«Ժողովուրդը մեղավոր չէ, որ ազնիվների փոխարեն հրապարակում կրկին խաբեբաներն են կանգնած»

«Նախախորհրդարանի» անդամ Տիգրան Խզմալյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«ՀՐԱՊԱՐԱԿՆԵՐՆ Ու ՍԱՐԵՐԸ Երևանն այսօր սև էր, անթրաշ, հոտած, «սպարտիվկա» ու «չուստ» հագած: Մայրաքաղաքը մայրաքյուղի էր վերածվել: Մի՞ թե սա մենք ենք: Այո, դա էլ ենք մենք, մեր մեծ ՄԵՆՔի մի մասը:

Այո, մարդկանց շրջաններից էին բերում, այո, ոմանք փողի կամ մի մունաթի դիմաց էին գալիս, այո, իշխանությունը չեր խանգարում, հակառակը` մի բան էլ օգնում էր այս անվտանգ կրկեսին: Սակայն մարդիկ գալիս էին նաև կամավոր, հույսով, անհույս, անճար, գալիս էին, որովհետև նրանց կանչեցին:

Կանչեցին խաբեբաներն ու ավազակները, բայց ազնիվներն ու հերոսները չեն կանչում: Ազնիվներն ու հերոսները սպասում են որ իրենց կանչեն, սպասում են որ մարդիկ իրենք դուրս գան փողոց, սպասում են ինչ որ զանգի, ժամկետի, նշանի: Բոլոր զանգերը զանգեցին, բոլոր ժամկետներն անցան, բոլոր նշանները տրվեցին' ի զուր: Եթե մարգարեն չի գնում սարի մոտ' զուր է սպասել, որ սարը գա մարգարեի մոտ: Եթե ազնիվներն ու հերոսները փոխանակ ժողովրդի մոտ գնան ու ժողովրդին կանչեն, գնում են սար ու ձոր, նրանք կլսեն միայն սեփական արձագանքը:

Իսկ ժողովուրդը գնում է հրապարակ, որտեղ նրան կանչում են, ու ժողովուրդը մեղավոր չէ, որ ազնիվների փոխարեն այնտեղ կրկին խաբեբաներն են կանգնած: Մեղավոր են ազնիվները, որ զիջել են հրապարակը խաբեբաներին»: