Հայոց մեծ եղեռնի տարում կայանալիք Համահայկական խաղերը հատուկ բնույթ կունենան. Հրաչ Տեր-Սարգսյան

Առաջին ձմեռային համահայկական խաղերին մասնակցած Կանադայի Մոնրեալ քաղաքի պատվիրակները մրցումների ավարտից հետո էլ չեն շտապում լքել Հայաստանը, որտեղ բազմաթիվ գործեր ունեն:

«Արմենպրես»-ի թղթակիցը զրուցեց Մոնրեալի պատվիրակության ներկայացուցիչ, Համահայկական խաղերի համաշխարհային կոմիտեի պատվավոր անդամ, «Հոմենըթմեն» ազգային-մարզական միության կենտրոնական վարչության անդամ Հրաչ Տեր-Սարգսյանի հետ:

-Պարոն Տեր- Սարգսյան, Դուք համահայկական խաղերի հիմնադիրներից մեկն եք, խաղերի համաշխարհային կոմիտեի պատվավոր անդամ, երկար ճանապարհ եք անցել 1999 թվականին կայացած Առաջին ամառային համահայկական խաղերից մինչև 2014թ. փետրվարի 24-ից մարտի 2-ը անցկացված Առաջին ձմեռային խաղերը:

- Հետադարձ հայացք նետելով Խաղերի պատմությանը' կարելի է ասել, որ այս միջազգային ազգային մրցաշարը փառավոր ճանապարհ է անցել: Այս առումով կցանկանամ առանձնացնել Խաղերի կայացմանը և զարգացմանը նպաստացած 3 գործիչների՝ լուսահոգի հայ դիվանադետ, դեսպան Աշոտ Մելիք-Շահնազարյանին, սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախկին նախարարներ Ռոլանդ Շառոյանին և Իշխան Զաքարյանին, որոնք մեծապես նպաստել են համահայկական խաղերի կայացմանը: Իշխան Զաքարյանն առ այսօր գլխավորում է Համահայկական խաղերի համաշխարհային կոմիտեն և մեծ աշխատանք կատարում' Խաղերը հասցնելով շատ բարձր մակարդակի:

Եթե առաջին Խաղերին մասնակցեցին ամբողջ աշխարհի 62 քաղաքների 1200, ապա 5-րդ ամառային խաղերին արդեն՝ 128 քաղաքների 3300-ից ավելի մարզիկներ: Այս դինամիկան շատ պերճախոս է: Համահայկական խաղերի համաշխարհային կոմիտեն դրանով չսահմանափակվեց և ձեռնարկեց նաև Առաջին ձմեռային համահայկական խաղերի կազմակերպումը:

-Ինչպե՞ս կգնահատեիք ձմեռային խաղերի կազմակերպումը:

- Ձմեռային խաղերի կազմակերպումը շատ ավելի յուրահատուկ աշխատանք էր, և այն հանգամանքը, որ մրցումներին մասնակցեցին 22 երկրների 400 մարզիկներ, բարձր եմ գնահատում: Հատուկ նշեմ, որ մայր Հայրենիքը, մեր ազգային պետությունը շատ մեծ աշխատանք կատարեցին սփյուռքի բոլոր ներկայացուցիչների համար' իրենց վրա վերցնելով Հայաստանում մեր հյուրանոցի և սնննդի հետ կապված բոլոր ծախսերը: Սա շատ լուրջ աջակցություն էր, որի համար շատ շնորհակալ ենք Հայաստանին:

Ծաղկաձորում և Երևանում կայացած Ձմեռային համահայկական խաղերի 4 մարզաձևի մրցումները նորից ոգևորեցին աշխարհով մեկ սփռված հայ երիտասարդներին, մեր խաղերի «Միասնություն սպորտի միջոցով» նշանաբանը նորից միավորեց տարբեր երկրներում բնակվող հայ երիտասարդներին' նոր կամուրջ գցելով մեր բոլորի միջև: Այս առումով Խաղերը շատ մեծ դեր են ունեն և ավելի մեծ դեր պետք է խաղան ազգի միավորման և կրթման գործում:

-2015թ. Ամառային համահայկական խաղերը յուրահատուկ դեր են կատարելու:

-Այո, Հայոց մեծ եղեռնի 100-ամյակի տարում Համահայկական խաղերի դերը լրիվ այլ է, այս փաստն անհամեմատ ավելի լուրջ է տրամադրում ապագա խաղերի բոլոր մասնակիցներին, հյուրերին, մարզասերներին, մեր ամբողջ ազգին: Ես չեմ կասկածում, որ այդ Խաղերին կմասնակցեն ավելի շատ քաղաքների ներկայացուցիչներ, եթե վերջին Ամառային խաղերին մասնակցեցին 3300-ից ավելի մարզիկներ, ապա 2015թ. նրանց թիվը, կարծում եմ, կբազմապատկվի: Իշխան Զաքարյանն արդեն խոսել է այս մասին: Վստահ եմ, որ 2015թ. Խաղերը յուրահատուկ իրադարձություն կդառնան հայ ազգի կյանքում ոչ միայն մարզական առումով:

-Պարոն Տեր-Սարգսյան, Դուք ներկայացնում եք զարգացած մարզական երկիր՝ Կանադան, Հայաստանի մարզասերների կողմից սիրված Մոնրեալը: Ինչպե՞ս կարելի է հակիրճ ներկայացնել կանադական սպորտը և հայերի դերը դրանում:

- Կանադան սառը կլիմա ունեցող երկիր է, և պատահական չէ, որ մեր հիմնական հաջողությունները կապված են ձմեռային սպորտի, նախ և առաջ հոկեյի հետ, այստեղ Կանադան իրոք առաջատար է: Հոկեյը Կանադայում ամենասիրված մարզաձևն է, ի դեպ, Հյուսիսային Ամերիկայի հոկեյի ազգային լիգայում՝ NHL-ում նաև 2 հայազգի մարզիկներ են խաղում: Իսկ ընդհանրապես Կանադայում 30 լիգա է գործում, և ոչ միայն պրոֆեսիոնալ: Երևանում համահայկական խաղերի հոկեյի մրցաշարում մեր թիմը զբաղեցրեց վերջին' 3-րդ տեղը, բայց մեր բոլոր խաղացողների մեջ չկար գոնե 1 պրոֆեսիոնալ, այլ նրանք նաև սիրողական հոկեյ որպես հոբի են խաղում: Մենք հույս ունեինք, որ հոկեյի մրցաշարին կմասնակցեն ավելի շատ թիմեր: Այս անգամ չստացվեց:

Կցանկանամ նշել մեկ փաստ: Որպես Կանադայի Քվեբեք նահանգի կրթության և սպորտի ոլորտի պատասխանատուներից մեկը, ես զբաղված եմ դպրոցականների, ոչ միայն հայազգի դպրոցականների մարզական կրթությամբ: Մենք կարողացել ենք Քվեբեքի դպրոցներում այնպիսի համակարգ օգտագործել, որ աշակերտներն ի վիճակի լինեն լավագույնս համատեղել ուսուցումը և սպորտը: Ի դեպ, սպորտով իրավունք ունեն զբաղվել միայն լավագույն աշակերտները: Եթե մեր փորձը օգտակար կլինի Հայաստանի համար, շատ լավ:

Ասեմ նաև, որ վերջին տարիներին Քվեբեքում ֆուտբոլով զբաղվող դպրոցականների թիվն սկսել է գերազանցել հոկեյի խմբերի թիվը:

Մենք ունենք և մեր կանադական հոկեյը, այլ ձմեռային մարզաձևեր, օրինակ' գեղասահք, որոնցում Կանադան մեծ հաջողությունների է հասել: Ինչ վերաբերում է ամառային մարզաձևերին, ապա բավականին զարգացած է ատլետիկան: Մեզ մոտ, ինչպես և Հայաստանում, շատ մեծ դեր է խաղում կոնկրետ անձը սպորտում, շատ ուրախ եմ, որ նույն ատլետիկայում Հայաստանն ունի Ռոբերտ էմմիյանի նման անձ:

-Հնարավ՞որ է, որ հաջորդ Ձմեռային համահայկական խաղերին Հայաստան, որպես խաղերի պատվավոր հյուր ժամանի կանադացի լեգենդար հոկեյիստներից որևէ մեկը:

-Հուսով եմ` այո, տեսնենք: Դա իրոք կարող է մեծ լիցք հաղորդել Խաղերին:

Զրուցեց Զավեն Վարդանյանը