Այսօր դրամատուրգ, արձակագիր Ալեքսանդր Արաքսմանյանի ծննդյան օրն է

Հայ արձակագիր, դրամատուրգ, թատերագետ, կինոսցենարիստ, լրագրող Ալեքսանդր Արաքսմանյանը (իսկական անունը՝ Ալեքսանդր Արմենի Մանուկյան), ծնվել է 1911 թ., հունիսի 3-ին, Ալեքսանդրապոլ (այժմ՝ Գյումրի) քաղաքում։ Թատերական աշխարհի հետ շփվել է մանկուց։ Սովորել է Ստ. Լիսիցյանի մասնավոր դպրոցում։ 1928-ին զբաղվել է ուսուցչությամբ (Լենինականում և շրջակա գյուղերում):

Արաքսմանյան գրական անունը հորինել է ինքը։ Այն կազմված է գրողի հայրանվան առաջին վանկից՝ Ար, անվան միջնամասի ա, ք և ս տառերից և ազգանվան առաջին ման վանկից. Ար+ա+ք+ս+ման=Արաքսման։ Սկզբում ստորագրել է հենց այդպես՝ Արաքսման, հետագայում դրան կցել է ազգանվան յան վերջավորությունը և գրական աշխարհում ճանաչվել Արաքսմանյան ազգանունով:

1943-ին փոխադրվել է Երևան: Աշխատել է Գ. Սունդուկյանի անվան թատրոնում, «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում, «Սովետական Հայաստան» թերթի խմբագրությունում։ 1968-73-ին եղել է «Էկրան» հանդեսի խմբագիրը:

1965թ. ստացել է ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ կոչում: 1980թ. արժանացել է Գ. Սունդուկյանի անվան մրցանակի («Հինգ րոպե ճշմարտություն» պիեսի համար), իսկ 1936-ից ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ է:

Արաքսմանյան-դրամատուրգի պիեսները հայ թատրոնում երևացել են 1937 թվականից («Կոմս Էմմանուել», Լենինական): Նրա պիեսներըւ բեմադրվել են Երևանում, Էջմիածնում, Արթիկում, Կիրովականում և այլուր: Հայտնի պիեսներից են «Երբ տանն աչքեր չկան», «Վարդեր և արյուն», «Վաթսուն տարի և երեք ժամ» և այլն: Դրամատուրգիային զուգընթաց գրողը թողել է նաև արձակ ստեղծագործություններ, որոնցից հայտնի է Միքայել Նալբանդյանին նվիրված « Ազատությունն աքսորական» երկհատորյա վեպը:

Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի (1971) և ժողովուրդների բարեկամության (1981) շքանշաններով։ Մահացել է Յալթայում 1982թ. մարտի 12-ին, թաղվել է Երևանում: