Արգամիչը՝ սուպերնախարարների պաշարման մեջ

Հազվադեպ է պատահում, որ մեր կառավարության նիստերում էական իրադարձություններ են կատարվում: Այսօր այդ բացառիկ օրերից մեկն էր:

Փոփոխություններ են կատարվել կառավարության կառուցվածքում:

Այդ փոփոխությունները միայն արտաքուստ են կառուցվածքային, սակայն դրանցում կան ներհամակարգային կոշտ պայքարի դրսևորումներ, հեռանկարին միտված քաղաքական ազդակներ:

Մեկտեղվում են Տարածքային ու Արտակարգ իրավիճակների նախարարությունները:

Նրանց ֆունկցիոնալ նմանությունները շատ քիչ են: Ակնհայտ է, որ նախարարությունների միավորումը տեղի չի ունեցել կառավարման արդյունավետության բարձրացման հրամայականով: Հայաստանում քաղաքական կամ վարչարարական դասական մենեջմենտի մասին խոսելն անիմաստ է, որովհետև մեզանում չկան, բացակայում են կառավարման մշակույթը, պետական ու քաղաքական ավանդույթները:
Ամեն բան արվում է՝ համակարգի տրամաբանությունից ելնելով, նրա կայունությունն ապահովելու նպատակով:

Ստեղծվում է հերթական սուպերնախարարությունը ֆինանսների նախարարությունից հետո: Երբ ֆինանսների նախարարությունը «կլանեց» մաքսային ու հարկային ծառայությունները, պարզ էր, որ այդ սուպերկառույցը ստեղծվում է կոնկրետ մարդու` Գագիկ Խաչատրյանի համար:

Նույն սկզբունքով ու նույն նպատակի համար այսօր միավորվում են Տարածքային ու Արտակարգ իրավիճակների նախարարությունները՝ դարձյալ հարմարեցվելով կոնկրետ մարդու նշանակմանը:

Ու կասկած չկա՝ ով է այդ մարդը:

Իհարկե նա Արմեն Երիցյանն է, ով անվերապահորեն ներկայացնելու է Սերժ Սարգսյանի, նրա շրջապատի շահերը:

Այս երկու սուպերնախարարներից մեկը, հավանաբար, կզբաղեցնի նաև փոխվարչապետի, իսկ ավելի ճիշտ կլինի ասել՝ «այլընտրանքային վարչապետի» պաշտոնը:

Այսօր ստեղծվել է մի նոր՝ Միջազգային տնտեսական ինտեգրման և բարեփոխումների նախարարություն, որն, ըստ հավաստի տեղեկությունների, ղեկավարելու է Վաչե Գաբրիելյանն, ով նախկին վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի թիմի առանցքային դեմքերից մեկն է:

Ստացվում է՝ կառավարության կառուցվածքային այսօրվա փոփոխություններն ուղղված են Հովիկ Աբրահամյանի ազդեցության, գոնե քաղաքական հեռանկարային հավակնությունների սահմանափակմանը:

Եթե սրան հավելենք այն հանգամանքը, որ ՊՆ-ն, Ոստիկանությունն ու ԱԱԾ-ն, ավանդույթի համաձայն, գործում են վարչապետից ավտոնոմ, ստացվում է, որ կառավարությունը վերահսկվում է նախագահ Սարգսյանի կողմից, իսկ Հովիկ Աբրահամյանը դառնում է թիրախ, ով պատասխան պետք է տա տնտեսական հնարավոր ձախողումների համար:

Սերժ Սարգսյանն աստիճանաբար ձևավորում է այն թիմը, կորիզը, որի հետ պետք է գնա 2017-2018թթ-ի ընտրական ցիկլ, փորձի ապահովել համակարգի վերարտադրություն:

Սուրեն Սուրենյանց