Իրեն թվում է, թե գեղցու շուստրիությամբ կարող է ժամանակ շահել․ «Հրապարակ»

«Հրապարակ» թերթը գրել է․

«Հրապարակ»-ի զրուցակիցը ՀԱԿ փոխնախագահ Արամ Մանուկյանն է։

- Երեկ Նիկոլ Փաշինյանը հրապարակեց «Իրական Հայաստանի գաղափարախոսություն» վեր­նագրով 14 կետանոց մի տեքստ, որը նախագիծ է անվանում։ Մի բան հասկացվեց, որ նա Սահմանադրության փոփոխության համար հող է նախապատրաստում։ 

- Ես դա վերնագրել եմ «Տավտոլոգիայի անթոլոգիա»՝ անհոդաբաշխ, անիմաստ կենացների, մտքերի ու բառերի շարք, որը հավաքվել, դարձել է մի թուղթ, որը բացարձակ կապ չունի ո՛չ պետության հետ, ո՛չ պետական ծրագրի հետ։ Թե դա ինչ է դառնալու՝ չգիտեմ, դա ո՛չ ծրագիր կարող է դառնալ, ո՛չ օրենք կարող է դառնալ, ի՞նչ է դառնալու դա, Սահմանադրություն, որի վերնագիրը լինելու է «Ապագա կա՛, կա՛ ապագա՞»: Եթե ես դրան դեմ եմ, դա չկատարելու համար ի՞նչ է նախատեսվում, դա ի՞նչ է։ Անհեթեթություն: Եթե նկատեցիք, 14 կետերի ընթերցումը, ասենք, 15 րոպե էր, իսկ դրանց բացատրությունը Նիկոլի կողմից ավելի շատ էր, այսինքն՝ Նիկոլն այդ փաստաթղթի պոստսկրիպտո՞ւմն է` բացատրողը, որ անընդհատ լինելու է փաստաթղթին կի՞ց։ Իսկ եթե չընկնենք այդ անգրագիտության մեջ, իրականությունը հետեւյալն է՝ դա Ադրբեջանի եւ Թուրքիայի պահանջների հերթական կատարումն է, ենթատեքստից դա շատ պարզ հասկացվում էր։ Ինքն ամաչում է, բարոյականությունը չի բավարարում ասելու, որ այդ պահանջներից հերթականն էր, ուստի այդ երկարուբարակ, անհոդաբաշխ արտահայտությունների մեջ է թաքցրել: Ինքը գիտի, որ հակառակ դեպքում իր անզորությունն ու զիջողականությունն է ներկայացնելու։ Դա մեսիջ, ուղերձ էր ոչ թե հայ ժողովրդին, այլ՝ Էրդողանին ու Ալիեւին, սա էր այդ փաստաթղթի ամբողջ էությունը։

- Պարոն Մանուկյան, Փաշինյանն այդ մասին խոսեց Արցախյան շարժման 37-ամյակի՝ հունվարի 20-ի նախօրեին, դա է՞լ էր ուղերձ, այսինքն՝ Փաշինյանն իր պատկերացումներով այլընտրանքային «Անկախության հռչակագի՞ր» է առաջարկում։ 

- Իր ամբողջ գործունեությունը, եթե այսպես ժամանակագրական առումով հավաքես ու պատկերը կառուցես, պետականության ապամոնտաժումն է՝ ապամոնտաժումը ցեղասպանության գաղափարի, ինքնության գաղափարի, անկախության գաղափարի, Հռչակագրի, սփյուռքի․․․ Այս բոլորի ապամոնտաժումն է իր ծրագիրը, եւ այդ ամենը մի տեղից է թելադրվում՝ հիմա հստակ կարող ենք ասել, որ սա ծրագիր է, եւ ինքն այդ ծրագրի մասն է կազմում։ Թուրքիայի պահանջներն են, ուրիշ բան գոյություն չունի, սա դառը իրականությունն է՝ ինքն ամբողջապես կատարում է այդ երկուսի՝ Թուրքիայի ու Ադրբեջանի ծրագրերը։

- Սա մարտահրավե՞ր էր Անկախության հռչակագրին։

- Հստակ մարտահրավեր է, որովհետեւ այստեղ նա նաեւ ուներ մի արտահայտություն, որ մենք «պետականակերտ ազգ չենք» եւ պետք է դառնանք էդպիսին։ Սա ծաղր է մեր շարժման նկատմամբ, այն էլ՝ այսօրվա վիճակով, եւ ձեռք առնել է՝ շարժման, անկախության, Հռչակագրի։ Բոլորը գիտեն եւ ակնհայտ տեսնում են, որ խնդիրը Հռչակագիրը Սահմանադրությունից հանելն է, որի մեջ ե՛ւ ցեղասպանության դրույթն է, ե՛ւ Ղարաբաղի դրույթը։ Գաղտնի մեսիջը դա է, ինքն ուղղակի թաքցնում է այս ամենը։

- Ունենալով խայտառակ ցածր վարկանիշ, Փաշինյանը կհանդգնի՞ գնալ հանրաքվեի։

- Չէ, իրեն թվում է, թե իր գեղցու շուստրիությամբ կարող է ժամանակ շահել, ինքը գիտի, որ այս հարցը չի կարող հանրաքվեի տանել, իր խելքով՝ ժամանակ է շահում, մեսիջներով փորձում է սիրաշահել կամ ողորմածություն խնդրել Էրդողանից, որը չի աշխատի։ Ձեզ ասեմ՝ ինքն այլեւս ի վիճակի չէ որեւէ համապետական գործընթաց կազմակերպել, առավել եւս՝ հանրաքվե։ Իր ոչ դիվանագիտական խելքով մտածում է, որ այդ սահմանազատման գործընթացով, ցեղասպանության մերժումով, Արեւմտյան Հայաստանի հետ համեմատությամբ, դասագրքերով, այս բոլորով կարող է կա՛մ զիջումներ ստանալ, կա՛մ` եթե ոչ, գոնե երկարաձգել իր գոյությունը, բայց արդյունքում պետականության կորուստն է ակնհայտ, եւ որքան շուտ սա կանգնեցվի, այնքան մենք կշահենք։ Սա մի օր պայթելու է, հատկապես, եթե ռուս-ուկրաինական կոնֆլիկտը հանգուցալուծվի, բայց պայթյունն էլ մեր երկրի շահերից չի բխում, այն կարող է քաոսի բերել։ Վերջին հաշվով, կարող է հենց իր ծրագրերի մեջ էլ լինի քաոսը, որի ընթացքում կա՛մ գլուխը կպրծացնի, կա՛մ երկիրը կվերջանա։ Անբարոյական մարդու գործունեություն է սա։