Ռուսական զենքն Արցախ փոխանցելու մասին

Եթե հավատանք հայաստանյան որոշ ԶԼՄ-ների հրապարակած տեղեկություններին, երեկ «Հաղթանակ» զբոսայգի այցելած Հայաստանում Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան Իվան Վոլինկինին ուղեկցող ՌԴ դեսպանատան երկրորդ քարտուղարը լրագրողներին հորդորելով անջատել տեսախցիկները, հայտարարել է՝ ի՞նչ եք ուզում, Հայաստանը ճանաչե՞լ է Արցախը, քանի դեռ Հայաստանը չի ճանաչել Արցախը, ոչ մի ռուսական զենք Արցախ չի կարող գնալ:

Եթե իսկապես նման բան ասվել է ՌԴ դեսպանատան երկրորդ քարտուղարի կողմից, ապա պետք է հասկանալ, որ դա, ծայրահեղ դեպքում (այսինքն' եթե միջպետական պայմանագրում իսկապես կա սահմանափակող դրույթ), կարող է վերաբերել միայն ռուսական 200 մլն ԱՄՆ դոլարի վարկով Հայաստանին փոխանցվելիք զենքերին, որովհետև մինչ այդ իր ստացած ռուսական զենքը Հայաստանը, որքան տեղյակ եմ, տվել և այսուհետ էլ, անհրաժեշտության դեպքում, կտա Արցախին:

Դեսպանատան երկրորդ քարտուղարի ասածին սվիններով մոտենալ պետք չէ ոչ միայն այս առումով: Խնդիրն այն է, որ Արցախի անվտանգությունն ապահովելու և ամրապնդելու գործում ՀՀ իրավունքներն ու պարտականությունները միջազգային իրավունքի տեսակետից դեռ որոշակիացված չեն: Այդ որոշակիացումը հնարավոր կլինի հենց «Արցախի Հանրապետությունը ճանաչելու մասին» ՀՀ օրենքի նախագծի ընդունմամբ: ՀՀ կառավարության կողմից ԱԺ ներկայացված հիշյալ նախագծի հիմնավորման առաջին իսկ պարբերության մեջ գրված է.

«Օրենքը հիմք կհանդիսանա Հայաստանի և Արցախի հանրապետությունների՝ Արցախի Հանրապետության պաշտոնական ճանաչումից ծագող հարաբերությունները կարգավորելու, Արցախի անվտանգությունն ապահովելու և ամրապնդելու գործում ՀՀ իրավունքներն ու պարտականությունները որոշակիացնելու, Հայաստանի ազգային շահն ու պետական քաղաքականությունը սահմանելու, հետհակամարտյան վերականգնման աշխատանքներին Հայաստանի մասնակցության համար» (ընդգծումը՝ մերը):