Խորհրդարանում բոլորը բոլորին արժանի են. MediaHub

MediaHub-ը գրել է․

Ազգային ժողովը հերթական քառօրյայի օրակարգը սպառեց ընդամենը մեկ օրում։ 10:00-ից 16:30-ն ընկած ժամանակահատվածում խորհրդարանական երկրի օրենսդիր մարմինը հասցրեց քննարկել, իսկ այսօր էլ 30 րոպեում ընդունել պետության համար օրակարգային տասնյակ օրենքի նախագծեր։ 

Ի՞նչ նախագծեր են, ինչի՞ մասին են, հանրությունն ի՞նչ սպասի այդ փոփոխություններից հետո․ անգամ մեզ՝ լրագրողներիս, որ ծանոթանում ենք այդ նախագծերին դեռ հանձնաժողովի նիստերի ժամանակ, երբեմն պարզ չէ, ուր մնաց հասարակ քաղաքացուն, որ այդ ամենի մասնագետը չէ։

Նախագծեր են, էլի, «գալոչկայի» համար բերվում, քննարկվում ու քվեարկվում են․ դե, որ մարդկանց աչքին «թոզ փչվի», թե կարևոր գործ են անում․․․, օրն ի բուն տանջվում են «խեղճ պատգամավորներտը», հետո էլ դրա համար պարգևավճար ստանում, ինչու չէ՝ հաշտ ու համերաշխ ամբողջ աշխարհով ճամփորդում՝ ինչ-որ անհասկանալի պատվիրակությունների կազմում, որոնց ՕԳԳ-ն գրեթե զրոյական է։ Ուրիշ ի՞նչ պիտի անեն, հո ԱԺ ամբիոնից չե՞ն արձագանքելու Ալիևի հոխորտանքներին, միջազգային տարատեսակ հայտարարություններին, կամ հարց չեն բարձրացնելու, թե, օրինակ՝ Ալեն Սիմոնյանի Կանադա այցի չեղարկման բերած ֆինանսական վնասն ինչպե՞ս է փոխհատուցվելու։ Չկա, ոչ մի հարց չկա․ անգամ Փաշինյանի և Էրդողանի ջերմ հանդիպման մասին։ 

Հատկանշական է, որ ընդդիմությունն էլ է տեղավորվել այս ամենի շրջանակում, այն ընդդիմությունը, որ սեփական օրակարգով էր ԱԺ եկել։ Ասվածը հաստատվում է, եթե հաշվի առնենք հանգամանքը, որ երեկ ԱԺ նախագահ Ալեն Սիմոնյանը նիստի մեկնարկին ակնարկեց՝ մեկ օրում հնարավոր է օրակարգը սպառել, ու որևէ մանդատավորի կողմից արձագանք չեղավ՝ եղբայր, ժամանակ դնելը քո խնդիրը չէ, թե քանի հարց կտանք նախագիծը զեկուցողին, ինչ ելույթներ կունենանք, դու չես որոշելու։ Ո՛չ, բոլորին ձեռնտու էր այս ամենը․ առաջին մի քանի նախագծերի զեկուցման ժամանակ ոչ հարց հնչեց, ոչ էլ մտքերի փոխանակության համար հերթագրվող եղավ։

Անգամ իշխանական Սերգեյ Բագրատյանը որևէ հարց չհնչեցրեց, մարդ, որը նախորդ քառօրյայի ժամանակ Ալեն Սիմոնյանին կոչ արեց չշտապեցնել մարդկանց, թողնել, որ նրանք իրենց հարցերը տան ու պատասխանները ստանան։

Ու այս ամենը, թերևս, բնական է․ ըստ էության՝ ավելի կարևոր հարցեր կան: Օրինակ, ընդդիմությունն այսօր երեկոյան կգնա Հանրապետության հրապարակ՝ մասնակցելու Սրբազան պայքարին, իշխանությունն էլ մի անելիք կգտնի՝ որևէ դեսպանատուն այց, գինեխմություն կամ գեղեցիկ ֆոտոսեսիա։  Եվ այսպես էլ պիտի լիներ, քանի որ ընդդիմացողն ու արդարացնողը իրար արժանի են։