Ամերիկահայ դիզայների զարդերն ԱՄՆ-ում ցուցադրվում են թանգարաններում, նորաձևության շոուների ժամանակ (լուսանկարներ)

Դիզայներ Եվա Ադալյանի hand made զարդերն առաջին անգամ տեսել եմ Գաֆեսճյան կենտրոնում: Դրանք յուրահատուկ էին, մետաղները, քարերի ու ապակիների համադրությունն այնքան ներդաշնակ, որ անհնար էր դրանք չնկատել ու չհիանալ: Դրանցից յուրաքանչյուրն իր տեսակով, լուծումներով և գունային ներդաշնակությամբ արվեստի փոքրիկ գլուխգործոց է և անհնար է դրանց պարզապես զարդ անվանել: Ինչպես Եվան է ասում, դրանք իր սիրո և ջերմության արարումներն են: Հետագայում Եվային գտա համացանցում և facebook-ի միջոցով շփումների արդյունքում բացահայտեցի մարդու այն տեսակը, ով չի վախենում նորարարություններից, դժվարություններից և միշտ հաղթանակած է դուրս գալիս ցանկացած իրավիճակից:

Նրա կյանքը կարծես հոլիվուդյան պատմություն լինի ու այսօր ԱՄՆ-ում հայտնի զարդերի դիզայները խոստովանում է, որ կյանքում ոչնչի չէր հասնի, եթե չլինեին երազանքը, նպատակասլացությունն ու աշխատասիրությունը:

Եվան ԱՄՆ է մեկնել 1992թ.: Երազում էր դերասանուհի դառնալ, սակայն «ամերիկյան երազանքը» նրա համար այլ ճակատագիր էր նախապատրաստել: Նրա կյանքի նոր փուլը սկսվեց խիստ պատահական, երբ Հայաստանից բերված փայտե ապարանջանը կոտրվեց, և նա որոշեց նորոգել այն: Մի քանի օր տևած աշխատանքի արդյունքում ապարանջանը վերածվեց նորաոճ շղթայի: «Այսպես սկսվեց զարդերի դիզայների իմ կարիերան»,-«Արմենպրես»-ի հետ զրույցում պատմում է Եվան` հավելելով, որ սկզբում այնքան էլ լուրջ չէր վերաբերում նոր հոբբիին և հիմնականում ընկերուհիների կոտրված զարդերն էր նորոգում:

Հետագայում արդեն հոբբին վերածվեց ոչ միայն մասնագիտության, այլև կենսակերպի, և այսօր Եվայի զարդերը վաճառվում են ամերիկյան ամենահայտնի խանութներում, ցուցադրվում տարատեսակ շոուների ժամանակ, թանգարաններում և մոդեռն արվեստի ցուցասրահներում: Եվան հավաստիացնում է, որ յուրաքանչյուր անշունչ և կոպիտ իրի կարող է կյանք պարգևել և դարձնել արվեստի գործ: Մարիխուննայի տերևներ, լամինատ, լաթեր, պղինձ, հախճապակի: Առաջին հայացքից անսովոր և զարդ չհիշեցնող այս իրերը Եվայի ձեռքերով կլորանում են, նրբանում և դառնում են գեղեցկության չափանիշ:

Շուկայում Եվայի զարդերն առանձնանում են իրենց յուրահատկությամբ համարձակությամբ: «Իմ զարդերն այն մարդկանց համար են, ովքեր սիրում են կրել ստանդարտից դուրս զարդեր՝ չցանկանալով նմանվել ուրիշներին»,- ասում է Եվան` հավելելով, որ երբեք չի նկարում զարդն ու չի հավատում սիմվոլներին: Նրա խոսքերով` սիմվոլները սահմանափակում են, իսկ արվեստը սահմանափակումների իրավունք չունի:

Վերջին շրջանում Եվան նախապատվությունը տալիս է գույնզգույն քարերին. ասում է դրանք ավելի լավ են արտացոլում իր մտքերը, իսկ գույներից նախապատվությունը տալիս է դեղինին:  

Վերջին տարիներին Եվայի աշխատանքները դարձել են պահանջված նաև Հայաստանում: Գաֆեսճյան կենտրոնում և Աղաքսակ խանութում արդեն մի քանի տարի է` վաճառվում են Եվայի զարդերը, սակայն դիզայների ամենամեծ երազանքը Երևանում խանութ ունենալն է: