առավել ռադիկալ և չհամակերպվող սեգմենտի քվեն: Չի բացառվում, որ Փաշինյանի խաղաքարտերի մեջ լինեն նաև այնպիսի ուժեր և անհատներ, որոնց միջոցով հնարավոր կլինի ստանալ նաև անհայտ կորած, զոհված կամ գերության մեջ գտնվող զինծառայողների հարազատների քվեն:

Ի տարբերություն իրական ընդդիմադիր դաշտի, որը այս պահի դրությամբ, կարծես թե, թմբիրի մեջ է և չի ցանկանում կամ ի վիճակի չէ մոբիլիզացնել հանրությանը, պայքարի նոր և գործնական քայլեր գեներացնել, Փաշինյանն իր գործը լավ է  կատարում՝ բզկտելով ընդդիմադիր դաշտը և պսեվդո-ընդդիմադիր ուժերին օրակարգ բերելու միջոցով իր համար անհրաժեշտ պատկեր ստեղծելով: Սակայն, Փաշինյանի այս սցենարը կարող է հօդս ցնդել այլընտրանքային, իրական ընդդիմադիր ուժի կամ ուժերի ձևավորման պարագայում: Երրորդ ուժը, որը որևէ առնչություն չի ունենա ո՛չ նախկինների, ո՛չ ներկաների հետ և որը ի վիճակի կլինի նոր դեմքերի և նոր գաղափարների շուրջ մոբիլիզացնել հանրության մեծամասնությանը, կարող է ի չիք դարձնել Փաշինյանի և նրա սատելիտ ընդդիմադիր ուժերի բոլոր նման ծրագրերը: