Գիտնականները կարծում են, որ տիեզերքը կարող էր ձևավորվել առանց մեծ պայթյունի

Հնդկական տեխնոլոգիական ինստիտուտի Գանդինագարի ֆիզիկոս Նաման Կումարը Տիեզերքի ծագման այլընտրանքային տեսություն է մշակել, ըստ որի՝ շրջակա տարածքը չի առաջացել Մեծ պայթյունի հետևանքով եզակիությունից (անսահման խտության և ջերմաստիճանի կետ), այլ ձևավորվել է հարթ քվանտային գործընթացի միջոցով: Միաժամանակ հայտնվեց հակատիեզերք, որտեղ ժամանակը շարժվում է հակառակ ուղղությամբ։ Հետազոտությունը հրապարակվել է Europhysics Letters (EPL) գիտական ​​ամսագրում։

Ավանդական տիեզերաբանական մոդելները, ինչպիսիք են Հարթլ-Հոքինգի տեսությունը կամ Վիլենկինի թունելի մոտեցումը, խնդիրներ ունեն բացատրելու Տիեզերքի դիտարկվող հարթությունը և ինֆլյացիոն էլեկտրոնային ծալքերի քանակը (արագ ընդլայնման շրջան): Նոր մոդելն առաջարկում է այս խնդիրների լուծումը՝ տարածական կորության փոխարեն օգտագործելով քվանտային պոտենցիալ:

Ըստ Կումարի տեսության՝ գործընթացը սկսվում է մի փուլից, որտեղ ժամանակն իրեն պահում է տարածական հարթության պես (այսպես կոչված, Էվկլիդեսյան ինստանտոն): Տիեզերքն առաջանում է վերջավոր չափով՝ խուսափելով անսահման խտություններից։ Այնուհետև քվանտային պոտենցիալի շնորհիվ այն սահուն անցում է կատարում Էվկլիդեսյան փուլից դեպի Լորենցյան (մեր ծանոթ Տիեզերքը):

Այս բացատրությունը խուսափում է դասական մոդելի որոշ կարևոր խնդիրներից։ Օրինակ, եզակիության դեպքում տարածական ժամանակի խտությունը, ջերմաստիճանը և կորությունը դառնում են անսահման: Սա նշանակում է, որ մեզ հայտնի ֆիզիկայի օրենքները, ներառյալ Էյնշտեյնի հարաբերականության ընդհանուր տեսությունը, այլևս չեն կիրառվում: Անսահմանությունները ֆիզիկական նշանակություն չունեն և չեն կարող նկարագրվել գոյություն ունեցող տեսությունների շրջանակներում։

Թեև մոդելն առաջարկում է ինտրիգային լուծումներ, այն պահանջում է հետագա զարգացում: Նաման Կումարը նախատեսում է փնտրել ստուգելի կանխատեսումներ, ինչպիսիք են հատուկ ազդանշանները տիեզերական միկրոալիքային ֆոնի վրա կամ տիեզերքի լայնածավալ կառուցվածքում:

Թարգմանությունը՝ Մանուել Թամազյանի